ดิฉันได้รับการทาบทาม...ให้ร่วมรับผิดชอบในห้อง...TO BE NUMBER ONE FRIEND CORNER ได้ร่วมงานกับจ้ะจ๋า...
ตั้งแต่การวางแผน เตรียมการ ประสานงาน ออกแบบ ตลอดจน...การดำเนินงาน...ในวันจริง คือ วันที่ 1 ธันวาคม 2549 ในงานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 ที่เพิ่งผ่านมานั้น

เราได้หาข้อมูล ประสานร่วมกับกรมสุขภาพจิตได้ตัวแทน...TO BE NUMBER ONE FRIEND CORNER ...
ทั้งหมด 5 แห่ง...ได้แก่
- โรงเรียนโพธิสาน
- โรงเรียนยโสธรพิทยาคม
- โรงเรียนนครขอนแก่น
- โรงเรียนเมืองถลาง
และ
- มหาวิทยาราชภัฎเชียงราย...

แต่ละสถาบันได้ส่งนักเรียนและอาจารย์พี่เลี้ยงในโครงการมาร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ บอกเล่าความเป็นมาและการดำเนินงาน...ในโครงการ TO BE NUMBER ONE FRIEND CORNER ...
ซึ่งแต่ละแห่งนั้น มีเส้นทางแห่งการเดินทางที่แตกต่างๆ กัน แต่มีสิ่งหนึ่งที่คล้ายคลึงกันมาก คือ "หัวใจ"...แห่งการรักที่จะทำ...

ช่วงแรกของการดำเนินรายการ...เป็นการเสวนากันของครูพี่เลี้ยง...บอกเล่ากันถึงที่มา จุดก่อเกิด การเดินมา และสานต่อ...ส่วนภาคบ่ายนั้นเป็นการพูดคุยของเด็กและเยาวชน...ในทีม TO BE NUMBER ONE FRIEND CORNER ...
แม้ว่าในห้องของเราจะไม่ได้มีคนเข้าร่วมฟังอย่างล้นหลาม...หากแต่ก็เกิดความปิติสุข...ในหัวใจของทุกคน
ในฐานะของผู้ดำเนินรายการ...ยอมรับกับตนเองได้อย่างเต็มเปี่ยมเลยว่า...เราอิ่ม"ใจ"...อย่างยิ่ง
เพราะทุกคนที่มานี้มาด้วย "หัวใจ" แห่งความรู้สึกรักและผูกพันในสิ่งที่เราทำ...

...
หากถามว่าในกิจกรรมแห่งห้องนี้ดิฉันคาดหวังอะไร หรือมีเป้าหมายอย่างไร...ก็คงตอบได้เต็มปากว่า...ต้องการมารับฟังการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของทีมระหว่างกัน ซึ่งต่างเป็นทีมที่มีอะไรให้ได้เรียนรู้ที่แตกต่างๆ กัน เป็น Role Model ที่ดีในความรู้สึก...ยอมรับคะว่า...สิ่งที่ได้นั้นเกินความคาดหวัง แม้ว่าเราจะไม่ได้มีคนนั่งฟังเราอย่างล้นหลาม หากแต่เป็นคนที่นั่งอยู่กับเราตลอดทั้งวัน ด้วยความสนใจในกิจกรรมของ "เด็กและเยาวชน" อย่างแท้จริง...

สิ่งที่ยังไม่ได้ตามความคาดหวังนั้น..สำหรับงานนี้ ณ  หลายวันที่ผ่านมาถามตนเองว่าคงยังไม่มี และไม่มีความรู้สึกผิดหวังเกิดขึ้น ... เพราะบอกได้คำเดียวว่า "อิ่ม" ความรู้สึกแห่งความสุขใจ

สิ่งที่คิดว่าจะไปทำอะไร ต่อไปนั้น คือ การกระตุ้นนำให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างแท้จริง และขยายเป็นวงกว้างในทีม TO BE NUMBER ONE FRIEND CORNER ...เพราะประโยชน์นั้นไม่ได้ตกที่ใคร..หากแต่ตกลงในกลางหัวใจคนทำ นั่น คือ เด็กและเยาวชนผู้มีสนามแห่งความเปิดกว้าง...ได้ปลดปล่อยพลังแห่งความบริสุทธิ์ที่สร้างสรรค์...