​ภาพ...ที่ทำให้หัวใจละลาย

nui
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


ภาพ พ่อ-ลูก

- อุ้มแบบขัดๆ เขินๆ เพราะอุ้มครั้งแรก ยิ่งน่ารัก ดูอบอุ่น อ่อนโยนยิ่ง การอุ้ม กอดเป็นการเชื่อมสายใยแห่งความรักจากพ่อสู่ลูกที่แสนวิเศษ

ได้เห็นพ่อชาวพม่ามารับภรรยากลับบ้านหลังคลอดแล้วช่วยอุ้มลูกเป็นประจำ แต่ไม่ค่อยเห็นพ่อคนไทย บอกว่าไม่ค่อยเห็นไม่ได้แปลว่าพ่อไทยไม่อุ้มลูกนะคะ เพียงแต่ไม่เห็น

- พ่อเล่นกับลูก บอกเราว่าคุณรักและอ่อนโยนมากแค่ไหน ทำนายได้ว่าพ่อคนนี้จะเป็นพ่อและเป็นสามีที่น่ารัก เอาใจใส่ครอบครัวตลอดไป พวกคุณเป็นครอบครัวโชคดีที่มีพ่อเช่นนี้


ลูกพาพ่อแม่ไปหาหมอ

โดยเฉพาะลูกชาย คุยกับหมอให้รู้จักโรคของพ่อหรือแม่ การบอกเล่าเรื่องโรคของพ่อหรือแม่ การซักถามหมอเรื่องการรักษา การคุยอย่างอ่อนโยนกับพ่อแม่ ทำให้เรารู้ว่าคุณเอาใจใส่และรักพ่อแม่มากแค่ไหน เราเชื่อว่าลูกแบบคุณจะเจริญรุ่งเรือง มีลูกมีหลานที่รักและเอาใจใส่คุณเช่นเดียวกับที่คุณทำในเวลาที่คุณพึ่งพาตัวเองได้น้อยลง

เวลาที่เจอลูกหรือหลานพาคนไข้เข้ามาในห้องตรวจแล้วนั่งดูมือถือตลอดเวลาที่หมอคุยกับคนไข้ แล้ว แทบอดใจไม่ไหวที่จะเชิญคุณออกไปจากห้องตรวจทีเดียว

เด็กๆ ในสนามเด็กเล่น

การเล่นเป็นการพัฒนาทุกด้าน การเล่นคือการเรียนรู้ สนามเด็กเล่นที่ดีและปลอดภัยคือห้องเรียน

พ่อแม่ที่ชาญฉลาดและมีวิสัยทัศน์เท่านั้นที่พาลูกไปสนามเด็กเล่นแทนการยัดแทปเล็ตใส่มือ

เวลานั่งดูเด็กเล่นเราจะค่อยๆ เห็นการพัฒนาเป็นลำดับ การปีนป่าย เกาะเชือก เลี้ยงตัวเอง เดินทรงตัว ผูกมิตรกับเด็กอื่น การแก้ปัญหา ฯลฯ บ่งบอก การเติบโต และ อิสระจากการพึ่งพา

ความสุขที่ฉายชัดในแววตาเด็กๆ ทำให้การเฝ้ามองคือความสุข


เด็กกับหนังสือ

(ภาพล่างสุด) ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เนท

หนังสือคืออาหารสมองชั้นเลิศ นิสัยรักการอ่านต้องบ่มเพาะ

เด็กที่อ่านหนังสือเราสามารถมั่นใจได้ว่าพวกเขาจะเติบโตเป็นคนคุณภาพ เป็นคนที่ใฝ่รู้ คิดเป็น

เห็นเด็กๆ อ่านหนังสือแล้วมีความสุขมาก


เด็กๆ ไปทัศนศึกษา

เป็นการเรียนจากของจริงนอกห้องเรียน ช่วยให้เด็กๆ เรียนรู้ว่า มีสิ่งน่ารู้อยู่รอบตัว การเรียนรู้นั้นเชื่อมโยงเป็นเนื้อเดียวกันกับชุมชนที่พวกเขาเติบโต เป็นภูมิคุ้มกันไม่ให้พวกเขาแยกตัวจากถิ่นเกิด

