(158) บทเรียนจากสำโรงทาบ

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

(158)

วันพุธที่ 7 มิถุนายน

ภารกิจและกิจกรรมที่ทำในวันนี้;

ตื่นนอนเตรียมอาหารถวายพระ และเตรียมตัวเดินทางไปโรงพยาบาลสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์ รอบนี้ทดลองขับรถไปกลับเพราะดูระยะทางแล้วไม่ไกลร้อยกว่ากิโลเมตร การได้เดินทางเช่นนี้มีโอกาสได้ฟังธรรมะและพิจารณาใคร่ครวญตาม เป็นการได้อยู่กับตนเอง เวลาที่ขับรถมักมีอาการปิ๊งแว้ปอยู่เสมอ และการเดินทางก็ราบเรียบทั้งไปและกลับ

การทำกระบวนการการเรียนรู้ R2R ในวันนี้ดำเนินไปด้วยความสนุกสนานและมีความสุขทั้งผู้เรียนและวิทยากรกระบวนการ การทำเรื่องยากๆ ให้เข้าใจง่ายๆ ไม่ต้องซับซ้อน และไม่จำเป็นต้องทราบทุกเรื่องทำให้บรรยากาศการเรียนรู้ไม่กดดันมาก แถมมีกิจกรรมการร้องเพลงแทรกไปด้วย ทำให้ความรู้สึกเป็นกันเองมีมากขึ้น เป้าหมายการเรียนรู้วันนี้ต้องการให้ผู้เรียนสามารถตัดสินใจได้ว่าจะเลือกรูปแบบการวิจัยแบบไหนพร้อมให้เหตุผลได้ว่าเพราะอะไร ซึ่งก็ถือว่าบรรลุตามเป้าหมายการเรียนรู้นั้นได้

ข้อปฏิบัติในชีวิต;

- สวดมนต์ทำวัตรเช้า

- เตรียมอาหารถวายพระ

- นั่งสมาธิภาวนา เดินจงกลม

- เขียนถอดบทเรียนใคร่ครวญในตนเอง

- ศึกษาธรรมะจากการฟังเทศน์

- ทำวัตรเย็น

การทำข้อวัตรปฏิบัติของตนเองในวันนี้ได้ประมาณ 70% ให้เหตุผลกับตนเองว่าเพราะเดินทางและเหนื่อยเพลีย แต่นั่นถือว่าเป็นเหตุผลของกิเลสที่ทำให้ตนเองรู้สึกดี ความจริงควรจะเป็นว่า "ไม่ว่าจะเหนื่อยหรือเพลียการฝึกฝนขัดเกลาจิตใจตนเองต้องไม่บกพร่อง"

สิ่งที่ได้เรียนรู้และคุณค่าที่เกิดขึ้นในชีวิต;

ใคร่ครวญในตนเองว่า ระหว่างการเดินทางไปกลับ กับการอยู่พักที่สำโรงทาบอันไหนจะดีกว่ากัน การอยู่พักทำให้ไม่เหนื่อย แต่การเดินทางไปกลับทำให้ได้อยู่กับแม่ รอบหน้าคงต้องตัดสินใจว่าขึ้นอยู่กับเราให้ค่าต่อสิ่งใดมากกว่ากัน ระหว่าง"การได้พักกับการได้อยู่บ้านเป็นเพื่อนแม่"

เรื่องบางเรื่องอาจจะต้องผ่อนลงมาบ้าง การรู้อะไรบางอย่างกับไม่รู้อะไรเลยมันมีคุณค่าและมีประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิตหรือไม่ ถ้าชีวิตไม่รู้เรื่องอะไรเลยจะทำให้การดำรงอยู่ของเราแย่มากไหม นี่เป็นสิ่งที่ใคร่ครวญในตนเอง แต่สิ่งสำคัญของชีวิตที่ควรจะรู้ให้มากคือ ธรรมกับกิเลส ควรรู้ในใจตนเองว่า สิ่งที่ปรากฏนี้เป็นธรรมหรือเป็นกิเลสมากกว่ากัน พูดหรือกระทำเป็นธรรมหรือเป็นกิเลส

บทธรรมที่ได้ศึกษา;

ถ้าผลบุญผลบาปไม่มีจริงแล้ว

จะมีคนร่ำรวย มียศถาบรรดาศักดิ์

และมีคนทุกข์ยากกระจอกงอกง่อย ขี้ทูดกุดถังได้อย่างไร

ของมันเห็นๆกันอยู่ แต่ไม่รู้จักพิจารณาก็ย่อมไม่เข้าใจ

ให้เข้าใจว่าที่มีศาสนา ที่มีผู้สอนให้

ก็เพื่อประโยชน์ของผู้ศรัทธา

ปฏิบัติตาม จะได้พ้นทุกข์พ้นยาก

แต่ถ้าไม่เชื่อก็แล้วแต่

.

หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

#Noteเตือนตนเอง

“จิตติดที่ไหน ย่อมไปเกิด ณ ที่นั้น จิตติดเรือนก็อาจจะมาเกิดเป็นจิ้งจกตุ๊กแกได้ แม้แต่พระภิกษุติดจีวรยังไปเกิดเป็นเล็น น่าหวาดกลัวนัก แล้วกิเลสมีร้อยแปดประตู พุทโธมีประตูเดียว เพราะฉะนั้น ให้ฝึกปฏิบัติให้คุ้นเคย วาระที่เราจะเปลี่ยนภพเปลี่ยนชาติจะเข้าจิตได้ทันหรือเปล่า…”

ธรรมโอวาท

หลวงปู่หลุย จันทสาโร

วัดถ้ำผาบิ้ง

บ้านนาแก ต.ผาบิ้ง อ.วังสะพุง จ.เลย

(พ.ศ. ๒๔๔๔ - ๒๕๓๒)

#Noteเตือนตนเอง

จากบทธรรมดังกล่าวทำให้ได้เรียนรู้กับตนเองว่า การสร้างเหตุอะไรไว้ ผลจะปรากฏ ทุกอย่างในชีวิตต่างล้วนมาจากเหตุทั้งนั้น เป้าหมายที่ตั้งไว้คืออะไร ให้ลงมือปฏิบัติไปสู่เป้าหมายนั้น แล้วผลก็จะปรากฏออกมาเอง ค่อยเทียบเคียงว่าผลดังกล่าวเป็นไปตามเป้าหมายนั้นหรือเปล่า

07-06-2560


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (0)