วันที่ 26 อดทน เรียนรู้ (21/06/2559)

งานแรกมาแล้วกับการดูแล ป.1 ตั้งแต่เช้า เข้าแถว ฝากออมทรัพย์ ดื่มนม เขียนคำศัพท์ นั่งสมาธิ และการสอนภาษาไทยชั้น ป.1 ซึ่งก็ได้สอนอ่านสะกดคำที่มาจากใบงานที่ครูพี่เลี้ยงเตรียมให้ และให้นักเรียนทำใบงาน ซึ่งวันนี้นักเรียนชั้น ป.1 เรียบร้อยมาก และต้องใช้แรงเสริมโดยการชมเมื่อเขาทำงานสำเร็จ และหากิจกรรมอย่างอื่น เช่น ให้ฝึกร้องเพลงสระที่เคยสอน และบางคนก็ฝึกอ่านสะกดคำ ทำให้คิดว่าคงไม่ใช่เรื่องยากมากที่จะดูแลชั้น ป.1 เพราะนักเรียนชั้น ป.1ที่นี่ค่อนข้างเรียบร้อย และน่ารัก คงจะเป็นเพราะยังไม่รู้อะไร เป็นเด็กใหม่และยังคงกลัวคุณครูดุอยู่ เลยยังไม่กล้าซนมากเท่าไหร่ และนี่ก็เป็นอีกความสบายใจหนึ่งในการดูแลนักเรียนห้องนี้

ในชั่วโมงต่อไปเจอนักเรียนชั้น ป.2 ช่างแตกต่างกับ ป.1 เมื่อครู่นี้ ห้องนี้เป็นนักเรียนที่เป็นเด็กพิเศษเยอะมาก และค่อนข้างควบคุมชั้นเรียนได้ยาก ยิ่งอาทิตย์นี้ครูพี่เลี้ยงได้เข้าสอนร่วม และเมื่อนักเรียนรู้ ก็ทำให้ไม่ตั้งใจเรียน ไม่ฟังในสิ่งที่ฉันพูด ถึงแม้ว่า ฉันจะสอนในรายวิชาภาษาไทยแต่ฉันก็หากิจกรรมให้นักเรียนได้ทำ ตั้งแต่การใช้จิ๊กซอว์ การเล่นเกม แต่ไม่ได้ช่วยให้นักเรียนสนใจในการเรียน กลับทำให้นักเรียนเล่นกัน และเมื่อฉันเตือนก็ไม่ฟัง (ส่วนมากจะเป็นเด็กพิเศษ) จนกระทั่งหมดชั่วโมง ของวันนี้ ทำให้ฉันรู้สึกว่า หรือเป็นเพราะเราจัดกิจกรรมไม่น่าสนใจ ทำให้นักเรียนไม่อยากเรียนรู้ และเริ่มรู้สึกท้อแท้กับการสอนนักเรียนชั้น ป.2 เพราะทุกครั้งที่สอนแล้วครูพี่เลี้ยงไม่อยู่ นักเรียนจะเป็นแบบนี้เสมอ ฉันคิดหนักว่าจะทำอย่างไรให้สนใจและควบคุมชั้นเรียนได้ คงต้องลองวิธีการใหม่ๆอีกต่อจนกว่าจะสามารถควบคุมได้


ในเวลาก่อนเลิกเรียนของวันนี้หลังจากส่งนักเรียน ป.1 เข้าแถวเสร็จเรียบร้อย ฉันและเพื่อนๆครูเป็นเลิศอีก 2 คน ได้มาช่วยครูเต๋าทำงาน ทำมาสคอตรูปนักเรียน เพื่อนำไปจัดนิทรรศการวันยาเสพติด และหลังจากวันนี้ไป คงจะได้อยู่ช่วยทำแบบนี้ทุกวันจนกว่าจะถึงวันศุกร์ เพราะงานนี้รองผอ. ได้เน้นย้ำว่าขอให้นักศึกษาครูเป็นเลิศ 3 คนมาทำบอร์ดยาเสพติด และช่วยเตรียมงานนิทรรศการโดยเฉพาะ แต่ก็มีเพื่อนนักศึกษาเอกสังคม อีกคนหนึ่งมาช่วยด้วย ของคุณเพื่อนมากจริงๆที่มีน้ำใจต่อกัน งานนี้เป็นงานใหญ่หากไม่ช่วยกันงานคงไม่สำเร็จ และวันนี้ก็ยังไม่เสร็จ ได้แค่โครงร่างแต่อย่างน้อยงานก็เดินหน้า งานจะสำเร็จได้ต้องใช้ความอดทน สู้กันต่อไป ให้ทุกสิ่งเป็นครู ช่วยเราให้เรียนรู้ได้


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวอัจฉราพรรณ บุญเรือง...(ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (0)