เป็นการเรียนรู้ที่มีความสุข


แม่น้ำ

ขอบคุณ : (ภาพบน) แม่น้ำที่กาญจนบุรี จากบันทึกของ "ยายธี" ค่ะ

แม่น้ำเป็นสายเลือดหล่อเลี้ยงชีวิตมนุษย์ เวลาเห็นแม่น้ำที่ใสสะอาด ไม่มีขยะ สองฝั่งไม่มีการบุกรุกของมนุษย์ ไม่มีสิ่งก่อสร้างรกรุงรัง รู้สึกเย็น สบายใจ มีความสุขค่ะ

เมื่อมนุษย์รักแม่น้ำ แม่น้ำจะรักเรา


ทางเดินสุดสายตา


บอกเราว่า บนเส้นทางข้างหน้าช่างน่าค้นหา ท้าทาย แม้ไม่รู้ว่าปลายทางจะเป็นเช่นไร เราก็อยากเดินเข้าไปเพื่อค้นหา


เก้าอี้ในสวน

บอกความเป็นมิตร อบอุ่น เชิญชวนให้นั่งพัก เห็นแล้วอดใจไม่ได้ที่จะไปนั่ง

ยิ่งถ้าได้นั่งมองเด็กๆ ในสนามเด็กเล่นแล้วหัวใจละลายเลยเชียว


ผู้สูงอายุกับสัตว์เลี้ยง

บอกถึงความเหงา และความสุขเงียบๆ .


ทั้งเก้าภาพข้างต้นทำให้คนใจแข็งอย่างฉันหัวใจละลาย แล้วคุณละคะมีภาพอะไรบ้างที่ทำให้หัวใจละลาย.

อาทิตย์ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พักใจ



ความเห็น (25)

เขียนเมื่อ 

ภาพอย่างนี้ หาดูได้ยากในยุคนี้







แต่ภาพแบบนี้ เห็นทุกหนทุกแห่ง ทุกซอก ซอย มุม จ้ะพี่นุ้ย










(ขอบคุณภาพจาก google)

เขียนเมื่อ 

ภาพแต่ละภาพงดงามมาก


ชอบใจภาพคนอ่านหนังสือและการเรียนรู้นอกห้องเรียนครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอาจารย์ค่ะ พี่ก็ชอบดูเด็กๆ อ่านหนังสือค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณน้องครูค่ะ




เด็กหญิงในภาพอายุไม่น่าจะเกิน 8 ขวบ พี่นั่งมองเธอเกือบ 3 ชม.ที่เดืนทาง พี่ชายของเธอเล่นเกม แต่เธอนั่งเขียนอะไรสักอย่างในสมุด พอเบื่อก็หยิบหนังสือเล่มใหญ่มานอนอ่านตอนที่พี่ชายกับแม่ลุกไปกินข้าวเที่ยง


เธออ่านอย่างมีสมาธิเกือบ ชม. จนพี่ลงจากรถ เธอก็ยังมีสมาธิกับการอ่าน


พี่อยากเห็นเด็กๆ อ่านหนังสือกันมากๆ อ่านหนังสือเล่มที่ไม่มีภาพประกอบแบบนี้เป็นการอ่านอีกระดับสำหรับเด็กวัยนี้


เป็นเพราะพ่อแม่เลี้ยงมาดีนะ


ครูช่วยเขียนเรื่องพัฒนาการของการอ่านเป็นวิทยาทานหน่อยสิคะ พี่อยากรู้จ๊ะ

ผมชอบภาพเก้าอี้ภาพแรกครับอยากได้เป็นแบบไปทำนั่งเล่นที่บ้านสักหนึ่งตัว ขอบคุณมากครับอาจารย์นุ้ย

เขียนเมื่อ 

ภาพสุดท้าย...




ดูเหงาๆนะครับ แต่อนาคตผมกับเจ้าทอฟฟี่คงไม่พ้นอารมณ์นี้แน่ๆ



เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อ.วินัย วินัย เจริญเฉลิมศักดิ์ (น.ม.) จัดเลยค่ะ


ระวังมีเก้าอี้นั่งสบายๆ จะไม่อยากออกไปไหนนะคะ..

