GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความเป็นคนล้มละลายในโลกแห่งจิตใจ

เช้าตื่นขึ้นด้วยหัวใจอันเบิกบาน...ดิฉันนั่งอ่านหนังสือของท่านมหาตมา  คานธี รอบที่เท่าใดแล้วจำไม่ได้
แต่ละครั้งที่อ่าน...จะได้รับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิม...
และในเช้าวันนี้ก็เช่นเดียวกัน..
ดิฉันสะดุดกับประโยคหนึ่งที่ว่า "เราจะยอมเป็นคนล้มละลายในโลกแห่งจิตใจ กระนั้นหรือ"...
(หน้า 311 บทที่ 12 เบ็ดเตล็ด ใน "โลกทั้งผองพี่น้องกัน" โดย มหาตมา  คานธี)
...

ด้วยการทำงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของภายใน..จิตๆ ใจๆ...
และสัมผัสได้แห่งห้วงอารมณ์ ความคิด ความรู้สึกของคน
โดยเฉพาะคน..ที่มีความทุกข์...ที่ยังมองหาหนทางแห่งการก้าวออกจากทุกข์ในขณะนั้นของตนเองไม่ได้
หลายคนยอมแพ้...และพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกภายในแห่งตนนั้น
และก็หลายๆ คนที่เรียนรู้และพยายามที่จะผ่านมันไปให้ได้ แม้จะสะบักสะบอมก็ตาม

สิ่งเหล่านี้ดิฉันมักเรียกว่า "บททดสอบแห่งชีวิต"...ที่มีแต่ความยากขึ้นเรื่อยๆ
ไม่มีง่าย...เราต้องรู้จักเรียนรู้ที่จะมองหนทางแห่งการผ่าน "บททดสอบนี้ไปให้ได้..."
และไม่มีใครที่จะไม่เคยเจอ
ใครที่รู้ตัวไว...ก็จะมองเห็น..เร็วขึ้น และแก้โจทย์แห่งปัญหา ด้วยปัญญาที่มีอยู่ได้
หากใคร...ไม่รู้ตัวก็จะยังคง...วนอยู่ในวังวนแห่ง...บททดสอบนั้น...

เรื่อง...บางเรื่องเราลองโน้มตัว...และมองเข้ามาภายใน...ภายในเรา
แทนที่เราจะมองออกไปข้างนอกตัว..เพราะการมองออกไปนอกตัวเรานั้น..
ยากที่จะควบคุมหรือจัดการได้..หากแต่ภายในเรานี่สิที่เราสามารถจัดการ..และมองเห็นได้
แต่หลายๆ คนมักลืม...และมักมองออกไปไกลตัว...มองไปที่คนอื่น สิ่งอื่น เหตุอื่น
หากแต่ลืมมองมาที่ตัวเรา เหตุที่เรา และหากเรามองมาภายในเรา
เราจะรู้ว่า อ้อ!!...ทุกอย่างมีหนทางแห่งการแก้ไขได้...
และที่แน่ๆ อย่างน้อยๆ...ก็คือ..การแก้ไขภายในแห่งจิตเรา...
ให้ร้อนรุ่ม..ทุรนทุรายน้อยลง...และมองเห็นบททดสอบ..ชัดเจนขึ้น

ในที่สุด..เราก็อาจจะห่างไกลจาก "ความเป็นคนล้มละลายในโลกแห่งจิตใจ" นี้ได้...

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 58060
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 21
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (21)

อย่าปล่อยให้ "ใจ" ล้ม หาย ตาย จาก

ไม่มีสิ่งใดที่ทำให้เราได้เปรียบคนอื่น

เท่ากับการควบคุมอารมณ์ตนเองได้

ให้สงบนิ่งอยู่ตลอดเวลาในทุกสถานการณ์

 

ขอให้เป็นเช้าที่ได้เริ่มใช้อารมณ์ได้อย่างมีสติ

  • ล้มละลายทางใจ--ฟังดูเศร้ามาก ๆ ค่ะ
  • สงสัยต้องฝึกบริหารจิตอย่างคุณ KA-POOM

                    Meditate              -น้อง-

สวัสดียามเช้าคะ..พี่อึ่งอ๊อบ...

เมื่อสักครู่ ทักไม่ทัน...แต่ตอนนี้กะปุ๋มมาถึงที่ทำงานแล้ว...เช้านี้กะปุ๋มเบิกบานใจคะ...และมีพลังในการทำงานมากด้วยคะ...

