อ่านหนังสือให้แม่ฟัง

nui
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

จากที่อ่านหนังสือให้ลูกฟังอย่างสม่ำเสมอมาตั้งแต่เล็กๆ หนังสือบางเล่มที่ลูกชอบเป็นพิเศษ เขาจะอ่านตามไปพร้อมๆ กับแม่ บางวันแม่ก็บอกให้ลูก "อ่านให้แม่ฟังบ้าง" เขาจะกระตือรือร้นมาก

การอ่านของลูกวัยที่ยังอ่านไม่ออก ไม่ใช่การอ่านตามตัวอักษร แต่เป็นการอ่านจากความจำที่สัมพันธ์กับรูปภาพในหนังสือ บ่อยครั้งที่ลูกแต่งเติมนอกเหนือจากตัวอักษรในหนังสือ ขึ้นอยู่กับจินตนาการของเขา

นอกจากอ่านจากความจำที่สัมพันธ์กับภาพแล้ว เขาสามารถ "อ่านจากภาพ" ได้อีกด้วย การอ่านจากภาพหรือที่เราผู้ใหญ่เรียกว่า "เล่าเรื่องจากภาพ" เป็นกิจกรรมเสริมสร้างความคิดสร้างสรรค์ และส่งเสริมนิสัยรักการอ่านที่ดีค่ะ

ฉันจึงไม่แปลกใจที่เห็นลูกอ่านออกเสียงคนเดียวอย่างมีความสุขกับหนังสือในมือ

วันหนึ่ง น้องรักเดินมาหาแม่ที่กำลังทำงานบอกว่า "รักจะอ่านหนังสือให้แม่ฟังนะครับ" แล้วเขาก็หยิบกระดาษบนโต๊ะกับดินสอ วาดอะไรบางอย่างบนกระดาษ "แม่ฟังนะ"

น้องรักดูตั้งใจวาดภาพมาก แล้วเขาก็เริ่ม "อ่านให้แม่ฟัง" ฉันบันทึกตามลูกไว้ทุกคำ คำต่อคำจนจบเรื่อง เขียนโน้ตที่เป็นรายละเอียดของเหตุการณ์ไว้ด้วย ขณะนั้นเขาอายุ ๒ ขวบ ๘ เดือน ( ๑ มิถุนายน ๒๕๓๒)

เก็บเข้าแฟ้มไว้พร้อมภาพประกอบเรื่องของลูก

เวลาผ่านไป ๒๕ ปี ช่วงย้ายบ้านแฟ้มงานของลูกที่เก็บไว้ตั้งแต่เขายังเล็กๆ หายไปมาก ถูกปลวกกินไปบ้าง ฉันเพิ่งพบกระดาษที่ฉันจดเรื่องที่เขาบอกว่า "อ่านให้แม่ฟัง" ลายเส้นที่ฉันวาดไว้ไม่แน่ใจว่าวาดตามที่ลูกวาดไว้หรือเปล่า น่าเสียดายที่ไม่พบภาพประกอบเรื่องของลูก

ฉันจดข้อความสั้นๆ ไว้ข้างล่างว่า

"แม่เขียนตามที่น้องรักเล่าเรื่องขณะกำลังวาดภาพ"

รัก / ๑ มิย. ๒๕๓๒

และนี่คือเรื่องเล่าของน้องรัก ในวงเล็บ คือโน้ตของแม่

" ช้างตัวหนึ่ง ตัวอ้วนมากเหมือนหมูเลย มีตากลม มีหางด้วยนะ มีขา ๓ ขา (วาดเป็นเส้นๆ มากมาย ถามว่าทำไมมีขามากมาย เขาตอบว่า ช้างตัวนี้พิเศษกว่าตัวอื่น มีขามากมายทำให้วิ่งเร็ว) มันมีขนด้วยนะ มีงวงด้วย งวงยาวมากกำลังกินน้ำตาลอยู่ (ถามว่า ช้างกินอาหารทางงวงหรือลูก ตอบว่า ไม่ใช่ กินทางปาก แล้ววาดปาก) นี่ไงปากช้างมีฟัน ๓ ซี่ ตัวนี้ไม่มีงา (แม่เสริมว่า คงจะเป็นช้างตัวเมีย) มันกินน้ำตาลหลายก้อนจนหมด

จระเข้ตัวหนึ่งอยู่ในน้ำลึก มองไม่เห็นหรอก มันค่อยๆ โผล่ขึ้นมาทีละนิด จนหน้าจระเข้มองเห็นช้างตัวใหญ่ น่ากินจริงๆ จระเข้อยากกินช้างมาก ว่ายน้ำไปใกล้ๆ ช้างกินน้ำตาลหมดแล้ว กำลังยื่นงวงยาวมากไปหยิบผลไม้มากิน มันไม่เห็นนะว่าจระเข้จะมากิน จระเข้กัดตรงท้องเป็นแผลใหญ่ ช้างร้องแปร้น แปร้น เอาพลาสเตอร์มาปิด เลือดยังไหลไม่หยุดเลย (ลากเส้นยาวๆ จากปลายพลาสเตอร์) จระเข้เห็นช้างเลือดไหลก็บอกว่า เปลี่ยนใจไม่กินแล้ว ช้างตัวใหญ่เกินไป"

การสร้างนิสัยรักการอ่านควรเริ่มตั้งแต่ลูกเล็กๆ เริ่มจากการอ่านให้ลูกฟัง ชวนลูกอ่านไปพร้อมๆ กับแม่ ชวนลูกเล่าเรื่องจากภาพ และให้ลูกวาดภาพและเล่าเรื่องตามจินตนาการของลูก กิจกรรมเหล่านี้เหมาะกับลูกวัยที่ยังอ่านไม่ออก ค่อยๆ เริ่มและสานต่อไปเรื่อยๆ ในบรรยากาศสบายๆ สนุกสนานที่เอื้อต่อการเรียนรู้.

พุธ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๗

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมน้องรัก_ฉบับออนไลน์



ความเห็น (4)

ชื่นชมการร่วมกันอ่านแบบนี้ค่ะ..

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ใหญ่ นงนาท สนธิสุวรรณ

ตอนลูกเล้็กๆ ก็ทำกิจกรรมพวกนี้กันบ่อยค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่แวะมาอ่านและให้กำลังใจนะคะ

คุณพิชัย พ.แจ่มจำรัส

"พี่หนาน"

เขียนเมื่อ 

น่ารักค่ะ ...แนวคิดดีดี นะคะ