วันที่ 1 เริ่มต้น..เส้นทางสู่ฝัน (16 พฤษภาคม 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีค่ะ หนู (ฟ้า) ลัดดาวัลย์ จันตะคุต ปัจจุบันศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 5 ในโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ เอกการประถมศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ขอใช้พื้นที่ Gotoknow บอกเล่าเรื่องราวชีวิตปี 5 ชีวิตเด็กฝึกสอน

ใคร ๆ ก็บอกว่า เรียนเอกประถมศึกษา ชีวิตต้องเหมือนเป็ด ต้องทำได้ทุกอย่าง สอนได้ทุกวิชา เช่นเดียวกันในภาคเรียนที่ 1 ได้มาฝึกสอนที่โรงเรียนดาราวิทยาลัย โรงเรียนเอกชนในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งแผนการสอนของโรงเรียนใช้แบบ 5Steps แต่ที่เคยทำมาตอนเรียนมหาวิทยาลัยจะทำแบบ 3 ขั้น แน่นอนเราปฏิเสธไม่ได้ว่า “เราทำไม่ได้” เพราะประโยคนี้ก็คงเป็นประโยคที่ทำร้ายตัวเราเอง ได้แต่ตอบกลับว่า “ค่ะ” จากนั้นก็สุ่มทำไป ถามครูบ้างในสิ่งที่ยังไม่เข้าใจ งม ๆ กันไป ยิ่งว่างมเข็มในมหาสมุทร แต่ก็ทำให้เต็มที่ที่สุดตามแบบฉบับของเรา

ในภาคเรียนที่ 1 ได้รับผิดชอบให้สอน 2 วิชา คือ วิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ซึ่งครูพี่เลี้ยงทั้ง 2 วิชา มีความแตกต่างกันมาก การพูด ความเร็ว การเขียนแผน วิธีการสอน เราเด็กฝึกสอนก็คงทำได้แค่ “ปรับ” ปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ ปรับใจให้เข้ากับความเป็นไป เพื่อความสุขในชีวิตฝึกสอน เปิดเทอมวันแรกหลาย ๆ คนคงตื่นเต้น การตกใจตื่น ตี 5 เป็นอะไรที่ลำบากมาก เพราะทำให้เพื่อน (อินจัน) ต้องมารอเราตอนไปโรงเรียน รู้สึกผิดมากงานนี้ ชีวิตใหม่กำลังเริ่มขึ้น นี่เป็นอีกก้าวของชีวิตที่จะทำให้เรารู้ใจตัวเองมากขึ้น ว่านี่คือสิ่งที่เราชอบหรือไม่ ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี เปิดเทอมวันแรกก็เจอความวุ่นวาย ผู้ปกครองมาส่งลูกของตนเอง ในโรงเรียนรถติดมาก หวนคิดถึงตอนที่เราเป็นเด็ก ปั่นจักรยานไปเรียน ตาเดินไปส่งที่โรงเรียน ขอบคุณทุกการสั่งสอนในวันนั้นที่ทำให้หนูมีวันนี้ เรานักศึกษาฝึกสอนที่ไม่คุ้นเคยกับสถานที่ ขับวนไปค่ะ หาที่จอดรถ ที่แรกที่เราเข้ามาตอนพบครูพี่เลี้ยงที่ไหน จุดนั้นก็คงเป็นจุดที่ดีที่สุด

เข้าพบนักเรียนคาบแรก คาบที่ 3 (10.25 – 11.15 น.) ป.5/5 พร้อมกับครูพี่เลี้ยงวิทยาศาสตร์ เป็นผู้หญิงที่มั่นมาก บุคลิกเป็นคนที่ทำอะไรคม ละเอียด สอนเก่ง การเจอแบบอย่างที่ดีทำให้เรามีแรงผลักดันที่จะทำตาม แต่บางครั้งมันก็กลายเป็นดาบสองคม เพราะบางครั้งเราก็กดดันตัวเองมากเกินไปกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ เด็กจะได้ความรู้จากเรามั๊ย ได้แต่บอกตัวเองว่า “ทำให้ดีที่สุด...ยาแก้กิ๋นแหน๋งเม็ดละ 1,000,000 บ่มี”

