​เมื่อเจ้ามามีอะไรมาด้วยเจ้า เจ้าจะเอาแต่สุขสนุกไฉน

​เมื่อเจ้ามามีอะไรมาด้วยเจ้า เจ้าจะเอาแต่สุขสนุกไฉน เมื่อเจ้ามามือเปล่าแล้วเจ้าจะเอาอะไร? เจ้าก็ไปมือเปล่าเหมือนเจ้ามา


เมื่อเจ้ามามีอะไรมาด้วยเจ้า เจ้าจะเอาแต่สุขสนุกไฉน

เมื่อเจ้ามามือเปล่าแล้วเจ้าจะเอาอะไร? เจ้าก็ไปมือเปล่าเหมือนเจ้ามา

ออกจากครรภ์มารดาแก้ผ้าร้อง- อุแว้ก้องเผชิญทุกข์และสุขา
เติบโตขึ้นมุ่งหาเงินเพลินชีวา แท้ก็หา”ทุกข์สารพัด”มารัดตน


ยศและลาภหาบไปไม่ได้แน่ มีเพียงแต่”ต้นทุน-บุญกุศล”
“ทรัพย์สมบัติ”ทิ้งไว้ให้ปวงชน “ร่างของตน”เขาก็เอาไปเผาไฟ!!

ที่เคยรักก็จะลืมไม่ปลื้มจิต ที่เคยหลงเคยติดไม่พิสมัย
ที่เคยคู่เคียงข้างไม่ห่างไกล ที่เคยใกล้ก็กลับหลบไม่พบพาน


ที่เคยกอดจุมพิตสนิทแนบ ที่เคยแอบอิงกลับเมินไม่เดินผ่าน
ที่เคยยิ้มสรวลสันต์ทุกวันวาร ที่เคยหวานก็กลับขมระทมทรวง....
“มามือเปล่า-ไปมือเปล่า”อย่าเศร้าโศก กิเลส-โลกในมนุษย์ที่สุดหวง
“กอดกองขี้และซากศพ”พบภาพลวง รีบ”ตัดบ่วงโลกีย์”หลบหนีไป!!!


“เกิด-กำมือแน่นร้องไห้”บอกใจรู้- ว่า”ยึดอยู่-จิตหมายมั่น” จึงหวั่นไหว
“ตาย-แบมือ”ไม่ต้องถามบอกความนัย ว่า”ตายไปเหลือมือเปล่าเหมือนเจ้ามา”!!!
“ให้ปลงตกในชีวิต”สะกิดเจ้า- “เลิกมัวเมา”กอบโกยและโหยหา
“ลาภ-ยศ-สุข-สรรเสริญ-และเงินตรา” เมื่อ”มรณาก็สูญลับดับตามตัว”!!!


“ให้ปล่อยวางคืนโลก”สิ้นโศกเศร้า “กลับมือเปล่า”เป่าเสกมนต์ไว้บนหัว
แล้ว”ทำจิตเป็นอิสระ-ละตนตัว พ้นดี-ชั่ว”กลับโลกทิพย์”นิพพาน”เอยฯ.....



ที่มา : ชัย แสงทิพย์
[email protected]


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การจัดการความรู้ KM Knowleage Management



ความเห็น (1)

[email protected]
IP: xxx.47.1.58
เขียนเมื่อ 

กลอนเพราะมากคะ สะท้อนสัจจธรรมโดยแท้