เมื่อกล้าล้ม...ต้องกล้าฝันด้วย

ไม่ใครหรอกนะลูก....ที่ไม่เคยล้ม

หากแต่ว่า...ล้มแล้ว เราจะลุกขึ้นได้หรือเปล่า ตรงนี้แหละคือสิ่งที่ต้องถามใจตัวเอง

..


..

พ่อจำความฝันของลูกได้เสมอ...ตั้งแต่ลูกยังเป็นเด็ก

ลูกวาดความฝันของลูกเอาไว้มากมาย......แม้กระทั่งลูกฝันที่จะเป็นช่างซ่อมมอเตอร์ไซด์

ความฝันของลูกเปลี่ยนไปเสมอตามช่วงวัย

แต่พ่อก็อดภูมิใจไม่ได้ทุกครั้งว่า....ลูกยังมีความฝันเหลือเจืออยู่ในหัวใจของลูกเสมอมา

...

ความฝันนั้น....มันไม่เคยทำลาย หรือทำร้ายหัวใจของใครเลยนะลูก

หากเราวาดฝันนั้น...ไปในทางสร้างสรรค์ การวาดฝันนั้นมันง่ายเสมอกับทุกคน

แต่การสร้างฝันให้เป็นจริงนั่นซิ!! มันกลับยากกว่า.....

แต่ลูกเชื่อมั้ยว่า!!! เพียงแค่เรากล้าฝันแล้ว เรามีหวังเสมอ

แค่ก้าวแรก ที่เราก้าวย่างออกไปนั้น...เท่ากับว่า เรากำลังเดินตามรอยฝันของเราแล้ว

ดอกไม้ข้างทาง คือสิ่งที่คอยปลอบประโลมหัวใจของเราให้ชุ่มชื้น หายเหนื่อย และพร้อมที่จะก้าวต่อไป

...

และก้าวแรกที่ลูกเข้ามาเหยียบ ณ สถานศึกษาอันทรงเกียรติแห่งนี้

ลูกก็มีดอกไม้ข้างทาง ที่คอยเป็นกำลังใจให้ลูกเดินตามรอยฝัน ได้.... โดยไม่น้อยหน้าใคร

ดอกไม้ข้างทางนี้ จะยืนรอเป็นกำลังใจให้ลูก ในทุกย่างก้าวที่ลูกก้าวผ่านมันไปได้

..

..


ขอเพียง..ลูกอย่าถอดใจ หรือหลงอำนาจแรงต้าน...ที่จะคอยฉุดรั้งตัวลูก ให้ลูกไปตามทิศทางของมัน

วันหนึ่งข้างหน้าลูกจะรู้ว่า....ชีวิตที่มีค่านั้น คือการได้ทำสิ่งใด

..

..


พ่อเชื่อในความฝันของลูก

เมื่อลูกกล้าที่จะฝัน....สิ่งนี้ก็กล้าที่จะยืนรอและอ้าแขนรับลูกแล้วละ!!!

ความฝันนั้น..มันงดงามเสมอ...และมันจะงดงามที่สุดใน วันที่ลูกคว้ามันมาเป็นของลูกได้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชื่นชม....ถนนสายชีวิต



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

แอบมาอ่านเรื่องราวงดงาม ประทับใจครับ

เป็นความฝันที่น่าประทับใจมากครับ

สิ ทองแท่ง
IP: xxx.158.166.15
เขียนเมื่อ 

ซึ่งเลยครับ