...

ขอให้มีความสุขในการทำงานนะคะ

ขอบคุณนะคะที่แวะมาเติมเต็มให้เสมอ

(^________^)

กะปุ๋ม

สวัสดีคะ..คุณน้อง...

อย่าเศร้าเลยคะ...กะปุ๋มรู้สึกเบิกบานใจ

จึงอยากแบ่งปันสิ่งที่ get  และเผื่อแผ่...ให้

...

จำได้ว่าครั้งหนึ่งเราเคยไปเรียนด้วยกันนะคะ...

จำได้หรือเปล่าเอ่ย...???

(^_________^)

กะปุ๋ม

ทุกวันนี้ ก้อ

  • มองคนในแง่ดี
  • คบเพื่อนดี ... G2K นี่ไงคะ
  • ให้โอกาสคนทำดี
  • มีโอกาส ก้อ เป็นตัวแบบ ... แต่ก็ท้อบ้าง เวลาเห็นตัวแบบที่ไม่ดีนะคะ
  • อื่นๆ ก็ ... อารมณ์พาไปค่ะ

     ดิฉันเห็นด้วยกับคุณกะปุ๋มค่ะ....นี่คือหลักการทำคุณภาพที่ใช้ได้แม้กระทั่งกับตนเอง...แก้ที่ตนเองก่อน(ก้มลงมองดูตัวเองก่อนว่างั้นเถอะ)

     ขอบคุณคุณกะปุ๋มค่ะที่มีอะไรดีๆมาเล่าให้ฟัง

สวัสดีคะคุณหมอนนท์...

การมองคนในแง่ดี..ทำให้จิตเราเบาสบายคะ...

เรื่องนี้ positive thinking กะปุ๋มพาตัวเองฝึกมาหลายปีมากตั้งแต่เรียนโท...จิตวิทยาฯ นี่ก็ร่วมเข้าสิบปีแล้ว...

ผลลัพธ์ที่ได้...ก็ดีจริงๆ คะ...ดีกับตัวเรามากเลยคะ...

และที่สำคัญ...คนอยู่ใกล้เราก็พลอยสบายใจไปด้วยคะ...

(^___^)

ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยมเยือนคะ

กะปุ๋ม

ขอบคุณพี่กฤษณามากนะคะที่แวะมา...

และดีใจที่ได้แบ่งปันคะ...

เมื่อเช้าตื่นมานั่งสมาธิ...และอ่านหนังสือ...

ได้ get อะไรบางอย่างจากหนังสือที่เราอ่าน

และทบทวนเรื่องชีวิต...จึงก่อเกิดความรู้สึกที่อยากแบ่งปันมาก..เลยคะ

(^____^)

กะปุ๋ม

 

สมัยเป็นเด็ก...ท่านมหาตมะ คานธี กลัวความมืดมากครับ...ผมอ่านเจอในประวัติที่นักเขียนชาวอินเดียนำมาทำเป็นหนังสือสำหรับเด็กอ่าน...เข้าห้องมืดก็กลัวผี...ลุงเขาเลยแนะนำให้เอาเทพเจ้าชื่อพระรามมาใว้ที่จิตใจ...

ด้วยอำนาจแห่งรามนี้เอง...สิ่งอยู่ในจิตใจของท่านและทำให้ท่านกล้าแกร่งนำชัยชนะมาอยู่คู่กับชาวอินเดีย...ตลอดจนวาระสุดท้าย...คำว่า...โอ้...ราม...ยังหลุดออกมาจากปากท่านมหาตมะ  คานธี ในปัจจุบันท่านกลายเป็นเทพเจ้าของชาวอินเดียไปแล้วครับ...

เป็นบันทึกที่น่าติดตามอ่านมากครับ...

ขอบคุณครับ...

ขอบคุณท่าน อ. umi มากนะคะ...

กะปุ๋มโชคดีอย่างหนึ่งว่า...ได้มีโอกาสเรียนรู้เรื่อง "คน" จากคน...ทำให้ได้มองเห็น "คน"...ชัดเจนขึ้น

...

ขอบคุณอาจารย์อย่างยิ่งนะคะที่ให้ข้อคิดดีแก่กะปุ๋มเสมอคะ...

