หากิจกรรมให้ลูกทำตอนปิดเทอม_ตอนที่ ๓ : อ่านหนังสือกับแม่

nui
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
การสนับสนุนให้ลูกรักการอ่านต้องทำอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ลูกยังเล็ก ฉันเชื่อว่าถ้าเราไม่เริ่มตั้งแต่เขายังเล็กๆ จะเป็นเรื่องยากที่จะทำเมื่อเขาโตแล้ว

จากบันทึกแรกชื่อ หากิจกรรมให้ลูกทำตอนปิดเทอม (ตอนที่ ๑) เล่าเรื่อง กิจกรรมที่ให้ลูก ๒ คนทำตอนปิดเทอม คือ เขียนเรียงความ ย่อความ และ อ่านหนังสือกับแม่วันละ ๑ ชั่วโมง กับ ตอนที่ ๒ เรียงความของลูก

หลังจากฉันให้ลูกทำกิจกรรม "อ่านหนังสือกับแม่วันละ ๑ ชั่วโมง" ผ่านไปไม่นาน ก็ได้อ่านเรียงความเรื่อง "ชีวิตกับกิจวัตรประจำวัน" ของน้องรัก

เป็นการ "บ่นแม่" แถมท้ายอันเป็นสีสันตามสไตล์น้องรัก แต่ได้สื่อ "สิ่งที่สำคัญมาก" อยู่ในนั้นคือข้อความต่อไปนี้

"....ไหนๆ ก็ปิดเทอมแล้วนี่ เล่นให้สะใจหน่อยจะเป็นอะไรไปจริงไหมครับ แต่ฉันก็ไม่ได้เล่นเพียงอย่างเดียวหรอก คุณแม่ของฉันอุตส่าห์หากิจวัตมาให้ฉันทำจนได้ กิจวัตรนั้นคือการอ่าน แม่ให้ฉันกับพี่มาอ่านหนังสือกับแม่ทุกวันวันละ ๑ ชั่วโมง ฉันกับพี่คิดว่ามีแม่ชอบการอ่านมันไม่ค่อยดีเลย แต่ถึงอย่างไรมันก็มีประโยชน์ และไม่เลวร้ายเสียทีเดียว

ในตอนนี้กิจวัตรประจำวันที่แม่มอบหมายไว้ยังเพิ่งเริ่มได้ไม่นาน แต่ฉันก็เริ่มรู้สึกชอบกิจวัตรนี้แล้วละ" (จากเรื่อง "ชีวิตกับกิจวัตรประจำวัน")

เรียงความชิ้นนี้สะท้อนความสำเร็จในการปลูกฝังการอ่านให้ลูกที่ออกมาจากการเขียนเล่าของเขาเอง แม้จะไม่แน่ใจนักว่าการให้ลูกอ่านหนังสือกับแม่วันละ ๑ ชั่วโมงจะทำให้ลูกเป็นเด็กรักการอ่าน เพราะฉันคิดว่ามาจากการอ่านอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ลูกเล็กๆ มากกว่า

อีกกิจกรรมสำหรับเป็นทางเลือกให้ลูกทำคู่ไปกับการอ่านคือการย่อความ

การย่อความยากกว่าการเรียงความ เพราะย่อความต้องใช้ทักษะการอ่านให้เข้าใจ แล้วเก็บสาระสำคัญมาเรียบเรียงใหม่ด้วยภาษาของตัวเอง การย่อความจึงเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกอ่าน

นี่คือ "ย่อความ" จากการอ่านหนังสือทอมซอเยอร์ผจญภัยของน้องรัก มีการเขียนไว้ด้วยว่า "ไม่ดีนักย่อวันแรก" เรียงความนี้บอกเราว่า ลูกเองก็ประเมินผลงานของเขาเช่นกัน จึงออกตัวไว้เช่นนั้น เมื่อถามว่า "ทำไมลูกคิดว่าไม่ดีนัก" เขาก็ตอบได้ว่า "มันอ่านยังไม่ค่อยรู้เรื่องแม่ แต่รักขี้เกียจเขียนใหม่" และปรากฏว่า ผลงานย่อความชิ้นต่อมาค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ คือสั้นลง แต่ได้ใจความสำคัญครบ

