วันที่ 41 งานเข้าครั้งใหญ่ (12/07/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้ทางโรงเรียนได้มีบูทของโอวัลตินมาแจกโอวัลตินให้กับนักเรียนหลังเลิกแถวหน้าเสาธงด้วย เด็กๆก็ดีใจจะได้กินของฟรี รวมถึงครูมันด้วย 555

แต่ก็มีงานเข้าแต่เช้า เพราะนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู โรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่มีนัดประชุมกับฝ่ายวิชาการหลังเลิกแถวเคารพธงชาติ ที่ห้องปฏิรูปการศึกษา วาระแฟ้มสะสมผลงาน แค่ได้รู้ว่าวาระอะไร ก็รู้เลยว่าจะต้องมีงานแน่ๆ และมันก็จริงอย่างที่คิด หัวหน้าฝ่ายวิชาการนั่นก็คือ แม่อ๋อย นัดประชุมพวกเราเพื่อให้ทุกคนจัดทำแฟ้มสะสมผลงานของตนเอง โดยชี้แจงเกี่ยวกับรายละเอียดของแฟ้มสะสมผลงาน ว่าจะประกอบไปด้วยอะไรบ้าง พร้อมกับกำหนดการส่งแฟ้มและแผนการสอนทั้งหมดในวันที่ 25 กรกฎาคม นั่นคือ เราต้องทำแฟ้มให้เสร็จก่อนกลับมาจากบ้านช่วงหยุดยาว เห้อ..คิดว่าจะกลับบ้านไปพักผ่อนที่ไหนได้ งานเข้ามาอีกเพียบ ทั้งแผน ทั้งแฟ้ม และที่รออยู่อีกก็คือ งานวิจัยที่จะพูดกันอีกต่อไปหลังจากส่งแฟ้มสะสมผลงาน แต่เมื่อคิดอีกมุมมันก็ดีเหมือนกันนะ ทะยอยทำไปเรื่อยๆ ดีกว่าต้องมารีบทำตอนท้าย สู้ต่อไป


วันนี้มีสอนคาบแรกเป็นวิชาคณิตศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้สอน เพราะเราต้องมาประชุม แต่ถึงไม่ได้มาประชุมก็ไม่ได้สอนอยู่ดี เพราะเด็กผู้ชายตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 ต้องไปซ้อมพิธีเข้าประจำการลูกเสือตั้งแต่หลังเลิกแถวเลย พอเราประชุมเสร็จก็ขึ้นมาห้องมาช่วยพี่มิ้งค์ดูแลเด็ก เพราะครุพี่เลี้ยงต้องไปซ้อมเด็กๆ พี่มิ้งค์ก็เปิดภาพกิจกรรมให้เด็กดูเพื่อฆ่าเวลา เหลือเวลาอีกไม่ถึง 15 นาทีก็จะหมดคาบเราแล้ว จะสอนก็สอนไม่ได้ เด็กๆเรียกร้อยอยากร้องเพลง ก็เลยตามใจไป 1 เพลง ร้องตามกันใหญ่ พอไม่มีผู้ชายห้องดูโล่งไปเลยอ่ะ สงบเงียบมาก 555


พอถึงคาบที่สองเด็กผู้ชายก็ยังไม่มา ครูภาษาจีนก็เลยให้เด็กๆท่องศัพท์ แล้วก็ดูหนังต่อ 555 ครูให้ดูหนังจีน สนุกสาน เสียงฮือฮาเต็มห้อง พอหมดคาบภาษาจีน ผู้ชายก็กลับเข้าห้องมา จะไปเรียนการงานอาชีพ ครูก็ไม่ว่างสอน ครูพี่เลี้ยงก็เลยให้นั่งเรียนในห้อง พูดคุยเกี่ยวกับการทำสะเต็ม และให้นักเรียนถามคำถามที่สนใจเกี่ยวกับการทำไอติมหมุนมาคนละหนึ่งข้อ แต่ละคนถามคำถามได้น่าสนใจมาก ก็สนุกสานได้รับความรู้กันไปเยอะแยะ

แล้วก็ได้เวลาทานข้าวเที่ยง วันนี้มาตักข้าวคนเดียว เพราะพี่มิ้งค์ต้องรอจดคำถามของเด็กๆ ก็เลยช้าไปนิด หลังทานข้าวเสร็จก็ขึ้นมาบนห้อง ไม่มีนักเรียนเล่นในห้องนี่ก็สบายหูไปเยอะ กลายเป็นโรครำคาญเสียงดังไปเลยล่ะ พอเพลงมาร์ชออก ก็เริ่มเข้ามาในห้อง แล้วก็นั่งสมาธิก่อนเรียน วิชาต่อไปคือ ภาษาไทย นำเข้าสู่บทเรียนโดยสุ่มนักเรียนออกมาวาดภาพ โดยภาพที่วาดจะเป็นคำที่มีอักษรนำ ได้แก่คำว่า หมี หนอน และก็หวี เด็กๆก็สนุกสานกับการใบ้คำกันใหญ่ พอเรียนรู้คำจากการอธิบายไปแล้ว ก็มาใบ้ท่าทางกันดีกว่า แต่มันไม่สนุกเลย เพราะเด็กไม่ค่อยกล้าแสดงออก แค่คำว่าผู้หญิง ยังแสดงท่าทางไม่ได้เลย เราก็เลยใบ้ด้วยการพูคำทายเอา เพราะแต่ละคนที่ให้ออกมาแสดงท่าทางไม่ได้เลย ก็เลยเปลี่ยนวิธีการสอนกลางคัน แต่สุดท้ายเด็กๆก็สามารถอ่านและเขียนคำที่มีอักษรนำได้อย่างถูกต้อง หมดคาบ ก็หมดการสอนในวันนี้ ได้สอนแค่คาบเดียว

สอนเสร็จก็สบายละ ช่วยงานครูบ้าง ทำงานตัวเองบ้าง วันนี้ก็ยังไม่มีเวลาว่างไปช่วยงานฝ่ายบริหารทั่วไปเลยอ่ะ ไว้พรุ่งนี้จะพยายามหาเวลาไปช่วยละกันเนาะ ตอนเย็นก็ดูแลเด็กเรียนพิเศษเหมือนเดิม กลับหอเวลาเดิม และออกโรงเรียนเวลาเดิม หกโมงเย็นทุกวัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)