(^___^)

กะปุ๋ม

มีหลายคนในประเทศนี้ ยอมเป็นคนล้มละลายในโลกแห่งจิตใจ เพียงเพื่อวัตถุและโดยความไม่รู้ และยังมีอีกหลายคนในประเทศนี้ยอมพลีชีพยอมปล่อยวางจากวัตถุเพื่อพัฒนาและรักษาจิตใจให้ปกติ

                                                                พี่หรอย 

  • เห็นชื่อบันทึก..นึกเดาก่อนว่าน่าจะเป็นน้องกะปุ๋ม..จริงดังที่นึกไว้ ..
  • ชื่อเรื่องช่างน่าหดหู่..แต่กลับได้เรื่องเตือนสติและจิตตนเองกลัปไป เพื่อการฝึกและปรุงแต่งจิตของตนให้ประภัสสรต่อ...เพื่อให้ห่างไกลจากความล้มละลายค่ะ

ลูกกะปุ๋มคะ 

  • ครูอ้อยสอบเสร็จแล้ว  ตัวเบาเลยค่ะ  ครูอ้อยพยายามแล้วนะคะ  เพื่อกะปุ๋มและท่านทีเป็นแรงใจค่ะ  อิอิ   พูดไม่เก่ง

สวัสดียามเช้านะคะพี่หรอย...

ขอบคุณอย่างยิ่งนะคะ..สำหรับการต่อยอด...ที่มีคุณค่าเสมอ...ตอนนี้กะปุ๋มได้เรียนรู้เรื่อง "จิต"...อย่างสม่ำเสมอและใส่ใจ...อีกทั้งได้กัลยาณมิตรที่ดีเป็น ครู...สอนและชี้แนะ...

...

ตอนนี้จัดการ"ตน" ได้ดีขึ้นกว่าเดิม...และละเอียดขึ้น...

(^_____^)

ขอบคุณนะคะที่แวะมาเสมอ

กะปุ๋ม

อรุณสวัสดิ์คะพี่เล็ก...

ชื่อเรื่องนี้...เป็นคำพูดของ"ท่านมหาตมา  คานธี" ซึ่งกะปุ๋มอ่านเจอและสะดุดคำของท่าน...ทำให้ย้อนคิดและได้ get อะไรบางอย่าง...จึงนำมาบันทึกไว้คะ...

ดีใจที่ได้แบ่งปันและขอบคุณนะคะที่แวะมา

(^_____^)

กะปุ๋ม 

ขอทักอรุณสวัสดิ์ที่นี่อีกครั้งนะคะ...ครูอ้อยขา...

เช้านี้กะปุ๋มตื่นด้วยความเบิกบานเช่นเดิม...และแวะเข้ามาอ่านบันทึก...ก่อนที่จะลุยงานอย่างแข็งขันต่อ...

และยังคงเป็นกำลังใจให้ครูอ้อย...เสมอนะคะ

(^_____^)

กะปุ๋ม

กำลังจะล้ม...แหม..ต้องเป็นกุศลแน่ๆที่ดลให้มาพบบันทึกนี้...

โอ้กุศลดลพี่มาพบเจ้า

 

คุณไร้นาม...คะ

เป็นเกียรติอย่างยิ่งนะคะ...ที่พบว่าคุณไร้นามแวะมาทักทาย...และดีใจยิ่งที่ได้มีโอกาสแบ่งปัน...สิ่งที่ดีดี...บ้าง...

...

จำได้ว่า...คุณไร้นามเคยถามว่า "ความรัก Dr.Ka-Poom...นั้นเป็นเช่นไร...ณ วันนี้กะปุ๋มสามารถตอบได้แล้วนะคะ...ว่าเป็นเช่นไร...แต่ขออุบไว้ก่อนนะคะ...ขอเก็บไว้เต็มตื้นในหัวใจก่อน...อิอิ...

(^____^)

กะปุ๋ม

ดีใจที่ได้เข้ามาอ่าน พบว่าในเมืองไทยเรานี้ยังมีเพื่อนคิดอีกมากมายค่ะ อย่างน้อยก็ไม่เงียบเหงาเกินไป

จะติดตามตลอดค่ะ

คุณนัตตา...

ยินดีที่ได้เจอนะคะ...และขอบคุณที่แวะมา

หวังว่าเราคงได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้...กันยิ่งๆ ขึ้นนะคะ...

(^____^)

กะปุ๋ม

เราอยู่ในฐานะคนล้มละลาย...ด้านเศรษฐกิจ...อึ้ง..