เข้าพรรษา (20) ; ทางเลือกมากมายที่เลือกได้ให้สมดุลย์

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เข้าพรรษา (20) ; ทางเลือกมากมายที่เลือกได้ให้สมดุลย์

หลังจากลางานไปหนึ่งวัน วันนี้กลับมาทำงาน น้องโย๋ลากไปทำแผลที่ไอซียูศัลย์ จากที่สภาพเมื่อคืนยังพุพองแต่เช้านี้แผลเริ่มแห้งและยุบ น้ำที่ซึมออกมาจากแผลไม่มีแล้ว หมอบอกว่าเป็น Eczema การรักษาดูเหมือนทุกคนค่อนข้างพอใจ

อาการภูมิแพ้...เป็นมาตั้งแต่ปลายเดือนมิถุนายนยาวนานมาจนถึงต้นสิงหาคมและมามีผื่นคันอักเสบที่ขาอีก ถือว่าเป็นช่วงเวลาทดสอบที่ยาวนานในการได้พิจารณาทุกขเวทนา

นอกจากการผสมผสานการเยียวยาตนเองแล้วสิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้นำมาใช้ร่วมด้วยคือ การภาวนาและการเดินจงกลม ...จำได้เมื่อประมาณปี ๒๕๕๒ มีการอักเสบคล้ายลักษณะเช่นนี้แต่ไม่เป็นผลข้าพเจ้าใช้การวิปัสสนาตามที่องค์พระหลวงตาเมตตาชี้ทางและได้เพิ่มการวิ่งเจริญสติ ปรากฏว่าต่อมน้ำเหลืองที่อักเสบโตขึ้นนั้นยุบลง ซึ่งเมื่อมาค้นคว้าเพิ่มเติมก็พออธิบายได้การวิ่งเคลื่อนไหวทำให้ต่อมน้ำเหลืองไหลเวียนและขับของเสียดีขึ้น แต่ในรอบนี้ท่าจะวิ่งคงไม่ถนัดเพราะรักษาศีลแปด ก็ใช้การเดินจงกลมแทน ให้ผลดีวันดีคืนร่วมกับการรักษาตามแนวทางต่างๆ

ทุกๆ วันหลังเลิกงานเดินจงกลมวันละ ๑ ชั่วโมง

ฝ่าเท้าที่สัมผัสพื้นดิน คล้ายได้เยียวยานอกจากนวดฝ่าเท้าและซึมซับความเย็นดูดความร้อน การภาวนาด้วยลมหายใจพุทธ-โธทุกย่างก้าวช่วยให้จิตเป็นสมาธิหนึ่งเดียว...แล้วการเยียวยาก็เริ่มต้น

ได้เกิดการทำความเข้าใจพิจารณาสภาวะการเจ็บป่วยที่เป็นอยู่

กรอปกับการได้รับความเกื้อกูลจากกัลยาณมิตรมากมายรอบด้านถือเป็นยาดีอีกขนานหนึ่ง

การทานยาบางอย่างทำให้ง่วงนอนแต่ความคุ้นกับการฝึกเจริญสติสามารถทำให้เผชิญกับความเซื่องซึมจากยาได้ วันนี้สามารถที่จะทำงานได้อย่างพอมีสติที่ทำให้ไม่ต้องถูกควบคุมจากยา ทำให้นึกถึงผู้ป่วยในระยะท้ายบางรายที่ต้องการฝึกพิจารณาความปวดผ่านการเจริญสติต้องเผชิญกับการออกฤทธิ์ของยาบางรายอาจของดหรือลด...ต่างเป็นประเด็นที่น่าสนใจ ถ้ายามากเกินไปการรู้ตัวด้วยสติจะลดลง ถ้าน้อยไปหากสติไม่มีกำลังการเผชิญต่อความเจ็บปวดจะไม่ได้ผล พอดีๆ คือสภาวะที่ผู้จะต้องประเมินตนเองได้ และยิ่งถ้าผู้ป่วยได้ฝึกฝนพิจารณาสภาวะการเจ็บป่วยของตนเองมาอย่างชำนาญพอถึงคราวคับขันจะนำมาใช้ในการเยียวยาตนเองได้

เมื่อวานฟังเทศน์หลวงปู่แหวน..."ท่านอาพาธด้วยเกิดตุ่มคันตามตัว ท่านให้ลูกศิษย์ทำกุฏิคล้ายบ้านดินแล้วก่อไฟผิงตลอดอาการดีขึ้น ลูกศิษย์ต่างๆ พากันเอายามาถวายทั้งมาถวายการรักษา. ท่านก็ยังคงอยู่ในกุฏิดินก่อไฟรักษา. และเมื่ออาการดีขึ้นท่านก็บอกว่าหมอมาถวายยาการเจ็บป่วยก็ดีขึ้น" ท่านรักษาอยู่เป็นปี...การได้ฟังเทศน์ประวัติองค์ท่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจและได้ปัญญาในการหันกลับมาใคร่ครวญในตนเอง

หลังเลิกงานวันนี้ข้าพเจ้าก็ไม่ได้รีรอ...มุ่งหน้าไปที่วัด

เข้าทางจงกลมวันนี้เดินพิจารณาจนเหงื่อซึมทั่วตัว รู้สึกถึงการได้รับการ Re-Treat รับรู้ถึงความกระฉับเฉงมีเพิ่มขึ้น ช่วงเริ่มเดินนั้นรถกอล์ฟองค์หลวงปู่วิ่งผ่านไป สำหรับข้าพเจ้าแล้วเชื่อว่านี่คือความเมตตามาโปรดให้กำลังใจ ณ ขณะนั่งรถพนมมือสาธุดังๆ ก้องในใจน้ำตาซึม จิตรวมเป็นหนึ่งแล้วก้าวเดินทุกย่างก้าวด้วยพลังของพุทธ-โธ

ตกเย็น...เอาแผลให้แม่ดู เหมือนจะวางใจและหายห่วง

แต่ข้าพเจ้าก็ยังคงเยียวยาตนเองเพื่อมุ่งเป้าหมายไปถึงความสมดุล และสิ่งที่ปิติอย่างยิ่งในค่ำคืนนี้คือ สามารถนั่งสวดมนต์ทำวัตรเย็นได้โดยท่าที่เกือบปกติ

ทุกๆ อย่างทุกๆวันที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่ดีเสมอ...

และวันนี้ก็ผ่านไปได้อีกหนึ่งวันอย่างเต็มเปี่ยม

...

๑๙ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตและวิถีแห่งธรรม(ชาติ)



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

หายไวๆนะครับคุณหมอ

สาธุ