บันทึกวันที่ ๑๘ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๙ | เริ่มต้นเดินทางหลังมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของแผ่นดิน

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

การตื่นและการนอนช่วงนี้เป็นปกติ...วันนี้มีภารกิจเดินทางเข้าเมืองหลวง

แม่ลุกมาทำห่อข้าวให้ จะได้ทานระหว่างช่วงเดินทางไปสนามบินที่จังหวัดอุบลราชธานี...ซึ่งใช้เวลาประมาณ ๔๕ นาทีถึงหนึ่งชั่วโมง

แถวๆ บ้านยามเช้าที่ไม่ไกลตลาดมากนัก ดูคึกคักแต่ก็ไม่วุ่นวายผู้คนเริ่มไปตลาดแต่เช้า บ้างก็เดินออกกำลังกาย บ้างก็ทำหน้าที่กวาดถนน ถนนหนทางมีรถไม่มาก คนที่มีภารกิจการเดินทางยามเช้ามุ่งหน้ามาที่จังหวัดอุบลราชธานีก็ดูไม่เยอะ การขับรถช่วงนี้สบายๆ ระวังแต่ความมืดและมีสิ่งกีดขวางบนถนน เช่น สุนัขวิ่งตัดหน้ารถเป็นต้น

ภารกิจที่สนามบินเสร็จไปตามที่คาดหมายว่า ไม่ว่าจะเช็คอินหรือการขอเอกสารใบเสร็จ การพูดคุยประสานงาน

บรรยากาศที่สนามบินดูเรียบร้อยเกือบทุกคนสวมชุดดำ แม้แต่ผู้โดยสารชาวต่างชาติเองก็สวมชุดดำ การพูดคุยรื่นเริงแทบไม่มีอาจจะเป็นเพราะเช้าทุกคนยังไม่ตื่นดีหรือด้วยความอาลัยพ่อหลวงของแผ่นดิน

แต่ที่สัมผัสชัดคือ ความสำรวจใจอย่างสงบ

บนเครื่องมีเด็กคนหนึ่งมานั่งข้างๆ ทีแรกเข้าใจว่าเธอมากับแม่ แต่ก่อนเครื่องจะลงมีพนักงานมาอธิบายถึงเส้นทางหลังลงจากเครื่อง พร้อมแจ้งว่าไม่มีพนักงานพาไปส่ง จึงได้สังเกตหนูน้อยมาคนเดียวจึงบอกต่อเด็กว่า ..."เดี๋ยวไปด้วยกัน" ...หนูน้อยยิ้มอย่างสดใส ทราบว่าพ่อเธอเป็นเชฟที่เมืองทองมารอรับแต่พอเราไปถึงประตูยังไม่เห็นจึงแนะนำเธอไปนั่งรอใกล้ๆ พนักงานแถวนั้นหลังจากโทรติดต่อกับพ่อแล้ว

บรรยากาศที่สนามบินดอนเมืองคนเยอะเหมือนเดิม แต่เกิดอุปทานว่าดูสงบแตกต่างจากทุกๆ ครั้งที่มา แท็กซี่ที่พามาส่งกระทรวงฯ ดูใจดีแนะนำเส้นทางที่มาถึงเร็วที่สุด ปรากฏว่าใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงทำให้มาทันการเริ่มประชุม ระหว่างทางบทสนทนาเป็นไปอย่างเรียบง่าย

การประชุมเริ่มต้นภายใต้บรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และการแสดงความคิดเชิงสร้างสรรค์ สิ่งที่ได้กับตนเองคือ ...ได้เรียนรู้วิธีคิดจากอาจารย์ท่านอื่นๆ และเกิดการต่อยอดทางความคิดอยู่ตลอด สิ่งที่ได้เรียนรู้กับตนเอง ...การประชุมเช่นนี้ทำให้เกิดการเคารพซึ่งกันและกัน รับฟังและไม่คุกคาม เมื่อเสร็จสิ้นจะเกิดพลังในการทำงานอย่างมาก

การประชุมเสร็จเร็วเกินความคาดหมาย แต่ได้ผลลัพธ์ที่เยี่ยมยอด

เมื่อมาถึงสนามบิน...เจอเครือข่าย R2R ที่รู้จักกันหลายคนถือโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรื่องงาน และการจัดการงาน R2R เป็นช่วงเวลาที่คุ้มค่าอย่างมาก ...

เครื่องบินดีเลย์...

กว่าจะออกจากดอนเมืองและมาถึงสนามบินอุบลราชธานี เวลาสองทุ่มครึ่งเกือบสามทุ่ม ถึงบ้านสี่ทุ่มแม่รอเปิดบ้านให้ ...

เมื่อถึงบ้านสักพักยังมีพลังนั่งเขียนงานต่อเล็กน้อย...

..

๑๘ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๙

เริ่มต้นเดินทางหลังมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของแผ่นดิน


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (0)