กวาดไปให้ใจสะอาด

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

(3)

กิจกรรมวันนี้หลังรับข้าวเสร็จได้ทำความสะอาดห้องในศาลา4 ได้น้องเมย์และน้องนิมาช่วยเป็นลูกมือ สังเกตเห็นว่านิน้อยนั้นโตขึ้นมากและสามารถทำกิจกรรมหลายๆ อย่างคล้ายผู้ใหญ่ และมักมีพฤติกรรมแปลกๆ ให้ได้ขำและหัวเราะอยู่เสมอ

ของสิ่งไหนที่ไม่ได้ใช้ ประเมินแล้วว่าทั้งปีไม่เคยหยิบมาใช้เลยก็ให้นำไปเก็บไว้ในห้องเก็บของ เหลือไว้แต่ของที่ใช้อยู่ประจำ อุปกรณ์เช่นจักรเย็บผ้า หรือลำโพง ก็หาผ้ามาคลุมกันฝุ่นให้เรียบร้อย จัดโต๊ะและปัดฝุ่นมีแม่ออกมาช่วยทำเป็นประจำทุกวัน การทำความสะอาดวันนี้จึงดูไม่ใช้งานใหญ่มากนัก

นิน้อยกับพี่เมย์สองแรงแข็งขันช่วยกันทำงาน

ช่วงบ่ายกลับเข้าไปภาวนา ...

หลายวันที่ผ่านมาขณะที่อยู่วัด การภาวนาได้ทำอย่างเต็มที่แบบไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง แต่ก็ไม่ได้ปิดกั้นการสื่อสาร กิจกรรมแต่ละวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เวลาที่ใช้ในการภาวนาทำให้รู้สึกว่ามีน้อยเหลือเกิน หลายสิ่งหลายอย่างยังไม่ได้สะสางในใจ ยังไม่ปิ๊งแว้ปเกิดปัญญา แต่ก็พยายามเก็บเกี่ยวช่วงเวลาให้ได้มากที่สุด

ประมาณบ่ายสองโมงกว่าหลวงปู่และสังกะลีบอยนั่งรถกอล์ฟเข้ามาในสำนักแม่ชี มีโอกาสได้กราบท่าน องค์ท่านดูสดชื่น ท่านถามว่ามีไม้กวาดตาดไหม ... เพียงแค่ท่านเอ่ยก็ทำให้ทราบแล้วว่าท่านชี้ให้ทำความสะอาดบริเวณในสำนักแม่ชีซึ่งมีใบไม้เยอะมาก บางกุฏิที่ไม่มีคนอยู่จะมีใบไม้กองเต็ม จึงได้ช่วยกันกับคุณแม่ชีอีกท่านกวาดตาด (กวาดใบไม้) อย่างเต็มที่

คุณแม่ชีท่านเอ่ยว่าที่ไม่ได้ทำเพราะคิดว่าไม่มีคนอยู่ ... แต่เมื่อหลวงปู่มาเอ่ยเช่นนี้ก็คงต้องทำ

เชื่อนั้นเหมือนกัน การทำบริเวณให้สะอาดทำให้เกิดพลังชีวิต

หลังทำเสร็จรู้สึกถึงพลังและความเบิกบานที่เกิดขึ้นในใจ แม้ว่าจะไม่ได้ใช้ไม้กวาดก้านยาวนานแล้ว วันนี้ได้เหวี่ยงแขนอย่างเต็มที่รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวและการเกิดพลังภายในที่จดจ่ออยู่กับการทำความสะอาดครั้งนี้...

นึกขำตนเองในใจ ... เราก็มือวางอันดับหนึ่งพอสมควรในการกวาดตาด หลายปีพิสูจน์ให้เห็นเสมอว่า แม้ทำคนเดียวก็สำเร็จกวาดพื้นที่อาณาบริเวนขนาดนี้ก็สามารถทำได้ แต่พักหลังหลบความวุ่นวายจึงไม่ค่อยที่จะได้มาทำ

ภารกิจเสร็จ ...เดินออกมาที่ศาลาด้านหน้าของวัด เห็นใบไม้ปลิวมาเต็มพื้น ทีแรกว่าจะเรียกสังกะลี(เด็กๆ) มาช่วย ก็เลยเปลี่ยนใจลองลงมือทำเอง ที่วัดจะมีไม้ถูกพื้นขนาดใหญ่ที่ทำขึ้นมาใช้เอง ทำให้เวลาถูกศาลาพื้นที่กว้างๆ ทำได้สะดวก แต่ไม้ก็ค่อนข้างหนัก สังกะลีแฝดน้องสอนเทคนิคการใช้ผ้าและใช้ไม้ให้เมื่อวานนี้(สงสัยจะรู้ว่าจะได้ใช้วันนี้) วันนี้จึงตั้งใจที่จะทดลองทำตามคำแนะนำเจ้าหนูน้อยแฝดน้องดู ถูพื้นเสร็จใช้เวลาไม่นาน สักพักเจ้าสุนัขทั้งหลายก็มาจับจองหาที่นอน ...

ขำขำแต่ใจก็ปลอดโปร่ง ...

มานั่งทบทวนตนเอง วันนี้เกือบทั้งวัน ได้มีโอกาสทำความสะอาดในพื้นที่กว้างๆ มีคุณค่าและมีความหมายเสมอในทุกสิ่งที่ได้ลงมือทำ

...

03-01-2560



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (0)