วันที่ 32 คำคล้องจองของพวกเรา...(24 มิถุนายน 2559)

อะไรกัน นี่วันศุกร์แล้วหรอ เวลาผ่านไปเร็วมาก ทำอะไรไม่ถูกเลย อีกไม่นานเด็ก ๆ ก็จะสอบกันแล้ว งานแต่งข้อสอบก็มาอีกละค่ะ สบาย ๆ ง่าย ๆ ก็เรียนมาแล้วไม่ใช่หรือ ได้เวลาใช้ความรู้ให้เป็นประโยชน์แล้วล่ะ

สำหรับเช้านี้หมดไปเกือบ 2 คาบกับการปริ้นเอกสาร ๆ ต่าง ๆ นานา ให้ครูพี่เลี้ยง และนู่น นี่ นั่น มากมาย แล้วก็มานั่งตรวจงานที่คั่งค้างไว้เป็นกองโต แต่...ตรวจได้ไม่กี่เล่มก็ถึงเวลาสอนแล้ว คาบแรกที่สอนในวันนี้ คือ คณิตศาสตร์ ได้เลาที่เหมาะเจาะจริง ๆ เอาซิ! ไม่ค่อยส่งงานกันนักใช่ไหม ก็เลยจัดการกับเด็กที่อาจจะรุนแรงไปหน่อย ด้วยการที่ว่า ไม่เสร็จไม่ต้องไปกินข้าว...ซึ่งมันก็ได้ผล แต่...มีบางคนลักไก่ ทำไม่เสร็จแล้วก็เอามาส่ง ซึ่งเราเองไม่ทันตรวจดูเลย แหม...ทำไปได้ ต้องจัดการอีกขั้นหนึ่งแล้วหล่ะ (สวมร่างนางยักษ์)

เข้าสู่ช่วงบ่าย วันนี้มีสอนในคาบที่ 6 ต้องเผชิญกับคำถามเดิม ๆ “ทิชเชอร์ครับ อีกกี่วิชาครับ” “ทิชเทอร์คะ กี่โมงละคะ” เฮ้อ...ขยันถามกันซะเหลือเกิน และสำหรับการสอนในวันนี้ สอนเรื่อง คำคล้องจอง หลังจากสอนเนื้อหาสาระต่าง ๆ ไปเรียบร้อยแล้ว ก็ให้เด็ก ๆ เล่นเกม “คำคล้องจองของพวกเรา” ปรากฏว่ามีคนที่ตอบไม่ได้และนอกประเด็นกันหลายคน ก็เลยจัดการสอนเพิ่มเติมในคาบ gifted ซะเลย คราวนี้ก็ยังมีคนตอบไม่ได้บางส่วน ค่อยมาทบทวนกันใหม่ในวันจันทร์ละกันเน๊าะ

โรงเรียนเลิกแล้ว...กลับหอได้ (กลับไม่ได้ ฝนตกหนักมากเลย...อยู่เฉยได้ยังไงล่ะ ตรวจการบ้าน ซะเลย นี่แน่ะ!)

“การสอนให้เด็กจำ กับการสอนให้เด็กเข้าใจมันต่างกันนะ”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)