พ่อของฉัน My father

"ปีนี้ยังไม่ต้องสมัครงาน เอาไว้สมัครปีหน้า"​

คงไม่ช้าไปใช่ไหมที่จะมาบอกความรู้สึกวันพ่อแห่งชาติ นอกจากจะมีในหลวงที่ฉันรักแล้วฉันก็ยังมีพ่อผู้ซึ่งเป็นอรหันต์ประจำบ้าน

ที่ฉันเคารพและรัก ฉันไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่ว่ารักพ่อแต่ก็ไม่เคยไม่รักนะ ทั้งที่บางทีเรา 2 คนไม่ค่อยกินเส้นเท่าไหร่

ทะเลาะกันในเรื่องเดิม เรื่องซ้ำซาก บางทีก็ไม่คุยกัน ฉันเป็นคนทิฐิสูงไปหน่อย บางครั้งเลยไม่ยอมรับผิดที่ได้ทำลงไป

แต่พ่อไม่เคยโกรธ แต่บ่นและก็บ่นเก่ง คงเพราะเป็นห่วง ห่วงใยลูกทุกคนโดยเฉพาะตอนนี้ฉันตกงาน พ่อเลยห่วงเป็นพิเศษ

ฉันโชคดีที่ยังมีพ่อให้กราบขอขมาในวันนี้ ฉันโชคดีที่ครอบครัวเรายังมีพร้อมความสุขสมบูรณ์ เพราะฉันไม่รู้อนาคตเป็นแบบไหน

จะออกมาสวยงามเหมือนที่ฉันฝันไหม หรือมันจะขี้เหร่ฉันยังมีครอบครัวที่อยู่ข้างกายเสมอ ดังนั้นฉันจะทำทุกวันให้ดี

วันนี้พ่อฉันน้ำตาไหล ฉันไม่เคยเห็นน้ำตาพ่อ ตั้งแต่เด็กจนป่านนี้ แต่ฉันคิดว่าคงเป็นเรื่องดี เพราะพวงมาลัยดาวเรือง

พร้อมคำพูดขอพรให้พ่อมีสุขภาพแข็งแรงและคำขอขมาลาโทษที่ได้กราบไหว้พ่อ ฉันรู้สึกปราบปลื้มปิติ อย่างน้อยพ่อคงมีความสุข

มากกว่าการได้รับของขวัญราคาแพง

คำพูดห้วนๆ ของพ่อในวันนี้ที่ให้ฉัน "ปีนี้ยังไม่ต้องสมัครงาน เอาไว้สมัครปีหน้า" ฟังดูแล้วอาจดูธรรมดา

แต่จริงๆ แล้วมันแสดงถึงความห่วงใยให้คนตกงานอย่างฉัน


โคลงสี่สุภาพบทนี้ ฉันไม่เคยได้แต่งขึ้นบ่อย แต่วันนี้วันพ่อแห่งชาติ จึงขอสดุดีในหลวงด้วยบทกลอนนี้

องค์ราชันแห่งแคว้น แดนไทย

นามรุ่งเรืองเกรียงไกร ทั่วฟ้า

พระทัยดั่งเพชรใส แสงสว่าง ดีแล

ราษฎร์เผ่าชนทุกหล้า ร่วมน้อม ศิรกราน


ส่วนอันนี้บทนี้ ฉันให้พ่อของฉัน

พ่อฉันนั้นขี้เมา พ่อดื่มเหล้าในทุกวัน

เหล้าขาวของพ่อนั้น พ่อรักมันมากกว่าใคร

แต่พ่อก็ทำงาน ส่งเสียฉันเรียนให้ไกล

ปริญญาตรีฉันหนึ่งใบ คือหัวใจพ่อหนึ่งดวง

วันนั้นที่พ่อเห็น มันคงเป็นวันหมดห่วง

ทั้งหมดในทั้งทั้งปวง มันคือช่วงเวลาดี

วันนี้เป็นวันพ่อ ลูกจะขอให้พ่อคนนี้

มีแต่ความสุขขี และไม่มีโรคทุกข์ภัย

ในสิ่งที่ทำมา ทั้งวาจากายและใจ

ผิดพลาดประการใด ขออย่าให้พ่อถือสา

ในวันโอกาสดี ถ้อยวจีเป็นภาษา

รักพ่อทุกเวลา พวงมาลานี้แทนใจ




Design
D.K.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า เด็กหญิงปุย



ความเห็น (0)