วันนี้พบรูปแบบกระบวนการสอนที่เราก็เคยใช้ ที่เรียกว่า “การทำ Mind map”
แต่ครูพี่เลี้ยงมีวิธีการสอนที่แปลกใหม่ เข้าใจง่าย โดยมีรูปแบบดังนี้


  • แก่นแก้ว คือหัวข้อหลัก ไม่จำเป็นต้องใส่กรอบสี่เหลี่ยม สามารถทำเป็นรูปอะไรก็ได้ ที่ทำให้เราเข้าใจได้ง่าย สีที่ใช้ ไม่ควรมากกว่า 3 สี
  • กิ่งแก้ว หัวข้อรองลงมาจากหัวข้อใหญ่ สามารถใส่อักษรย่อได้
  • กิ่งก้อย คือ รายละเอียด ควรเป็นข้อความสั้น ๆ เข้าใจง่าย

ทั้งหมดนี้ควรเขียนให้อยู่ในระดับสายตา กิ่งแก้วและกิ่งก้อย ให้ใช้สีเดียวกัน เพื่อความเข้าใจที่ง่าย กิ่งที่แผ่ออกมาควรให้พอดีกับข้อความไม่ยาวหรือสั้นจนเกินไป

วันแรกที่ประทับใจอีกหนึ่งเรื่องในโรงเรียนเอกชน คือ ทุกอย่างจะพร้อมมาก ไม่ว่าจะเป็น โต๊ะเรียน สื่อการสอน อุปกรณ์ทดลองวิทยาศาสตร์ วันนี้ครูพี่เลี้ยงให้ไปเตรียมอุปกรณ์วิทยาศาสตร์เพื่อสอนเรื่องความปลอดภัยในการใช้อุปกรณ์ในวันพรุ่งนี้ อยากให้ทุกโรงเรียนเป็นแบบนี้ การศึกษาไทยคงจะดีกว่าที่เป็นอยู่

วันแรก..เราไม่สามารถตัดสินได้ว่าวันต่อไปจะดีหรือไม่ดี จะสุขหรือจะทุกข์ จะสมหวังหรือผิดหวัง ทุกอย่างขึ้นอยู่ที่การกระทำของตัวเราเอง ถ้าทุกอย่างสมหวังดั่งใจเราไปหมด เราก็คงไม่รู้จักความผิดหวัง คงไม่มีบทเรียนในชีวิตเพื่อเป็นแนวทางให้เราได้พัฒนาตนเอง เช่นเดียวกัน ถ้าทุกอย่างผิดหวังไปหมด..ชีวิตฝึกสอนของเราคงหม่นหมองน่าดู ขอให้ทุกคนโชคดี ครูเป็นเลิศ

ของชิ้นแรกจากคุณครูพี่เลี้ยง ขอบคุณมากค่ะ ทำให้หนูรู้สึกอบอุ่นและคลายความกังวลมากขึ้น


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (8)

เทคนิคการสอนดีนะคะ จำง่าย เข้าใจไม่ยาก

เขียนเมื่อ 

ตามมาเชียร์ฟ้า

555

เป็นคุณครูแล้ว เทคนิคแต่ละเทคนิคปรับใช้ได้ครับ

ชอบใจชุดนักเรียนกระโปรงแดงเลย

55555

เขียนเมื่อ 

เทคนิคการสอน น่าสนใจมากค่ะ จะติดตามต่อไป สู้ๆ นะคะ

(รู้สึกใช้ภาษาดอกไม้ได้ดีทีเดียว 5555)

เขียนเมื่อ 

คุณครูฟ้า ...

เอาเขียนบันทึกแบบนี้แหละนะ Work !!!

มีการบันทึกความรู้ลงไป แถมท้ายด้วยปรัชญาบางอย่าง

มันจะทำให้เกิดประโยชน์ต่อตัวผู้เขียนและผู้ที่เข้ามาอ่าน

ครูขอให้กำลังใจเน้อ ;)...

เขียนเมื่อ 

จันทวรรณ ขอบคุณอาจารย์ ดร.จันทวรรณมาก ๆ ค่ะ ที่เข้ามาอ่านบันทึกของหนู

เขียนเมื่อ 

ขจิต ฝอยทอง ขอบคุณนะคะอาจารย์

เขียนเมื่อ 

กงปั่นด้าย สู้เหมือนกันนะคะ

เขียนเมื่อ 

Ongkuleemarn ขอบคุณค่ะครู