..... ดอกมณฑา .....

หอมรัญจวนชวนให้ใจพันผูก

..มณฑาปลูกริมกำแพงแหล่งกลิ่นหอม

อยากจะเด็ดดอกงามตามดมดอม

เฝ้าถนอมมิยอมจากพรากไปไกล


..กลัวแมลงแฝงตัวมากลั้วเกลือก

กลัวความเยือกเย็นหนาวจะกร้าวใส่

กลัวแสงแดดแผดเผานวลเจ้าไป

กลัวหัวใจจะสุดทนมณฑาโรย


..กลีบเจ้าแข็งแรงมากจากดอกงาม

ชื่นใจยามหอมกรุ่นมุ่นอกโหย

เมื่อได้กลิ่นระรินลามตามลมโชย

ใจแห้งโรยแล้งลับกลับระรวย


..เป็นดอกไม้สวรรค์ที่สรรสร้าง

เป็นของนางกิริณีเทวีสวย

นางสงกรานต์วันพฤหัสฯทัดมาด้วย

เหล่าเทพทวยเทวาพานิยม


..ดอกเหลืองนวลชวนหลงของนงนุช

ช่างผ่องผุดสวยจริงยากยิ่งข่ม

มอบทั้งใจให้เจ้าเฝ้าภิรมณ์

สุดชื่นชมสมพรรณนาให้สาใจ


..เป็นความเชื่อเมื่อโบราณได้ขานกล่าว

ถึงเรื่องราวมณฑาถ้าปลูกได้

เป็นศรีบ้านสานศิริมงคลชัย

ผู้อาศัยในเรือนเคลื่อนสู่ดี


..มณฑาทองข้องจุดพุทธประวัติ

ดอกสวยตัดจัดใช้ในทุกที่

พุทธองค์ทรงนิพพานนานนับปี

มณฑานี้สักการะพระโคดม


: ผู้ประพันธ์ : วันปีย์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

...เห็นภาพ แล้วนึกถึงกลิ่นหอมของดอกมณฑา นะคะ

เขียนเมื่อ 

มาทักทาย และชื่นชมสำนวนกลอนที่ไพเราะจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณ ทุกท่านนะครับ ที่เข้ามาอ่าน จะพยายามเขียนให้ดีที่สุด ครับผม