สำนึกรักบ้านเกิด


สำนึกรัก..บ้านเกิด

        ตั้งแต่จากบ้านเกิดเมืองนอน   มาใช้ชีวิตอยู่เมืองขอนแก่น  รู้สึกว่าปีนี้ อากาศหนาวจัด  และหนาวนานมากกว่าทุกปี  ทำให้หวนคิดถึงชีวิตในวัยเด็ก  วัยเรียน  ของเด็กภูเขาอย่างด่านซ้ายบ้านเรา   ช่วงเรียนมัธยม คุณครูต้องให้ออกไปนั่งเรียนรับแสงแดดอุ่นๆตามระเบียงหน้าห้องเรียน  หรือไม่ก็กลางสนามหญ้า  เวลาพักกลางวัน เพื่อนๆก็สอนกันถักนิตติ้ง  เป็นผ้าพันคอหรือเสื้อกั๊กสวยๆหลากสีสัน   ที่บ้านก็ทำผ้าห่มนวม เราต้องยืนช่วยแม่จับเส้นฝ้ายถักทอเป็นผ้าห่มนวมหนาๆ  ให้คนในบ้านไว้ห่มยามอากาศหนาวมาเยือน...ยามเช้าๆพูดคุยกันก็มีไอควันออกจากปาก   ปีไหนที่ได้ยินยายบอกว่า “ แม่คะนิ้งลงที่ภูเรือ ”  นั่นหมายถึงว่าพวกเราต้องเตรียมรับความหนาวเย็นกันให้ดีล่ะ

            อากาศหนาว ถึงแม้จะทรมานกับการลุกจากที่นอน การอาบน้ำ รวมทั้งการใช้ชีวิตประจำวัน แต่มันก็เป็นฤดูกาลที่มีสีสัน คึกคัก มีชีวิตชีวา ดึงดูดให้ผู้คนอีกมากมายเดินทางไปเยือนเมืองเล็กๆแห่งนี้  คิดถึงนะ คิดถึงจัง LOEI….รักเลยค่ะ

 

 

หมายเลขบันทึก: 648430เขียนเมื่อ 22 มิถุนายน 2018 05:17 น. ()แก้ไขเมื่อ 24 กันยายน 2019 08:38 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

สีเขียวขจีของบ้านเกิดคุณนก ร่มรื่นสบายตา น่าอยู่มาก มิน่าถึงใช้คำเล่นคำ ..รักเลยค่ะ.. 

เลยน่ารักครับ

ขอบคุณค่ะพี่พิชัย (พ. แจ่มจำรัส) ที่เข้ามาติดตาม มือใหม่ใน  Gotoknow เมืองเลย ด่านซ้าย อากาศดี มีเวลาและโอกาส ไปเที่ยวพักผ่อนนะคะ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี