(105) ปลงลง

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

(105)

วันเสาร์ที่ 15 เมษายน

ทุกเช้าของการอยู่ที่วัด เสียงไก่ขันจะเป็นดั่งนาฬิกาปลุก ส่งเสียงร้องเป็นทอดๆ สอดรับกันไป

หลังรับอาหารเสร็จมีแม่ออกชาวบ้านมานั่งเตรียมดอกไม้ธูปเทียนสำหรับงานสรงน้ำวันพรุ่งนี้ (16 เมษายน)

วันนี้สามเณรติดตามองค์หลวงปู่ไปวัดถ้ำจำปากันตสีลาวาส จ.มุกดาหาร บรรยากาศที่วัดป่าหนองไคร้รอบตัวสงบ วิเวก อากาศไม่ร้อนเกินไป สงบเย็นใจ เสียงจักจั่น เสียงไก่ สลับมาเป็นระยะๆ เหมาะต่อการพิจารณาหลายๆ เรื่อง

เหมาะต่อการเรียนรู้และพิจารณาขัดเกลาจิตใจ

แปดปีเต็มย่างเข้าปีที่เก้าของการมาพักปฏิบัติภาวนาที่วัดแห่งนี้ เห็นความเป็นไปเปลี่ยนแปลง เกิดขึ้น ดำรงอยู่สักพัก ก็ดับไป

#Noteความคิด ;

หลากหลายเรื่องราว ดูไปมันเป็นเพียงละครอีกเรื่องหนึ่งที่สมมติขึ้น ทุกๆ เรื่องมีตอนจบเสมอ อาจจะจบดีหรือจบไม่ดีก็ได้ เมื่อเราดูละครหรืออาจเป็นผู้เล่นเองพึงระงับใจเราให้สงบ ให้เข้าใจ พระผู้มีเมตตาท่านเมตตาหมดยิ่งถ้าใครกรรมหนักท่านยิ่งเมตตา

เป็นเพียงเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วก็ดับไป

เท่านั้นเอง

ในใจวันนี้มีสำนวนที่ฟังแล้วชอบคือ "ผีบ่พร้อม เทวดาบ่ซอย" ความหมายคือ ผีไม่เห็นด้วย เทวดาไม่ช่วยเหลือ ซึ่งเป็นสำนวนภาษาอีสาน พอตกตอนเย็นคำหนึ่งก็ปรากฏขึ้น "ปลงลง ปลงลง" หมายถึง วางลง วางลง แล้วภาพของชาวบ้านที่ยกหม้ออาหารลงจากเตาไฟก็ชัดขึ้นมาในความคิด

การเรียนรู้ที่เกิดขึ้นคือ ใจและเสียงภายในมาคลิ๊กลงที่คำว่า "ปลงลง" ใจก็เบาๆ เป็นสภาวะเบาโล่งโปร่งสบาย

ก่อนนอนมีพี่ที่เป็นกัลยาณมิตรเสมอมาส่งข้อความมาทักว่า "บารมี ดร. กระปุ๋ม มากมาย อย่าหวั่นไหวอันใดเลย" --นำมาซึ่งการตื่นรู้และเบิกบานย้อนกลับไปทบทวนเสบียงบุญในหัวข้อธรรมะบารมีสิบข้อ ทุนสำรองมีอยู่มากน้อยเท่าไหร่ ทำให้เกิดกำลังใจ ปฏิบัติสะสมต่อไปบอกต่อตนเช่นนี้

15-04-2560


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (0)