เข้าพรรษา (13) ; แก้ไข

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เข้าพรรษา (13) ; แก้ไข

แป๊บ!! ความรู้สึกที่ต้นคอคล้ายมีอะไรมากัด แว้ปแรกนึกถึงตะขาบ มือรีบไปคว้าไฟฉาย "เห็นตะขาบตัวเท่านิ้วก้อย" นอนนิ่งอยู่บนหมอน มาอีกแล้ว!...ในใจคิด ไล่ก็ไม่ขยับ เลยหาอะไรมาเขี่ยออกไปจากมุ้ง...แทบจะไม่ขยับจนได้ใช้ไม้ปัดฝุ่นมาปัดออกไป

ตรงรอยกัดใช้น้ำมันหว่านมาทา

ไม่ปวดและไม่เจ็บ...แต่เป็นรอยแดง

ดูนาฬิกาตีสี่พอดีก็เลยไปภาวนาเดินจงกรม-นั่งสมาธิ...จนตีห้าครึ่งไปทำวัตรเช้า ภาพเมื่อก่อนผุดขึ้นตะขาบตัวใหญ่มากมาอยู่ใต้เสื่อที่นอนกว่าจะมาเห็นก็ตอนรื้อเสื่อขึ้นทำความสะอาด...ในใจก็คิดต่อไปว่า "หวังว่าคงไม่มีตะขาบซ่อนอยู่อีกใต้เสื่อที่นั่งสวดมนต์นะ...

วันนี้วันแม่มีความตั้งใจมากที่จะภาวนา...

แม่ว่าตามเรื่องโลกๆ ควรจะดำเนินไป...กอดแม่กราบแม่ แต่ทานข้าวกับท่านหลายปีแล้วไม่ได้ทำเพราะทานมื้อเดียวมื้อเช้าเสร็จ แต่ใจก็ไม่พร่องยังเต็มอิ่มเสมอ

ก่อนเข้าวัดกราบเท้าและมอบเทปเล็กๆ ชุด "ธรรมะบูชา"...แด่แม่ ด้วยจิตที่แน่วแน่มุ่งมั่น

หลังรับข้าวเสร็จ

มีกัลยาณมิตร...พี่แดงกับพี่ตุ๊กมาหาด้วยใบหน้าที่สดใสมาเยี่ยมเยือน ที่วัดมีงานบุญแต่ส่วนตัวมักจะเลี่ยงไปหาวิเวกภาวนาเพราะเวลาเรามีน้อยยังต้องยุ่งกับกิจต่างๆ โอกาสภาวนาอย่างเดียวแบบเป็นการงานมีน้อยมาก ต้นทุนน้อยพยายามใช้เวลาที่มีเพื่อภาวนาให้มาก

การสุงสิงพบปะสังสรรค์ผู้คนห่างหายหลายปีแล้ว นับได้ก็ 6-7 ปี เมื่อก่อนก็ไม่ค่อยชอบแต่ก็ไปเพื่อที่จะได้ดูเหมือนวิถีของคนทั่วไป ไปแล้วก็เบื่อ...พักหลังพบว่าทางวิเวกนี้ไม่ใช่ความผิดปกติแต่เป็นสิ่งที่พึงทำ...หลังจากพูดคุยกับพี่แดงพี่ตุ๊กก็เข้าไปโซนข้างใน...

นึกไปถึงมุ้งที่กางนอน ตะขาบยังเข้าไปได้ก็เลยหาผ้ามาเย็บต่อเป็นพื้นติดกับตัวมุ้งเหลือไว้เฉพาะเป็นช่องเปิดเข้าออก (มุ้งนี้เขาทำประตูมุ้งไว้ด้วย) นึกถึงที่ผ่านมา ...พอตะขาบมากัด ก็ติดมุ้งลวด แต่นั่นยังไม่พอยังมีช่องเล็กๆ ตามผนังก็เลยหาอะไรมาอุด แต่พวกสัตว์แมลงก็ยังเข้าได้ ...จึงกางกลดนอน. แล้วแม่ก็เลยหามุ้งเก่าๆ ให้ที่บ้านเอามาใช้ที่วัด ได้เย็นใจอยู่พักหนึ่ง ก็มามีเมื่อคืนนี่แหละที่มาเจอตะขาบอีก...

นั่งเย็บมุ้งด้วยมืออยู่สามชั่วโมงจึงเสร็จ

กลับเข้าทางภาวนา...เดินจงกลมต่อ

มองเห็นตนเองเวลาที่มีเหตุต่างๆ เกิดขึ้นมักจะรีบลงมื่อแก้ไขภายใต้ข้อจำกัดที่มีอยู่เสมอ ลักษณะนี้จึงอาจดูเป็นความพิเศษที่ทำให้ไม่เคยใช้เวลาไปในทางท่ีท้อถอย เกิดอุปสรรคปุ๊บ...ทุกข์อยู่แต่ไม่จมอยู่กับความทุกข์นั้นแต่จะพิจารณาใคร่ครวญหาทางแก้ไข...ถูกบ้างผิดบ้างแต่ก็เอาใหม่อยู่เสมอ...

...

๑๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตและวิถีแห่งธรรม(ชาติ)



ความเห็น (0)