(43-47) ทำงานต่อเนื่องด้านนอกด้านใน

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

(๔๓) วันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๙

  • ตื่นนอนตอนเช้าภารกิจก็ยังคงเป็นเช่นเดิม และทำอาหารไปถวายพระที่วัด
  • กลับเข้าที่ทำงาน ..ทำงานตามภารกิจ เคลียร์งานในส่วนที่ทำวันจันทร์ไว้
  • วันนี้ได้เรียนรู้ใจตนเองผ่านพฤติกรรมของบุคคล ตัดสินใจว่า "หยุดข้องแวะดีกว่า"
  • ตอนเย็นกลับเข้าไปนอนที่วัด

(๔๔) วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๙

  • ตื่นเช้าทำอาหารถวายพระ
  • หลังรับอาหารเช้าเล่นกับหมาน้อยสองตัว และเด็กๆ
  • ช่วงบ่ายเข้าทางภาวนา "เดินจงกลมและนั่งภาวนา"
  • ตอนเย็นจัดการสะสางกระต๊อบภาวนาที่ผุพังมาก ; กระต๊อบภาวนาตั้งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหมญ่ และมีทางจงกลม เป็นพื้นที่อันมีไม่มากที่ให้ความรู้สึกสงบและร่มเย็นจากธรรมชาติ
  • วันนี้ภาวนาได้เต็มที่เพราะไม่มีภารกิจใดใดมาแทรกแซง

(๔๕) วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๙

  • ช่วงเช้าทำอาหารถวายพระเช่นทุกวัน
  • แพ็คขนมสำหรับของฝากมอบให้ใครหลายๆ คน
  • ช่วงบ่ายเข้าทางภาวนา ...
  • ลงมือแก้ไขกระต๊อบภาวนาที่ทำท่าจะพังลงมา ; สองวันนี้ได้เรียนรู้ว่า บางสิ่งบางอย่างที่วางอยู่ที่เดิมดูเหมือนจะดูดี แต่พอเข้าไปขยับไปแตะกลับได้พบว่า ของสิ่งนั้นมันผุพังมากสภาพแทบใช้การไม่ได้

(๔๖) วันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๙

  • วันนี้ไม่ได้นำอาหารไปถวายพระที่วัด เพราะที่หมู่บ้านใกล้วัดมีทำงานบุญประจำหมู่บ้าน
  • ช่วงเช้าทำงานคลินิคจิตเวช ... ได้เต็มที่ทำงานเกื้อหนุนเคลียร์ภารกิจต่างๆ ไม่ให้โหลดเพื่อนร่วมงาน
  • ช่วงบ่ายเดินทางไป กทม. ; รอบนี้เปลี่ยนสายการบินใหม่ เที่ยวบินใหม่ การเดินทางจึงเป็นเรื่องไม่คุ้นเคยมากนักแต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วนดี
  • ที่พักที่ผู้จัดเตรียมให้อยู่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา ... การวางแผนการเดินทางทีแรกคิดว่าจะยุ่งยากแต่พอเดินทางจริงกลับราบเรียบ อาจด้วยครั้งอธิษฐานจิตขอให้ได้พบผู้คนที่มีศีลธรรมในใจ

(๔๗) วันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๙

  • ตื่นนอนตอนเช้า ...เตรียมและทบทวนกระบวนการที่จะทำในวันนี้
  • เป็นความอบอุ่นและมีความสุขเช่นเคยของการทำงานร่วมกับ R2R EMS
  • กระบวนการไหลลื่นเป็นสายธารของเกลียวความรู้ที่ได้สกัดออกมาผ่านวิถีของกระบวนการ เป็นหนึ่งวันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วมาก
  • Note ความคิดกับตนเองว่า ; ...
  • หลายครั้งในช่วงสิบปีที่ผ่านมาจะหยุดทำงานแต่พอนึกถึงเส้นทางที่ไปบ่มเพาะเรียนหนังสือมา
    ก็ทำให้...ชะงักต่อความคิด
    ยังเป็นคนมีประโยชน์ทำสิ่งต่างๆ ได้อีกมากมาย
    และก็ยังคงเป็นอยู่เช่นนี้...
    ย้อนเวลากลับไป จบการศึกษาภาคบังคับตอนนั้น
    ได้พบพระพุทธศาสนาด้วยใจก็คงดีแต่...
    ณ ตอนนี้ วาสนาของชีวิตคงเป็นมาเช่นนี้
    เพื่อสิ่งนี้...ทำสิ่งที่เป็นอยู่ให้ดีที่สุด
    ความประทับใจ...และความทรงจำที่ดีที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวัน

    การได้สัมผัสกับเรื่องราวที่ไม่คาดคิดและกระทบ แต่ได้ตั้งหลักพร้อมกับทบทวนตนเองให้เห็นถึงความไม่แน่นอนและนำพาตนเองยอมรับ พร้อมท่าทีปฏิบัติของตนเองที่มีต่อเรื่องราวต่างๆ ด้วยใจที่ยอมรับและสงบมากขึ้นกว่าเดิมที่เป็นอยู่ คำว่า "ช่างมันเถอะ" ผลุดปรากฏขึ้นมาเร็วมากกระต๊อบที่พัง...กุฏิที่ดีคนที่ชอบ-ชัง...การเดินทางที่ดูคล้ายเดิมแต่มีเรื่องเปลี่ยนแปลงมากมาย...บทสนทนาสั้นๆ...ด้วยดวงใจดีงามที่ได้พบ :"คุณปุ๋มอย่ายกมือไหว้พี่เลยนะ คุณปุ๋มรักษาศีลแปด สูงกว่าพี่ ...""ปุ๋มยกมือไหว้ความดีงามและคุณธรรมที่มีของพี่ค่ะ"...
    สิ่งที่ได้เกิดการเรียนรู้กับตนเอง
    เป็น ๕ วันที่ได้สะท้อนคิดกับตนเอง มองเห็นถึงความไม่เที่ยงได้ตระหนักถึงชีวิตที่เป็นลำพัง ที่เคลื่อนไปตามธรรมชาติความตั้งใจในการทำสิ่งต่างๆ ด้วยความเชื่อในความดีงามของผู้คนมุ่งมั่นและก้าวเดินต่อไปบนเส้นทางแห่งปณิธานที่ตั้งไว้ ...ด้วยการทำปัจจุบันอย่างตั้งใจและจริงใจ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (0)