เข้าพรรษา (57) ; นั่งฟังเรื่องเล่าแท็กซี่

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
การได้นั่งฟังเรื่องราวชีวิตของแท็กซี่ ทำให้ได้เรียนรู้การเผชิญหน้ากับความทุกข์และวิธีคิด ซึ่งเรื่องราวอาจเท็จหรือจริง แต่ก็ทำให้เห็นกระบวนการลำดับเรื่องราว การมีทัศนะต่อชีวิต ...

วันที่ 25 กันยายน พ.ศ.2558

....

การทำงานวันนี้เริ่มต้นงานด้วยการทำกระบวนการ

กว่าจะแล้วเสร็จก็ประมาณบ่ายโมง...ข้าพเจ้าให้ทางที่พักตามแท็กซี่ให้

ท่าทางแท็กซี่ดูสุภาพ และเสนอทางลัดในการเดินทางให้ ซึ่งข้าพเจ้าพอทราบเส้นทางอยู่บ้างจึงไม่ได้ขัดอะไร

ปกติเวลาที่นั่งรถ ข้าพเจ้าจะไม่ชอบคุย แต่วันนี้เห็นท่าทางแล้วจึงได้ชวนคุยจึงได้ทราบว่า แท็กซี่อ่านหนังสือไม่ได้ ถึงว่าทำไมเวลาที่ผ่านซอยต่างๆ จึงถามข้าพเจ้าอยู่บ่อยครั้ง ก็สงสัยว่าทำไมไม่อ่านป้ายเอาเอง

จึงได้ถามว่า อ่านหนังสือไม่ได้ทำไมมีใบขับขี่...แท็กซี่เล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนขับรถส่งของให้นายจ้างๆ จึงได้หาใบขับขี่ให้ แกเล่าว่าสมัยก่อนนั้นหาได้ไม่ยาก จ่ายไปไม่กี่บาทก็ได้มาแล้ว

การพูดจาก็ดูสุภาพไม่เหมือนคนที่ไม่ได้เรียนหนังสือ เมื่อถามถึงสาเหตุของการไม่ได้เรียนหนังสือ ...นั้นมาจากเป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่เล็กๆ บ้านแตกพี่น้องแยกย้ายกันไปตามแต่ใครจะมารับไปเลี้ยง เร่ร่อนไปเรื่อย...จนโตพอทำงานได้ก็เริ่มทำงานรับจ้าง ช่วงวัยเด็กแรกๆ ก็ดูเหมือนจะดี พ่อแม่บุญธรรมรักเอ็นดูแต่เมื่อพ่อแม่บุญธรรมเสียชีวิต ก็เริ่มเคว้งคว้างอีกครั้ง

ข้าพเจ้าก็นั่งฟังไปเรื่อยๆ สลับกับตั้งคำถาม...

ดูเหมือนแท็กซี่ ได้ระบายความคิดความรู้สึก และข้าพเจ้าก็ชื่นชมให้กำลังใจเป็นระยะถึงชีวิตที่ไม่ย่อท้อยังรู้จักทำมาหาเลี้ยงชีพ

เส้นทางที่แท็กซี่คันนี้พาข้าพเจ้ามาส่งที่สนามบินดอนเมือง ...รถไม่ติด ใช้ระยะเวลาไม่นาน เห็นได้ชัดว่ามีคุณธรรม บางคันมักจะพาเราอ้อมแต่ข้าพเจ้าก็มักไม่ทักท้วงเพราะเกรงถึงความไม่ปลอดภัย

บางครั้งก็เจอแท็กซี่ดีๆ หลายคน มักแนะนำเส้นทางที่ไปสะดวกง่ายปละประหยัดเวลาให้

หลายครั้งเช่นกัน เจอแท็กซี่ดื่มสุราบ้าง...หรือพาอ้อมไปเพื่อให้มิเตอร์ขึ้นราคามากกว่าที่เป็นจริง

แต่สำหรับการเดินทางในวันนี้...

ถือว่าโชคดีข้าพเจ้าใช้เวลาครึ่งชั่วโมงก็ถึงสนามบินดอนเมือง

การได้นั่งฟังเรื่องราวชีวิตของแท็กซี่ ทำให้ได้เรียนรู้การเผชิญหน้ากับความทุกข์และวิธีคิด ซึ่งเรื่องราวอาจเท็จหรือจริง แต่ก็ทำให้เห็นกระบวนการลำดับเรื่องราว การมีทัศนะต่อชีวิต ...

ส่วนใหญ่แท็กซี่มักเป็นคนอิสาน ส่วนใหญ่จะมีลักษณะคล้ายกัน คือ ชีวิตจะวนเวียนกับการขับแท็กซี่ ได้เงินพอสมควรสร้างบ้านได้ก็หยุดพักกลับบ้านเงินหมด หรือหมดฤดูทำนาก็กลับมาขับแท็กซี่

บางคนก็มากันทั้งครอบครัว

บางคนก็มาเพียงลำพัง

เป็นอีกหนึ่งวิถีชีวิตที่น่าเห็นใจ และตระหนักชัดลงไปว่านี่แหละหนอชีวิต ...และความแตกต่าง

...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตและวิถีแห่งธรรม(ชาติ)



ความเห็น (0)