ทฤษฎีการให้คำปรึกษาแบบภวนิยมของแฟรงเคิล

ทฤษฎีการให้คำปรึกษาแบบภวนิยมของแฟรงเคิล

เรียบเรียงโดย ดร.เมธา หริมเทพาธิป


ทรรศนะเกี่ยวกับธรรมชาติมนุษย์ของทฤษฎีการให้คำปรึกษาแบบภวนิยมของแฟรงเคิล มีสาระสำคัญ ดังนี้ (Corey, 1996, pp. 171-172)

1) มนุษย์มีคุณค่า มีเอกลักษณ์หรือลักษณะเฉพาะของตน มีอิสระ มีเสรีภาพในการเลือกกระทาหรือไม่กระทา และมีความรับผิดชอบ

2) มนุษย์มีศักยภาพที่จะตระหนักรู้ตนเอง คือ รับรู้เกี่ยวกับตนเอง รับรู้ถึงอันตราย และการคุกคามจากภายนอก หรือสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง

3) มนุษย์มีเสรีภาพในการเลือกตัดสินชะตาชีวิตของตนเอง และรับผิดชอบต่อการกระทำ และสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน

4) มนุษย์ไม่ใช่ตัวตนที่คงที่ แต่อยู่ในสภาวะที่เปลี่ยนแปลง มีความยืดหยุ่นและมีวิวัฒนาการอยู่ตลอดเวลา

5) มนุษย์จะสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ โดยที่ไม่อาจจะแยกออกจากการดำรงชีวิตของบุคคลอื่นๆ ในสังคม รวมถึงสรรพสิ่งต่างๆ ในโลก

6) มนุษย์แสวงหา ค้นหาความหมายของชีวิต โดยไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค ค้นหาและสร้างเอกลักษณ์เฉพาะตน โดยใช้ความกล้าที่จะเป็น กล้าที่จะมีชีวิตอยู่ด้วยตนเองตามลำพัง สามารถดำรงชีวิตอย่างที่ตนต้องการอย่างแท้จริง และมีความเข้มแข็งในการมองโลก

7) มนุษย์มีลักษณะของความวิตกกังวล โดยมีความรู้สึกว่าจะต้องพยายามต่อต้านสิ่งที่จะมาทำลายการดำรงอยู่ของตน มนุษย์ต้องเรียนรู้ที่จะเผชิญกับความวิตกกังวลหรือความรู้สึกผิด เพราะความวิตกกังวลเปรียบเสมือนเงื่อนไขในการดำรงชีวิต ความวิตกกังวลที่ไม่มากเกินไป จะเป็นแรงจูงใจให้บุคคลเกิดการเปลี่ยนแปลง มีอิทธิพลต่อความเจริญงอกงามของชีวิต ในทางตรงข้ามความวิตกกังวลที่มีมากจนเกินไป จะทาให้วุ่นวายใจ สับสน ขาดความกระตือรือร้น ย่อท้อต่ออุปสรรค ท้อถอยในชีวิต และไม่เห็นคุณค่าในชีวิต

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แนวคิดทฤษฎีทางจิตวิทยา



ความเห็น (0)