วันที่ 19 คำไม่สุภาพ ( 10 มิถุนายน 2559 )

เป็นปัญหาเล็กน้อยที่พบเจอระหว่างการจัดการเรียนการสอน

สำหรับฉันก็รู้ว่า การมาสอนในโรงเรียนต่างๆ ก็ต้องมีเรื่องของการพูดคำหยาบ

พูดคำไม่สุภาพของนักเรียนเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

ด้วยที่รงเรียนแม่สาเป็นโรงเรียนที่รับเด็กเข้ามา โดยการวัดการอ่านออกเขียนได้ของนักเรียน

และเด็กส่วนมากจะเป็นเด็กชนเผ่า หรือสัญชาติอื่น

ทำให้ในบางห้องเรียน เช่น ห้อง ป 2 ที่ฉันได้สอนวิชาศิลปะ มีนักเรียนที่มีอายุมากกว่าเกณฑ์

เรียนรวมอยู่ด้วย ซึ่งเด็กเหล่านี้ก็จะกลายเป็นพี่ใหญ่ของน้องในห้อง

และด้วยอายุที่มากกว่าน้องๆ คำพูดดำจาก็จะดูเป็นผู้ใหญ่กว่า และที่สำคัญคือ

เมื่อเด็กคนนี้พูดคำที่ไม่ดีออกมา น้องๆในห้องก็จะพากันเลียนแบบตาม

ที่เคยได้ยินจากหูของตัวเอง ก็จะเป็นคำหยาบที่เด็กๆมักจะพูดกัน ซึ่งครูก็ได้พยายามสอนไปแล้ว

ว่าไม่ดี (พูดตรงนี้ก็นึกถึงตัวเอง เพราะเราก็เคยชอบพูดคำหยาบเช่นกัน) แต่ที่สุดๆที่เคยเจอก็คือ

ไม่ใช่การพูด แต่เป็นการเขียนแกล้งเพื่อน

เขียน?????

เขียนคำหยาบที่ส่อไปทางเพศ

เด็กคนนึงเอากระดาษที่ถูกเขียนถึงมาฟ้องฉัน

เป็นคำที่ไม่คาดคิดเช่นกันว่าจะเขียนออกมา

เห็นแล้วก็ รู้สึกโกรธมาก เผลอขึ้นเสียงไปตามระเบียบ หาตัวการ

ซึ่งก็ตามคาดเช่นกัน เด็กชายที่อายุมากที่สุดในห้อง

เอาจริงๆ ก็ไม่รู้จะจัดการยังไง กับปัญหาแบบนี้

เพราะเป็นเรื่องที่ต้องปลูกฝังกันแบบยาวนาน

ยิ่งเด็กที่โตขึ้นมาแล้ว ยิ่งปลูกฝังยาก เพราะนิสัยแบบนั้น จะติดตัวมานาน

ฉันก็ดุไปตามระเบียบ และสั่งสอนไปตามเรื่องยาว

คงต้องนำเรื่องนี้ไปปรึกษา ครูพี่เลี้ยง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาววนัญญา บุญเรือง (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)