อย่างนี้ล่ะ ถึงจะเรียกว่า มีสุขภาวะชั้นเลิศ

เรามีกรณีตัวอย่างของผู้โดยสารมาให้ท่านช่วยพิจารณา  ว่า สุขภาวะที่ดีเลิศควรเป็นอย่างไร?

กรณีที่ ๑  คุณลุงผู้แข็งแรง

      วันหนึ่งเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เรามีโอกาสได้รับคุณลุงท่านหนึ่งขึ้นรถจากบริเวณกระทรวงแรงงาน  ท่านแต่งตัวธรรมดาๆ ด้วยเสื้อยืดเก่าๆกับรองเท้าแตะ  อายุราวๆ ๘๐ กว่า สุขภาพดูแข็งแรงดี  เมื่อผู้โดยสารนั่งในรถ เราจึงถามที่หมายปลายทางและขับรถมุ่งหน้าไปยังปลายทางตามที่ผู้โดยสารบอก  ระหว่างทางเราก็ชวนผู้โดยสารสนทนาด้วยเห็นสีหน้าของผู้โดยสารท่านนี้ไม่สดใส แต่ท่านไม่พูดกับเราเลย  ไม่ตอบคำถามซักคำ ไม่ว่าเราจะพูดเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับโลกๆ ดังนั้นเราจึงเปลี่ยนมาพูดคุยเรื่องผู้สูงอายุกับการมีจิตวิญญาณที่ดี  พูดจบเราก็ลองถามท่านดู  ท่านก็ไม่ตอบอีก

      เราเห็นทีว่าท่านคงไม่อยากสนทนากับเราเป็นแน่ เอะ!!! หรือท่านหูไม่ดี เราจึงลองใหม่ ด้วยคำถามที่น่าจะเลี่ยงตอบไม่ได้ เราถามว่าซอยที่จะไปเป็นซอยอะไร  มาคราวนี้ท่านตอบทันที  มาถึงตรงนี้เราเข้าใจแล้วว่าสภาวะจิตของท่านนี้เป็นอย่างไร  เราจึงไม่ชวนพูดคุยอีก

     เมื่อถึงจุดมายปลายทาง  เราก็ดูผู้โดยสารท่านนี้ลงจากรถ และเดินเข้าบ้าน  ก่อนจะเปิดประตูรั้วบ้าน  ท่านก็มองเราด้วยหางตา  เมื่อท่านเดินเข้าบ้านไป  เราก็หายสงสัยทันทีว่าทำไมท่านจึงไม่ยอมพูดคุยกับเราเลย  ด้วยสภาพบ้านที่ใหญ่โตมโหฬาร  รั้วบ้านสูงราว ๔ เมตรเป็นคอนกรีตอย่างหนาปิดทึบจนคนข้างนอกไม่มีทางเห็นคนภายในได้

      ถ้าผู้สูงอายุของประเทศเรามีฐานะดี มีความเป็นอยู่ที่ดี มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงดี มีบ้านอย่างคุณลุงท่านนี้  มีรั้วปิดตายอย่างนี้ทุกหลัง  ไม่พูดกับคนที่ด้อยโอกาสกว่า  เราจะเรียกได้ไหมว่า มีสุขภาวะที่เป็นเลิศ

กรณีที่ ๒  คุณพยาบาลผู้เจ็บป่วย

      ขณะที่เรานั่งรอรับผู้โดยสารในบริเวณขนส่งหมอชิต  เราได้ภาวนาว่า ขอให้ผู้โดยสารท่านที่จะมาขึ้นรถเราเป็นผู้ประพฤติธรรมด้วยเถิด  ไม่นานก็มีผู้หญิงวัย ๖๐ กว่า รูปร่างท้วมๆ มาขึ้นรถเรา เธอให้เราไปส่งที่ ดิโอสยาม เพื่อจะไปซื้อยาที่ร้านยาแห่งหนึ่งในดิโอสยาม  ระหว่างทางเราก็ชวนสนทนาไปต่างๆนาๆ  เธอก็ตอบทุกเรื่องอย่างผู้มีอารมณ์ดี เธอบอกว่า เธอเป็นพยาบาลเกษียรแล้ว    เธอมีลูกสองคน  ตอนนี้มีงานทำเป็นหลักเป็นฐานดี ส่วนสามีเธอเสียแล้ว แต่ก่อนตอนมีชีวิตอยู่ เขาชอบนั่งสมาธิเจริญภาวนา มาถึงตรงนี้เราจึงถามเรื่องการปฏิบัติธรรมของเธอบ้าง  เธอก็บอกว่า เธอไปปฏิบัติมาหลายที่ ที่ๆเธอชอบมากที่สุดคือหลวงพ่อจรัญ  เพราะปฏิบัติจริงจัง  ไม่มีการพูดคุย  ไม่มีการใช้โทรศัพท์ ซึ่งตอนนั้นหลวงพ่อท่านยังมีชีวิตอยู่ และครั้งหลังสุด เธอได้อบรมเป็นครูสอนสมาธิของหลวงพ่อวิริยังค์  ซึ่งทำให้เธอมีความมั่นใจในการสอนผู้อื่นมากขึ้น  

      จากการสนทนา มีคำพูดของเธอที่เราประทับใจอยู่ประโยคหนึ่ง คือเธอพูดว่า  "ไม่ว่าจะเรียนสมาธิ หรือปฏิบัติธรรมสำนักไหนๆ  ก็ดีทั้งนั้น ถ้าสอนให้เป็นคนดีมีจิตใจที่ดี" นอกจากนี้เธอยังบอกต่อไปอีกว่า เธอไม่เคยคิดโกรธคิดอาฆาตพยาบาทใครเลย  เท่านี้ล่ะ เราจึงเข้าถึงสภาวะจิตของเธอ  ว่าจิตวิญญาณของเธอเป็นจิตวิญญาณของผู้ประพฤติธรรมโดยแท้

      ถ้าประเทศเรามีผู้สูงอายุที่มีจิตวิญญาณที่ดี  ถึงแม้นว่าจะมีความเจ็บป่วยบ้าง  อย่างนี้จะเรียกได้หรือไม่ว่ามีสุขภาวะที่เป็นเลิศ

มาถึงตรงนี้  ท่านคิดว่าระหว่าง ๒ กรณีนี้ กรณีใดมีสุขภาวะที่ดีกว่ากัน    และถ้าเพิ่มเติมได้ท่านจะเพิ่มเติมเรื่องใดบ้าง

(ปล. ถ้ามีโฆษณาเกี่ยวกับรถรับจ้าง หรือ รถแท็กซี่  อย่าได้ไปใช้บริการ เพราะไม่เกี่ยวข้องกับผู้เขียนเลย)            

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การปฏิบัติสมาธิภาวนา แบบคนธรรมดา

คำสำคัญ (Tags)#สุขภาวะ#ํธรรมะ

หมายเลขบันทึก: 646951, เขียน: 05 May 2018 @ 11:17 (), แก้ไข: 06 May 2018 @ 11:06 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 3, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (3)

พยาบาลส่วนใหญ่จะอารมณ์ดีค่ะ

ขอบคุณครับ
IP: xxx.46.237.135
เขียนเมื่อ 

เห็นด้วยครับ

ขอบคุณครับ
IP: xxx.46.237.135
เขียนเมื่อ 

เห็นด้วยครับ