เรื่องขี้ขี้ ของพ่อใหญ่อิฐ

เรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของ Supervisor ประจำ Site งานของเขาบ่อยาซึ่งถือได้ว่า

เป็นคู่หูดูโอของฉันเลยก็ว่าได้ เนื่องจากขนาดหุ่นที่เหมือนกันมาก เดินด้วยกันให้คิดว่าเป็นโอ่งมังกรกลิ้งหลุ่ยๆ

Supervisor อิฐ หรือ เรียกกันบ้านๆ ก็พ่อใหญ่อิฐ........(ลากเสียงสูงนิดนึง) ลักษณะเด่นของพ่อใหญ่อิฐ คือ

อ้วน ดำ ซึ่งถ้าแกไม่มีหูแกคงเป็นปลาไหลไปแล้วแหละ เพราะแกสามารถพูดจนผิดกลายถูก (งึดสมองเนอะ ทำไปได้ป

แต่มันดันเป็นข้อดีสำหรับงานน่ะสิ ก็ไอ้งานที่ว่าปัญหามาเยอะๆ ก็ได้ความไหลลื่นของแกเนี้ยแหละ ที่ผ่านไปได้

อันนี้มันก็ต้องซูฮกในความเก่งของพ่อใหญ่อิฐไป

เเต่เรื่องของพ่อใหญ่อิฐคงมีเยอะมากจนขนาดที่ว่า ฉันก็ไม่รู็จะบรรยายได้หมดหรือเปล่า แต่ที่จะนำมาเล่าในวันนี้

เรียกได้ว่า "จำขึ้นในสารระบบสมองเลย" (อาจจะมีคำหยาบคาย และคำแสลง ถ้านึกภาพตามคงได้อรรถรสเพิ่มมากขึ้น)

ในฤดูหนาว เดือนธันวาคม ในวันนั้นที่จำความได้เป็นวันที่โคตรจะวุ่นวาย มีปัญหาให้แก้ไขเยอะมาก เสียงวิทยุเรียกตั้งแต่เช้า

S/V อิฐ วอสอง สักพักก็ S/V อิฐ วอสอง และในตู้สำนักงานก็หนาแน่นไปด้วยผู้รับเหมา แต่พ่อใหญ่อิฐหายไป หายไปไหน

หายไปอย่างไร้ร่องรอย ซึ่งฉันเองก็ไม่ได้เอ๊ะใจในตอนนั้น เพราะกำลังงงงวยกับการแก้ไขเอกสาร ไม่กี่นาทีแกก็กลับมานั่งที่โต๊ะ

จากนั้นแกก็ได้เล่าเรื่องนี้ออกมา

S/V อิฐ : ปุย รู้ไหมเมื่อกี้พี่ไปเข้าห้องน้ำเจอไรมา

ฉัน : ไม่รู้ดิซุป

S/V อิฐ : พี่จะเล่าให้ฟัง

จากนั้นแกก็เริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับแกในตอนเช้า

S/V อิฐ : เมื่อเช้าพี่เข้าไปขี้ในห้องน้ำ (ห้องน้ำที่หน้างานจะเป็นแบบส้วนซึม ทุกคนที่นั่งขี้ก็จะมีขาเป็นรูปตัว M)

พี่กำลังนั่งขี้ แบบเข้าได้เข้าเข็ม ขี้กำลังไหลออกจากตูดกำลังลงสู่คอห่าน อยู่ๆ ประตูก็เปิดดัง "ปัง"

ขี้ที่กำลังไหลอยู่่หักครึ่งและตกลงไปสู่คอห่านดัง "จ่อม" แล้วก็มีคนโผล่หน้าเขามา และมันก็ตะโกนมาหาพี่ว่า

"ขี้อยู่ก็ไม่ยอมปิดประตู"

ฉัน : แล้วพี่ทำไง (ในขณะนั้นฉันนั่งขำ)

S/V อิฐ : พี่ก็ตะโกนด่ามันไปว่า "โธ่ ไอ้เหี้ย กูปิดประตูแล้วมึงมาเปิดทำไม" และมันก็ไม่ยอมปิดประตูคืนด้วยนะ

พี่ต้องเอื้อมมือไปจับประตูมาปิดในสภาพที่กำลังนั่งขี้

...........................................................

หลังจากที่แกเล่าจบ ฉันนั่งขำจนน้ำตาไหล แต่ฉันก็ไม่แกเครียดอะไรกับการโดยเปิดประตู ยังลุยงานได้ต่อ

ทำให้ฉันรู้ว่า "แกสตรองได้ใจ" 5555+

นี้คือรูป พ่อใหญ่อิฐ......

PUKPUYWORM.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า เด็กหญิงปุย



ความเห็น (0)