ต่วย'ตูน : รำลึกถึงลุงต่วยผู้ล่วงลับ

รำลึกถึงลุงต่วยผู้ล่วงลับ

โดย วาทิน ศานติ์ สันติ (4 ตุลาคม 2558)

ภาพจาก thaimisc.pukpik.com


การจากไปของคุณวาทิน ปิ่นเฉลียว ในวันที่ 4 ตุลาคม 2558 ทำให้ผมใจหาย เพราะเป็นบุคคลสำคัญที่เปิดโลกทัศน์การอ่าน จุดประกายให้ผมศึกษาประวัติศาสตร์ โบราณคดี และการเขียนอย่างแท้จริง อาจารย์หลาย ๆ ท่านของผมก็เป็นมือเขียนบทความลงต่วย'ตูนสม่ำเสมอ บางท่านรู้จักเป็นการส่วนตัวกับลุงต่วยด้วยซ้ำ

ลุงต่วย และ ต่วย'ตูน เป็นแรงบันดาลใจอย่างยิ่งใหญ่ของผมและใครหลาย ๆ คน แม้แต่นามปากกาของผมยังเอาชื่อของลุงต่วยมาตั้งเป็นชื่อต้น "วาทิน ศานติ์ สันติ"

ต่วย'ตูน ทั้งเล่มเล็กและเล่มใหญ่ให้ความรู้มากมาย ทั้งประวัติศาสตร์ โบราณคดี ศิลปะ ตำนาน เรื่องเล่า เรื่องลี้ลับ อวกาศ สิ่งก่อสร้าง เทวปกรนัม เรื่องสั้น เรื่องยาว ฯลฯ ที่ชอบมากคือการใช้สำนวนภาษาที่อ่านง่าย จะอ่านเอาวิชาการก็ได้ จะอ่านเอาสนุกก็ได้ไม่น่าเบื่อ

คุณประโยชน์ของต่วย'ตูนมีมากมายเหลือจะกล่าว แต่จะไม่เป็นการเกินไปเลยหากจะกล่าวว่า

หากไม่มีต่วย'ตูน คนไทยคงไม่รู้จักอารยธรรมโลกโบราณ มายา อินคา เมโสโปเตเมีย เปอร์เซีย ฯลฯ โดยเฉพาะอียิปต์และมัมมี่ที่มีเรื่องให้ตีพิมพ์ได้ทุกฉบับ

หากไม่มีต่วย'ตูน คนไทยคงไม่รู้จักสิ่งมีชีวิตปะหลาดลี้ลับ บิ๊กฟุต เนสซี่ หมึกยักษ์ เงือก ฯลฯ

หากไม่มีต่วย'ตูน คนไทยคงไม่รู้จัก องค์กรลับ ความลึกลับของศาสนา ลัทธิต่าง ๆ มนุษย์ต่างดาว เทพปกรนัม รวมถึงวิทยาศาสตร์แนวใหม่ ๆ ฯลฯ

ต่วย'ตูนที่เริ่มจากชาวกรุง (2514) คือพื้นที่สำหรับนักเขียนหน้าใหม่และเก่า ให้ค่าตอบแทนสูง เป็นที่รวบรวมนักเขียนทั้งอาชีพและสมัครเล่นจากหลายสาขาอาชีพเช่น นักเขียนอาชีพ อาจารย์ หมอ วิศวกร สถาปนิก นักศึกษา พ่อบ้าน แม่บ้าน ฯลฯ นักเขียนหลายคนเป็นตำนานเช่น ไดโนเสาร์(แก่) (ลุงต่วยนั่นเอง), จินตวีร์ วิวัฒน์, หม่อมราชวงศ์คึกฤกษ์ ปราโมช, วสิษฐ เดชกุญชร, กีรติ บุญเจือ และรวมทีมงานต่วย'ตูนที่ไม่อาจเอ่ยนามได้หมดที่เขียนเรื่องอารยธรรมโบราณมากมาย

หากคุณอยากเริ่มต้นที่จะเป็นนักเขียน ลองส่งบทความไปสิครับ ไม่ยากเกินคำว่าไม่ได้ แต่ก็ไม่ง่ายที่จะลงตะกร้าเช่นกัน

ตั้งแต่เด็กจนโตหลังจากช่วยแม่ขายของในตอนเช้า ทุกวันอาทิตย์ผมจะต้องอ่านไทยรัฐ "ซันเดย์สเปเชียล" โดยทีมงานต่วย'ตูน มักจะมีเกร็ดจากหนัง เรื่องเล่า ตำนาน โบราณคดีสารพัด กินข้าวเช้าไปด้วย อ่านไปด้วย กินข้าวหรือจิบกาแฟแกล้มต่วย'ตูน อร่อยเหาะอย่าบอกใคร เมื่อถึงวันจันทร์จะต้องฉีกหน้านี้ไปเก็บไว้ที่บ้านเพื่ออ่านซ้ำ

หากเข้าร้านหนังสือทีไร หากมีเงินอยู่บ้างเป็นอันอดใจไม่ได้ที่จะต้องซื้อฉบับพิเศษอ่านอยู่ร่ำไป และอ่านครั้งเดียวจบเล่ม เวลาเดินทางไกลจะต้องซื้ออ่านเสมอ นับว่าเป็นเพื่อนเดินทางที่ดีที่สุดก็ว่าได้ ไปงานสัปดาห์หนังสือทีก็ซื้อติดมือมาที 3-4 เล่ม โดยเฉพาะฉบับพิเศษต่าง ๆ เสียดายที่ผมไม่ได้เก็บไว้เพราะบริจากให้ห้องสมุดต่าง ๆ เสมอ

โชคดีมากที่ทายายังสืบต่อต่วย'ตูน อีกต่อไป และเชื่อว่างานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติที่จะเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม

2558 คนจะต้องไปแห่ซื้อต่วย'ตูนจำนวนมากอย่างแน่นอนครับ นั้นก็รวมถึงผมด้วยครับ

ด้วยความเคารพรักและอาลัยยิ่ง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน หัวต่างเท้า



ความเห็น (0)