(108) สภาวะใจที่สลด

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

(108)

วันอังคารที่ 18 เมษายน

หลังจากวันหยุดยาวผ่านไป ก็เริ่มต้นทำงานในหน้าที่อีกครั้งในองค์กร ภารกิจส่วนใหญ่ยังพัวพันกับเรื่องงานวิจัย

มีความแปลกใจในตนเองเกี่ยวกับเรื่องๆ หนึ่งอยู่ๆ ก็มีคนส่งเอกสารจากหลายแหล่งมาให้ดู ทำให้ได้เรียนรู้และทราบข้อเท็จจริงบางอย่าง แต่ด้วยความว่ากรรมเป็นเรื่องของบุคคลจึงไม่ได้ดำเนินการอะไรต่อ

สิ่งที่ได้เรียนรู้กับตนเอง

1. พ่อแม่ครูบาอาจารย์ท่านเมตตาทุกคน เราอย่าไปหลงในตนเอง ให้พึงสำรวมและปฏิบัติตนเองให้นอบน้อมไปหลงผิดคิดว่าตนเองเป็นคนสำคัญ

2. ความอดทน และทักษะของการวิจัยจะทำให้เราได้ข้อมูล (Data/Information) เพิ่มเติมเพื่อนำมาไตร่ตรองใคร่ครวญในตนเอง

3. ทุกคนต่างมีความทุกข์และมีดีชั่วแตกต่างกันไป ให้หันกลับมาทบทวนตนเองว่าเราจะปฏิบัติท่าทีต่อบุคคลหรือหรือราวนั้นอย่างไร

4. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่มีคำว่าบังเอิญ ทุกอย่างมีเหตุจึงมีผล การรักษาอารมณ์และความคิดของตนเองถือเป็นหน้าที่ของเรา

5. ทักษะของการเป็นนักวิจัยทำให้เราถนัดในการตั้งคำถาม การค้นคว้าหาข้อมูล และการเก็บข้อมูลที่เนียนเข้าไปในวิถีธรรมชาติ ทำให้นำข้อมูลทั้งที่ไปค้นคว้ามาและที่เราค้นพบมาใคร่ครวญไตร่ตรองในตนเองจนเกิดเป็นความเข้าใจ และนำไปเชื่อมโยงกับธรรมะบทต่างๆ

6. การเขียนบันทึกไว้ คล้ายการตกผลึกอีกครั้ง คล้ายตะแกรงร่อนในตนเอง

การนั่งมองดูบุคคลๆ หนึ่งที่ทำอะไรบางอย่างขัดใจเราโดยที่เราไม่ตำหนิหรือกล่าวว่าสิ่งใดใด มันทำให้สภาวะใจของเราสลดลง และแปรเปลี่ยนเป็นความสงสาร

ภาพรวมของการทำงานวันนี้ดำเนินไปตามปกติ

ทำหน้าที่ประสานงานในส่วนต่างๆ ที่มีผู้ไหว้วาน ทำเต็มที่และทำด้วยความจริง

18-04-2560


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (0)