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณพิชัย พ.แจ่มจำรัส


ทอฟฟี่แสนน่ารักขนาดนี้ ไม่เหงาแน่ ทุกวันนี้ดิฉันก็อยู่กัน ๒ คนกับ ๑ ตัวค่ะ ไม่เหงาค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณดอกไม้จากทุกท่านค่ะ


อ.วัส Wasawat Deemarn


ลุงวอ วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--


คุณแสง แสงแห่งความดี...


อ.ดร.กัลยา GD

พูนสุข โอ่เอี่ยม
IP: xxx.55.111.35
เขียนเมื่อ 

ภาพทุกภาพสื่อความคิดและจินตนาการ ชวนให้เห็นภาพนั้นมีขีวิต เคลื่อนไหวไปตามทำนองคลองธรรม


มีความสุขดี ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

เห็นแล้วหัวใจสลาย...เพราะเหลือน้อยลงๆทุกที...ยิ่งเห็นยิ่งเหงา...



เขียนเมื่อ 

แล้วคุณละคะมีภาพอะไรบ้างที่ทำให้หัวใจละลาย......


ไม่มีภาพใดๆ ทำให้หัวใจผมละลายได้ครับ........พี่นุ้ย...


มีแต่ภาพที่ทำให้ ใจสั่นสสส คริคริ..... 555

-สวัสดีครับพี่หมอ


-ชอบภาพนี้ครับ..


-สวยงาม...อยู่ร่วมกันได้ระหว่างอดีตกับปัจจุบัน-อนาคต..อิๆ





เขียนเมื่อ 

พูนสุข โอ่เอี่ยม


ขอบคุณครูต้อยที่แวะมา สบายดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

อาจารย์คะ วิชญธรรม


เอาเป็นว่าพี่จะรออ่านบันทึก "ภาพ..ที่ทำให้ผมใจสั่นสสส...." นะคะ...555....


รอๆๆๆๆ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับจินตนาการค่ะน้องเพชร เพชรน้ำหนึ่ง


เป็นภาพแม่น้ำอินน์ (Inn) เมืองอินน์สบรูค (Innsbruck) ออสเตรีย จากมุมสูง สีฟ้าขุ่นอมเทา แปลกตา สวยงามมากนะคะ


พี่ชอบยืนมองแม่น้ำทุกสาย แต่ละสายมีจิตวิญญาณเฉพาะตัว ไม่เหมือนกัน

เขียนเมื่อ 

ดิฉันก็รู้สึกเช่นนั้นค่ะ คุณยาย ยายธี เวลาเห็นไม้ใหญ่ถูกโค่น


หนหนึ่งไปเขาใหญ่ เห็นไม้ใหญ่่ริมทางถูกโค่นกองอยู่ริมทาง เศร้ามากเชียวค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอ.จัน จันทวรรณ ที่แวะมาอ่านค่ะ

เขียนเมื่อ 

อันนี้หอยทากหรือตัวอะไรกินเปล่าครับ

เขียนเมื่อ 

คงงั้นค่ะอาจารย์ ขจิต ฝอยทอง แต่ไม่เห็นตัว

  • ชอบพี่Nuiคิดและนำเสนอจริงๆ หลายภาพใจละลายตรงกันเลยครับ
  • ชอบสังเกตเด็กๆเหมือนกัน แต่เพิ่งรู้สึกตามที่พี่่Nui พูดครับ "เราจะค่อยๆเห็นพัฒนาการเขาเป็นลำดับ" "ใช่สิ!น่ะครับ สังเกตให้ดีๆแล้ว เราสามารถเห็นพัฒนาการเขาได้เดี๋ยวนั้นเลยด้วยซ้ำไป.."
  • ขอบคุณพี่Nuiมากๆครับ
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอ.ธนิตย์ อีกครั้งค่ะ

พี่อ่อนไหวกับเด็กๆ เป็นพิเศษ เพราะเราต้องฝากประเทศไว้ในมือเด็กๆ ค่ะ

เวลาเห็นพ่อแม่ตามใจลูกแบบผิดๆ นี่ห่วงเหลือเกิน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับดอกไม้ค่ะอาจารย์ อ.นุ

เขียนเมื่อ 

หนังสือ คืออาหารสมอง...

ชอบคำๆ นี้จังครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะอาจารย์

ร่างกายต้องการอาหารฉันใด สมองก็ต้องการอาหารฉันนั้นค่ะอาจารย์

ไม่กินก็ผอม และฝ่อ