เมื่อลมพัดหวน


วันนี้เป็นวันที่ตื่นสายมากๆ (สายมากๆ นี่คือตี๕)...อาจจะด้วยการเดินทาง การทำงาน และความอ่อนเพลีย

แต่การได้พักเต็มที่ก็ทำให้ดูเหมือนชีวิตช้าลง กิจกรรมหลายๆ อย่างไม่ได้ทำ แต่การได้สนทนากับแม่ก่อนไปทำงาน กลับเป็นกิจกรรมที่มีความสุข

จิตใจ ... สงบ และพร้อม ไม่เร่งรีบ

ช่วงเช้าการทำงานกับผู้ป่วยทางด้านจิตใจ ทำให้เราได้เกิดการตระหนักในตนเองอยู่ตลอดเวลา

เขาเหล่านี้คล้ายมาเตือนเราเสมอ ... หากว่า สิ่งที่กำลังเป็นไปขาดซึ่งสติและปัญญา ปล่อยใจไหลไปตามกิเลส

เสร็จจากภารกิจงาน ...ได้มีโอกาสนั่งเชยชมต้นแคกตัสที่วางอยู่บนโต๊ะ

เป็นการตกแต่งและปลูกโดยฝีมือหลานๆ ...

ทำให้นึกถึงสมัยที่เป็นวัยรุ่นก็ชอบเลี้ยงต้นเหล่านี้

"โอ...นี่คงเป็นลมพัดหวน สินะ" ...รำพึงกับตนเอง

การได้หยิบที่ฉีดน้ำฉีดพรมลงไปบนต้น...ทำให้รู้สึกถึงความอ่อนนุ่มอ่อนโยนที่มีในใจตนเองที่ปฏิบัติต่อต้นไม้เล็กๆ เหล่านี้

ความสุขในใจ ...เป็นความสุขเล็กๆ ที่อบอุ่น

หมายเลขบันทึก: 608104เขียนเมื่อ 9 มิถุนายน 2016 14:26 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 มิถุนายน 2016 14:43 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี