องค์กรหลังนวยุค

องค์กรหลังนวยุค

เรียบเรียงโดย ดร.เมธา หริมเทพาธิป


องค์กรหลังนวยุคเป็นองค์กรที่มีลักษณะเป็นเครือข่าย ไม่มีขอบเขตการดำเนินงานที่ชัดเจน (ไม่ติดตำรา) มีการบริหารตนเอง โครงสร้างเป็นแบบแผนรวบ สมาชิกได้รับการส่งเสริมให้มีพลังในการทำงาน จากลักษณะองค์กรดังกล่าวจึงมีแนวคิดองค์กรที่สำคัญ 3 แบบที่รองรับ คือ องค์กรเครือข่าย องค์กรเสมือนจริง และองค์กรบริหารตนเอง

1. องค์กรเครือข่าย หมายถึง โครงสร้างของสายสัมพันธ์ระหว่างบุคคลหรือหน่วยงานในระบบสังคม องค์กรเครือข่ายมีหลายรูปแบบ ลักษณะโครงสร้างขององค์กรเครือข่ายได้รับการกำหนดจากความเหนียวแน่นของความสัมพันธ์ในเครือข่าย ตำแหน่งความใกล้ชิดในเครือข่าย และปฏิสัมพันธ์ในเครือข่าย   

2. องค์กรเสมือนจริง คือ เครือข่ายของคนหรือองค์กรซึ่งมีความเป็นอิสระและกระจายตามพื้นที่ภูมิศาสตร์ มีการทำงานเชื่อมโยงกันด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อจะแลกเปลี่ยนทักษะ ทรัพยากร และสินค้าบริการ หรือดำเนินกิจกรรมร่วมกันเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ร่วมกัน โดยไม่มีสถานที่ตั้งทางกายภาพ  

คุณสมบัติพื้นฐานขององค์กรเสมือนจริงเป็นเครือข่ายองค์กรที่เป็นอิสระซึ่งรวมกลุ่มอย่างมีเอกลักษณ์ โดยมุ่งไปที่ความเป็นเลิศของสมรรถนะหลักของตนเอง ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเป็นอย่างมาก ส่วนคุณสมบัติอื่นขององค์กรเสมือนจริง ได้แก่ ระยะเวลาการร่วมมือในองค์กรเสมือนจริง ฐานะที่เท่าเทียมกันของสมาชิก หน่วยงานอยู่กระจัดกระจายตามพื้นที่ภูมิศาสตร์ มีการตอบสนองความต้องการของลูกค้า รูปแบบองค์กรเสมือนจริงแบ่งได้เป็น 4 ระดับ ดังนี้ ระดับบุคคล ระดับหน่วยงานภายในองค์กร (sacred friend) ระดับองค์กร และระดับข้ามองค์กร

3. องค์กรบริหารตนเอง เป็นองค์กรที่มีการทำงานเป็นอิสระ มีลักษณะพลวัต ใช้หลักการบริหารตนเอง (จิตสำนึกและการตื่นรู้ในหน้าที่) และไม่มีการควบคุมจากภายนอก ลักษณะที่สำคัญขององค์กรบริหารตนเอง มีดังนี้คือ ความอิสระคล่องตัว ความสามารถในการปรับตัว ความะเป็นพลวัต และการควบคุมที่กระจายตัว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ปรัชญาหลังนวยุค

คำสำคัญ (Tags)#หลังนวยุค#หลังสมัยใหม่#ดร.เมธา หริมเทพาธิป#ดร.เมธา#หริมเทพาธิป#ปรัชญาหลังนวยุค#​องค์กรหลังนวยุค

หมายเลขบันทึก: 636657, เขียน: 14 Sep 2017 @ 09:08 (), แก้ไข: 14 Sep 2017 @ 09:16 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)