Jinny 's Story

​“ ใครคนหนึ่งจะเดินจากไป ใครอีกคนจะเดินก้าวใหม่” ประโยคบอกเล่าสื่อผ่านเฟสบุ๊คให้ใครคนหนึ่งที่สำคัญได้รับรู้ในวันที่เขาไม่อยู่ทำหน้าที่ในสิ่งที่เค้ารัก

“ ใครคนหนึ่งจะเดินจากไป ใครอีกคนจะเดินก้าวใหม่” ประโยคบอกเล่าสื่อผ่านเฟสบุ๊คให้ใครคนหนึ่งที่สำคัญได้รับรู้ในวันที่เขาไม่อยู่ทำหน้าที่ในสิ่งที่เค้ารัก

เวลาผ่านไป 3 เดือน กับ 24 วัน สำหรับการทำงานในที่แห่งใหม่ เป็นเรื่องที่ยากสำหรับการปรับตัวกับการทำงานของที่นี้ อาจเป็นเพราะฉันแทบจะไม่ได้นั่งอยู่ในออฟฟิตเหมือนแต่ก่อนเก่าที่เคยผ่านมา ต้องตากแดด ตากฝน อดทนกับคำพูดคน คำด่า คำว่า ไม่มีใครมาโอ้เวลาเราทำผิดพลาด ทั้งเดินขึ้นเขาลงทะเล ส่งเอกสาร เหมือนยิ่งทำงานก็ยิ่งหนักและเหนื่อยแต่การกลับมาเล่าเรื่องราวครั้งนี้ไม่ใช่การเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตัวฉันอย่างแน่นอน คนที่ฉันจะกล่าวถึงเพื่อเล่าเรื่องราวแสนประทับใจคือ พี่จินนี่

จริงๆ ชื่อ จินนี่ ได้มาแต่ใดมา? พี่เขาเล่าให้ฟังว่า เดิมทีพี่เขาชื่อว่า “ จิน “ แต่เมื่อได้ทำงาน ก็ทำงานไปทำงานมาเริ่มมีหนี้สิน เลยชื่อว่า “ จินนี่ ” พี่จินนี่เป็นคนพิเศษ เป็นผู้หญิงตัวสั้น มีขา ตัว และหัวเลย ไม่รู้คอพี่แกหายไปไหน ผิวพรรณยอมรับว่าพี่แกมีผิวพรรณแบบสองสี ผิวสีขาวเก็บไว้ใช้ตอนถ่ายรูป camera 360 องศา ส่วนผิวสีดำนำมาใช้ตอนทำงาน ถ้าจำไม่ผิดนิ้วมือข้างขวามี 6 นิ้ว งอกมาจากนิ้วโป่งอีกนึ้วหนึ่ง งานอดิเรกของพี่จินนี่คือ ชอบชวนผู้ชายมาซ่อมแอร์ที่บ้าน (สงสัยแอร์ที่บ้านจะเสียบ่อย ไม่รู้เป็นอะไรผู้ชายของแกก็หล่อซะด้วย) และนิสัยประหลาดของพี่เขา คือ การอุทานของพี่แกจะค่อยข้างตลก เหมือนถ้าแกคิดถึงใครสักคน แล้วมีคนจี้เอวแกหรือทำให้แกตกใจ แกจะอุทานมาว่า “ ขอเอา 2 ที ” ดูติดเรทนิดๆ การแต่งกายพี่แกจะนำสมัยมากคือ ทะลุปรุโปร่งหมดเลย เห็นชั้นไขมันเป็น 3 ชั้น เรื่องเหล้าพี่แกไม่เคยถอย ก็พอตัวดื่มได้หมด เป็นหญิงลีซะด้วย Regency นะ มาถึงขนาดนี้คงพอจะนึกภาพพี่จินนี่ออกกันแล้วนะ ทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาก็คือ พี่จินนี่ของแท้

แต่น่าแปลกคนลักษณะแบบนี้ดูไม่น่าจริงจังใช่ไหม แต่ผิดถนัดเกินที่ใครจะคาดเดา เพราะตั้งแต่ฉันทำงานมา พูดได้คำเดียวเลยว่ายังไม่เคยเจอใครทำงานด้วยใจรักเหมือนกับแกเอาเสียจริง คนๆ เดียวที่ทำหน้าที่ตั้งแต่ Safety, Foreman, Material Control, Driver, Coordinate, Store Keeper, House Keeper, HR ไปจนกระทั่ง Purchase เหลือเชื่อใช่ไหม แต่นั้นแหละคือหน้าที่ของแกที่ทำเหมือนกับได้งินเดือนเกินแสน ในทุกๆ วันที่ฉันยังเป็นพนักงานฝึกหัด ฉันเห็นแกกลับบ้านคนสุดท้ายทุกครั้ง เพราะแกต้องอยู่เคลียร์นู้น เคลียร์นี่ ไม่ใช่เวลางานแกทำงานไม่เสร็จแต่เพราะแกมีหลายบทบาทและหน้าที่ งานบางงานจึงต้องอยู่ทำต่อจนดึกเพื่อให้คนอื่นทำงานได้โดยไม่ติดขัดในวันถัดไป พูดได้คำเดียวว่า “สุดยอดมนุษย์” ฉันนับถือใจบริสุทธิ์ของแกเป็นอย่างยิ่ง ทุกชั่วโมงที่เสียไปให้กับนายจ้าง หลายต่อหลายครั้งพี่จินนี่ก็ไม่ได้อะไรตอบแทน แต่ก็ไม่มีคำพูดที่หลุดจากปากมาด่าทอต่อนายจ้างเลยสักครั้ง ฉันก็ยังเห็นรอยยิ้มและความห่วงใย ความใสใจที่มีต่องานและเพื่อนร่วมงาน รวมไปถึงความศรัทธา ความจงรักภักดี ความซื่อสัตย์ที่มีต่อองค์กร ซึ่งที่ฉันกล่าวมาตรงนี้ไม่ได้สัมผัสเพียง 3 เดือนที่จะกล่าวมาได้ แต่เพราะฉันและพี่เขาเราเรียนมาที่เดียวกัน และเคยเจอกันมาก่อน ฉันจึงกล้าที่จะพูดและหากใครคิดว่าพี่จินนี่เป็นที่คดโกง ฉันคนหนึ่งที่จะเชื่อใจพี่เขาโดยไม่ลังเล และคงคิดว่าใครหนอใครที่ช่างคิดว่าพี่จินนี่เป็นแบบนั้น เขาคงไม่รู้จักพี่จินนี่ดีพอถึงไม่เชื่อใจ ( เด็ก ว.น. วานรไม่คดโกงใคร ไม่ฉ้อฉลใคร ไม่คิดทุจริตใคร อยู่ในสายเลือดอยู่แล้ว) จนวันหนึ่งพี่จินนี่ตัดสินใจเดินออกไป สิ่งที่ฉันสัมผัสได้คือ ทุกคนในที่นี้ ที่ทำงานคิดถึง และถามฉันว่าพี่จินนี่ไปทำงานที่ไหน แกได้งานที่ใหม่หรอ คิดถึงพี่จินนี่เนาะ ประโยคพวกนี้เข้าหูฉันตลอดตั้งแต่วันที่พี่แกลาออกไปจวบจนวันนี้ เพราะฉันเองก็คิดถึงพี่แกเหมือนกัน

Super Jinny


PUKPUYWORM

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า เด็กหญิงปุย



ความเห็น (0)