เข้าพรรษา (17 ) ; ความร้อน

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เข้าพรรษา (17 ) ; ความร้อน

ก่อนเข้านอนเมื่อคืนมีไฟฟาช็อตที่กุฏิ สายไฟที่ต่อไประหว่างกุฏิขาดจึงปิดคัทเอาท์ก่อน ทั้งคืนจึงไม่ได้ใช้ไฟ คล้ายไปฝึกฝนตนเองให้อยู่กับความมืดอย่างแท้จริง การอยู่วัดความจริงได้ฝึกลดหรือละการใช้ไฟฟ้าได้ดีทีเดียว

พอประมาณตีสอง ตื่นขึ้นมาด้วยความปวดแสบปวดร้อนที่ขา ...จึงใช้ไฟฉายส่องดูที่ขา ตกใจเล็กน้อยว่าอาการที่ขาคล้ายไฟหรือน้ำร้อนลวก เป็นแผลพองขึ้นมาอดทนและพิจารณาความปวดนั้นก็เข้านอนต่อ สักพักก็ตื่นนอน

เช้านี้ไม่ได้เดินจงกลม

นั่งสวดมนต์ก็ไม่ได้ ทำภารกินเสร็จรีบเข้าครัว ทำขนมอบคุกกี้...

การอบขนมอาจนำมาซึ่งความร้อนเกินในร่างกายได้

แต่ปรับเปลี่ยนมาอบขนมช่วงเช้า การดีไม่ร้อนมาก ไม่ต้องเผชิญกับความร้อนมากเกินไประวังยุงได้ง่าย

รอบนี้เป็นการทดลองอบขนมสูตรใหม่ไม่ใส่ไข่และเนยจากสัตว์ ใช้เนยถั่วและน้ำผึ้ง ลดน้ำตาลลง ลดผงฟูลง แล้วผสมเมิสลี่เข้าไปได้รสชาติที่อร่อยมากไม่รบกวนน้ำหนักมากเกินไป...

ทำขนมคุ๊กกี้เสร็จตามเป้าหมายที่กำหนด

จนถึงเที่ยงและเข้าพักภาวนา ก่อนเข้าภาวนาน้องติ๋วและแม่รีช่วยกันเอาเสลดพังพองมาช่วยกัน แผลพองที่ขาลดลง...

เริ่มต้นแผลเหล่านี้มาจากอาการเป็นผื่นคันที่ขา เนื่องมาจากยุงกัด เกาแล้วก็มามาอาการภูมิแพ้คันตามตัว เกิดขึ้น และรักษามาเป็นเดือนกว่า อาการไม่ดีขึ้นภูมิแพ้เป็นมาระยะๆ ให้เสร็จภาระกิจ R2R ทั้งเดือนกรกฏาคมเสร็จจะจัดการร่างกายนี้อย่างเต็มรูปเต็มที่...

การพอกขาอาการดีขึ้น

แผลพองคล้ายน้ำร้อนลวกลดลง ขาดูเย็นขึ้น แม่รีกับเภสัชติ๋วตั้งใจและใส่ใจในการเยียวยาครั้งนี้ก็รู้สึกอนุโมทนาบุญกับทั้งสองคนด้วย

จากนั้นเมื่อถึงเวลาเข้าทางภาวนาก็เดินจงกลมภาวนา... พอให้ได้ทุนเก็บไปไว้ได้อีกหลายวันในการสำรองจิตใจให้สงบมีภูมิต้านทาน

การเดินจงกลมทำให้การไหลเวียนเลือดน้ำหนองได้ดี

ต่อมน้ำเหลืองทำงานได้ดีขึ้นการฟื้นตัวจากการเจ็บป่วยที่ขาหายเร็วขึ้น บางแนวคิดอาจจะบอกว่า..ให้พักขา แต่ข้าพเจ้าทดลองมาหลายครั้งแล้วพบว่าให้ผลได้ดีครั้งหนึ่งมีขาบวม ตัดสินใจมาเดินจงกลมอาการขาบวมยุบลงทันตา อาจเนื่องมาจากการเดินเท้าเปล่ากับพื้นดิน การได้ภาวนาพุทธ-โธทุกย่างก้าว และที่สำคัญต่อมน้ำเหลืองได้มีการไหลเวียนมากขึ้น

วันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี...

สิ่งที่ระวังคือ การแพ้ แต่บางครั้งในใจก็ตอบว่า "แพ้บ้างก็ได้ไม่ต้องอยากเอาชนะ..."

...

16 สิงหาคม พ.ศ.2558

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตและวิถีแห่งธรรม(ชาติ)



ความเห็น (0)