2017.07.27 ผีถ้วยแก้ว

2017.07.27 ผีถ้วยแก้ว

คุณพ่อหมอของผม - รท. นพ. สมวงศ์ เศรษฐวงศ์ สมัยเด็ก ๆ แสบเหลือร้ายเด็ก ๆ พูดถึงเรื่องผี ๆ อาจขนหัวลุก ชวนฝันร้ายเอาง่าย ๆโดยเฉพาะเรื่องใกล้ตัวที่ลองพิสูจน์ได้ในสมัยนั้นเรื่องผีถ้วยแก้วเป็นที่นิยมมากใคร ๆ ก็พูดถึง แต่คนกล้าลองของนั้นน้อยเหลือเกิน

คุณพ่อหมอท่านเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไรง่าย ๆคืนวันหนึ่งท่านรวมตัวกับเพื่อน ๆ

เขียนตารางกระดาษเรียงตัวอักษรเหมือนการละเล่นผีถ้วยแก้วตระเตรียมอุปกรณ์พร้อม ทั้งของคาวหวาน ธูปเทียน และที่ขาดไม่ได้คือแก้วนั่นเองเมื่อจุกธูปเทียนอธิษฐานเสร็จแล้วทุกคนก็เอานิ้วแตะเบา ๆ ที่แก้วที่บรรจุวิญญาณสัมภเวสีที่อัญเชิญมาเวลาผ่านไป...แก้วไม่ขยับ...มีแต่ความกลัว ขนหัวลุกของกลุ่มเด็กลองดียิ่งนานไป ยิ่งหลอนมากขึ้นผีจะมาไหม ?เราเรียกผีถูกหรือเปล่า ?ผีจะมาเข้าเราคนใดคนหนึ่งหรือเปล่า ?

ต่างคนค่างคิดกันไปต่าง ๆ นานาตามแต่จินตนาการที่จะสรรสร้างขึ้นได้คุณพ่อหมอสมวงศ์เริ่มเบื่อ เลยจิ้ม ๆ ให้แก้วมันขยับไปนิดนิึงอย่างแยบยล ทันได้นั้นแก้วก็วิ่งวนราวพายุลงเด็กหลายคนเริ่มกรีดร้อง แต่ไม่กล้าปล่อยนิ้วออกจากแก้วมีคนกล้าถามไปว่าเจ้าเป็นใคร ? ต้องการอะไร ?

ก็ไม่ได้คำตอบ เพราะผีถ้วยแก้ววิ่งวนไปทั่วกระดานจับใจความไม่ได้หลังจากประลองความกล้ากันหลายชั่วโมงก็ยังไมได้คำตอบที่แน่ชัดรู้แน่ ๆ ว่า ผีถ้วยแก้วมีจริง มันวิ่งวนให้เห็นกับตา จะไม่เชื่อได้ยังไงเด็ก ๆ ต่างจุดธูปเชิญวิญญาณออกจากแก้ว และแยกย้ายกันกลับบ้านอย่างพิศวงปนขนหัวลุกยกเว้นคุณพ่อหมอสมวงศ์คนเดียว ที่แอบขำในใจลึก ๆ ว่า"ทั้งหมดน่ะ ฝีมือกูเริ่มผลักก่อน และ้วพวกมึงก็บ้าจี้ผลักตาม"...ร้ายไหมล่ะ คุณพ่อหมอสมวงศ์ของผม...ลูกหมอปิยะวงศ์ เศรษฐวงศ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Dr. Piyawong BOND Setthawong's Note



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

๕๕๕๕๕...เคยทำแบบนั้นเหมือนกัน..อิอิ..น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกัน..๕๕๕..