ต้นฉบับลายมือเขียนเลือนไปมาก

ช่วงปิดเทอมปลาย มีนาคม ๒๕๔๑ น้องรักอายุ ๑๑ ขวบเริ่มเขียนเรื่องยาวชื่อ "เมืองกลางทะเล" เขียนไปได้ ๙ ตอนแล้วหยุดเขียน แต่มีเค้าโครงเรื่องไว้จนจบ ฉันไม่รู้มาก่อนว่าลูกเขียนเรื่องยาวรู้จากที่เจอต้นฉบับของลูกหลังจากนั้นหลายปี จึงเอามาพิมพ์ลงเครื่องไว้ให้แต่เขาก็ไม่ได้เขียนต่อเพราะมีภาระเรื่องเรียนมากเกินไปอย่างน่าเสียดาย

กิจกรรมที่ให้ลูกทำช่วงปิดเทอมมิได้เน้นที่ผลงานของลูก เช่น ลูกต้องเขียนเรียงความที่ดีเลิศ ย่อความที่ยอดเยี่ยม ฉันเพียงต้องการส่งเสริมให้ลูกรักการอ่าน การเขียนมากว่า

การอ่านของเด็กๆ เริ่มจากการฟังผู้ใหญ่อ่าน อ่านเอง เลือกซื้อหนังสือที่ตัวเองชอบ และต้องเป็นทำอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่อง น้องรักชอบฟังพ่อ แม่ ทวด พี่ป้อง อ่านหนังสือให้ฟังตั้งแต่ยังอ่านไม่ออก พอโตขึ้นอ่านออกเขาจะอ่านหนังสือทน คือถ้าสนใจเรื่องอะไรจะอ่านได้นาน ไม่เบื่อง่าย ตอนชั้นประถมก็อ่านแต่หนังสือเกี่ยวกับสัตว์ พอขึ้นชั้น ม.๑ เริ่มสนใจดูนก ก็อ่านหนังสือเกี่ยวกับนกได้ไม่รู้เบื่อจนน่าแปลกใจ ตอนขึ้นชั้นมัธยมปลายเข้าโครงการโอลิมปิกวิชาการน้องรักสามารถอ่านหนังสือได้ทั้งคืน (ถ้าพ่อแม่ไม่เตือนให้นอน)

การสนับสนุนให้ลูกรักการอ่านต้องทำอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ลูกยังเล็ก ฉันเชื่อว่าถ้าเราไม่เริ่มตั้งแต่เขายังเล็กๆ จะเป็นเรื่องยากที่จะทำเมื่อเขาโตแล้ว

บันทึกต่อไป การให้ลูกทำกิจกรรม "อ่านหนังสือกับแม่" จะเริ่มได้เมื่อไหร่??

อาทิตย์ ๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๗


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมน้องรัก_ฉบับออนไลน์



ความเห็น (9)

เรื่องย่อความนี่ยากจริงๆ ค่ะ โดยเฉพาะกับเด็กประถมต้น เดี๋ยวจันมีเทคนิคมาแบ่งปันด้วยคนค่ะ ขอบคุณค่ะพี่

เขียนเมื่อ 

สำหรับผู้ใหญ่ยังยากเลยค่ะอาจารย์ จันทวรรณ

พี่จะรออ่านนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

เขียนได้ดีตั้งแต่อายุ 11 ผมคิดว่าโตขึ้นต้องเป็นนักเขียนแน่เลยครับ

เขียนเมื่อ 

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณ จิราวัฒน์ นางาม

ผมเป็นน้องใหม่ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ

ดีจังค่ะ..ฝึกทักษะการย่อความโดยมีคุณแม่ดูแลใกล้ชิดเช่นนี้..

เขียนเมื่อ 

ครับพี่ ...

กิจกรรมที่ให้ลูกทำช่วงปิดเทอมมิได้เน้นที่ผลงานของลูก เช่น ลูกต้องเขียนเรียงความที่ดีเลิศ ย่อความที่ยอดเยี่ยม ฉันเพียงต้องการส่งเสริมให้ลูกรักการอ่าน การเขียนมากว่า

ชื่นชอบ และเห็นด้วยกับทัศนะนี้อย่างมหาศาล ครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ใหญ่ นงนาท สนธิสุวรรณ ค่ะ รื้อของย้ายบ้านทำให้เจองานของลูกตอนเล็กๆ แต่น่าเสียดายถูกปลวกกินไปเยอะค่ะพี่

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะอาจารย์ แผ่นดิน ผลงานของลูกตอนเขาเล็กๆ ค่ะ ไม่ได้ดีเลิศอะไร แต่คงมีส่วนช่วยให้เขาอ่านค่ะ เพราะพี่ชอบอ่านเลยอากให้ลูกอ่านด้วย