(๓) เป็นไป

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันที่ ๓ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๙

เมื่อคืนเป็นคืนสุดท้ายที่ข้าพเจ้าตั้งจิตอธิษฐานภาวนาข้ามคืน ...

มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นที่กระต๊อบภาวนา ทีแรกตั้งใจว่าจะเปลี่ยนสถานที่ใหม่ในการนั่งภาวนา แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจภาวนาที่เดิมที่กระต๊อบ

นับตั้งแต่ภาวนาที่นี่ ...จิตรวมลงเร็ว อาจจะเป็นเพราะว่าอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่ ชุ่มชื่น

และสงัด ...ที่นี่มีข่าวลือว่าผีดุ นับแต่ข้าพเจ้ามาภาวนาที่นี่ก็ไม่เคยเจอ เย็นสงบและสงัดดี

แม้จะอยู่ติดถนนภายในวัด แต่กลับเงียบไม่มีใครสัญจรผ่านไปมานอกจากกลุ่มแม่ชีด้วยกันเท่านั้น

เมื่อก่อนตรงนี้แห้งแล้งมาก ...

และเป็นที่ทิ้งเศษหักพังต่างๆ หลังจากที่ช่วยกันบูรณะปรับปรุงพื้นที่และปลูกต้นไม้ ...ผืนดินที่นี่ก็ชุ่มชื่น ต้นไม้ใหญ่ก็ดูเหมือนจะมีเพื่อนเป็นต้นไม้เล็กต้นไม้น้อย ...หลากหลาย

แต่การภาวนาเมื่อคืนผ่านไปแบบไม่ราบรื่นนัก...มีอาการปวดขาและปวดหลังมาก อาการปวดขานี่เป็นต่อเนื่องมานานแล้ว จนรู้สึกเป็นปกติ แต่อาการปวดหลังนี่แทบทนไม่ได้คล้ายมีอาการหลังแข็ง อาจเนื่องมาจากนั่งต่อเนื่องกันหลายชั่วโมง ซึ่งปกติมักจะสลับการเดินจงกลมและนั่งภาวนา แต่ในรอบนี้อธิษฐานจิตนั่งอย่างเดียว

พอสายๆ ของวันหลังรับข้าวแม่รีกับเภสัชติ๋วช่วยกันนวดหลังและขาให้ ...

มามีอาการดีขึ้นก็ตอนอุ้มน้องเกื้อกูลหลานสาวแม่กุล ...และนั่งหยอกเล่นกันกับเหล่าสังกะลีตัวน้อย...

ข้าพเจ้ามีความเชื่ออย่างหนึ่งว่า เด็กๆ มีจิตที่สะอาดและบริสุทธื์ เวลาที่อยู่ใกล้เราสามารถยิ้มหัวเราะกับเขาได้อย่างเบิกบาน

นั่งฟังเด็กๆ คุยเรื่องราวต่างๆ พลอยสนุกไปเขาด้วย

จิตเบิกบานและกายดูเหมือนมีกำลังมากขึ้นเรื่อยๆ...วันนี้ได้พิจารณาเรื่องอนิจจังและลงใจที่อุเบกขาได้เร็ว

ความสลดใจต่อเรื่องราวต่างๆ มีมากขึ้นเห็นใจและเข้าใจ ถ้าผู้คนยินดีในทาน ศีล ภาวนา ...จิตใจก็เต็มไปด้วยความตื่นรู้และเบิกบาน

เปี่ยมไปด้วยพลังอันมหาศาลที่จะทำสิ่งสร้างสรรค์ต่างๆ มากมาย

และที่สำคัญเรารู้เท่าทันกิเลสหยาบ กลาง ละเอียดขึ้นได้ตามลำดับ

และที่สุดก็จะก้าวผ่านกิเลสในใจตนเองได้แบบไม่ตกเป็นทาสหรืออิทธิพลของกิเลสนั้น

แม้ว่าจะนั่งอยู่ท่ามกลางกระแสคลื่นแห่งความวุ่นวาย...ว้าวุ่น แต่ก็สงบอยู่ที่ใจ

มีปัญหาและอุปสรรคก็ค่อยๆ แก้ไขไป...

เรียนรู้ ทำความเข้าใจ ...และชีวิตก็ก้าวผ่านได้ พร้อมที่จะเรียนรู้บทเรียนใหม่ต่อไปได้อีก

***บทเรียนที่ได้เรียนรู้ในวันนี้

คือ...ความอดทนอย่างไม่มีประมาณ และถ้าหากเป็นความอดทนที่เกิดจากปัญญา ความทุกข์ทรมาณก็จะอยู่กับเราไม่นานมาก

เกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไป

***อาหารที่ทานวันนี้ ดีมากมีผัดถั่วงอก เห็ดนึ่ง และผักลวกทานกับข้าวเจ้าสบายตัว

และเพิ่มเติมทำโยเกิร์ตนมถั่วเหลืองราด Homemade Granola และสตอร์เบอรี่

โยเกิร์ตนมถั่วเหลืองและ Homemade Granolar ทำเอง...

...

ภาพถ่ายด้านหลังกระต๊อบภาวนาที่เภสัชติ๋วช่วยถ่ายภาพไว้ให้

คุณแม่ชีมาช่วยปลูกต้นไม้และซ่อมแซมพื้นที่/พื้นดินให้ชุ่มชื่น...

อนุโมทนาสาธุ...ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

โชคดีปีใหม่ค่ะ