เข้าพรรษา (33) ; เทียนไล่ยุงแต่ไม่ไล่ไก่

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

"เทียนไล่ยุงแต่ไม่ไล่ไก่"

จิตนี้ตั้งใจแน่วๆในการเดินจงกลม ถึงที่ทางภาวนาก็ตั้งใจจดจ่อจุดเทียนเพื่อใช้ไล่ยุง สังเกตว่าพอนำเทียนมาตั้งไก่ป่าก็มากันเต็ม เขาไม่ได้มาทำอะไรเราแต่เขามารอที่จะจิกกินเทียน

วันนี้ดูท่าจะหิวมากพากันมาหลายตัว หลวงปู่เคยสอนว่าไก่ป่าพวกนี้เขาจะหากินเองตามธรรมชาติ ตัวเบาบินสูงขึ้นไปนอนบนยอดไม้ และ 6-7 ปีมานี่ข้าพเจ้าสังเกตว่าเสียงไก่ขันทุกหนึ่งชั่วโมงหายไป เมื่อก่อนจะเริ่มขันตั้งแต่หลังเที่ยงเป็นต้นไป

เมื่อก่อนอยู่วัดคนยังไม่ค่อยเยอะ เงียบสงัด พระมีไม่เยอะ แม่ชีก็มีเพียงคุณยายชีโก...สงบสงัดภาวนาดี ตกดึกก็จะมีเสียงนกร้องแปลกๆ แต่เดี๋ยวนี้ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตามกาล

หลังจากเตรียมเทียนเรียนร้อยก็ตั้งจิตอธิษฐานเพื่อปฏิบัติบูชา ก้าวย่าง "พุทธ-โธ" เดินได้สักพักรู้สึกว่าทำไมไก่เยอะจังเลย เขาจะรอจังหวะที่เราเดินผ่านไปก็จะเข้ามาจิกกินเทียน ...เป็นอยู่อย่างนี้ จนที่สุดตัดใจไม่สนใจ พอไม่สนใจไก่ก็หนีไปเฉยเลย...

ระหว่างที่เดินตัวรู้ก็ปิ๊งแว้ปขึ้นมา...

อยากเกาเราไม่เกา ...อันเป็นการเกาจากอาการคัน ความยากแล้วทำตามความอยาก ...สติต้อทันการเกา เราไม่เกาสักพักอาการคันก็จะหายไป เช่นกัน ...ขณะที่อยากเกา ใจนี้ก็เคลื่อนไปสู่ความไม่อยากสลับกัน ไม่อยากเจ็บป่วย ไม่อยากคัน...เผลอรู้ไม่ทันก็ตกเป็นทาสกันอยู่เรื่อยไประหว่างความอยากและไม่อยาก

อยากสุขภาพดี ไม่อยากป่วย

จิตจะเป็นตัวรู้ปรากฏที่คู่ขนานกันเช่นนี้

เราทำเพียงหน้าที่คือ ทำความรู้ว่าสภาวะจิตเราเกิดปรากฏการณ์เช่นนี้ มันมีความอยากและไม่อยาก สลับกันไปมาแต่เราไม่ตกเป็นเหยื่ออยากแล้วต้องทำ ไม่อยากแล้วก็ไม่ทำ ...

การฝึกฝืนใจ...จะช่วยให้จิตมีกำลังมีจิตนุภาพมากขึ้นที่จะไม่ทำตามอำนาจของความอยากและไม่อยาก

การศึกษาเพื่อทดลองชีวิต

...

2 กันยายน พ.ศ.2558

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตและวิถีแห่งธรรม(ชาติ)



ความเห็น (2)

ไก่กินเทียนด้วยเหรอค่ะ

เขียนเมื่อ 

ไก่ป่าที่วัด ...จะมาจิกกินเทียนเป็นประจำค่ะ