KOREA: the "sex, screen, and sport" policy

ถ้าจะพูดว่าเกาหลีสร้างชาติ ด้วยนโยบายที่เรียกว่า the "sex, screen, and sport" policy หรือ 3S' ก็ออกจะเรียกได้ว่าเกินไป(นโยายนี้เป็นของประธานาธิบดี ชุนดูฮวาน ของเกาหลีใต้) แต่อย่างไรก็ตาม นโยบายนี้ถือว่าเป็นรากฐานของการเติบโตของเศรษฐกิจเกาหลีในปัจจุบัน

แต่ส่วนตัวผมมองว่านโยบายนี้คือการลดความตึงเครียดของผู้คนลง คงจำกันได้ดีว่าในยุคก่อนหน้านี้ชาวเกาหลีเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่ประชากรมีความเครียดสูง เพราะความยากจน แร้นแค้น อันเป็นสาเหตุหลักแห่งความเครียดทั้งมวล

รัฐบาลเขาเองก็น่าจะเข้าใจดีว่า ให้ประชาชนได้ปลดปล่อยเป็นเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งทีเดียว จนถึงกับมีนโยบายนี้ออกมา ก็เพื่อปลดปล่อยควมมเครียดในการทำงานและใช้ชีวิตของผู้คนลง

Sport : เกาหลีพัฒนาการกีฬาจนเป็นอุตสาหกรรม ด้วยการมองว่า กีฬากับกองเชียร์ ต้องร่วมมือซึ่งกันและกัน และนำเอาอุตสาหกรรมผ้าและเครื่องแต่งกาย อุตสาหกรรมผลิตอุปกรณ์กีฬา และ อุตสาหกรรมอาหารและเครืองดื่ม มารวมเป็นเรื่องเดียวกัน นอกจากนี้แล้ว ยังส่งเสริมให้กีฬา เข้าไปอยู่ในจิตใจของวัยรุ่น จนไปขับเคลื่อนความเป็นหมู่หรือทีมเดียวกัน เพื่อไปสู่เป้าหมายของการขายในแต่ละอุตสาหกรรมให้ได้

Screen : อุตสาหกรรมบันเทิงของเกาหลีเกิดจากการต้องการปลูกฝังค่านิยมให้ซึมซับเข้าไปในตัวคนทุกระดับชั้น โดยผ่านอุตสาหกรรมโทรทัศน์อีกชั้นหนึ่ง บริษัทสถานีโทรทัศน์ ซึ่่งเป็นตัวผลิต Software ป้อนตลาด ก็เป็นขาหนึ่ง ผมเคยไปดูงานสถานีโทรทัศน์ของเก่าหลี เป็นบริษัทใหญ่มาก มีช่องออกอากาศมากมาย ทั้งในประเทศและโทรทัศน์ดาวเทียม และวิทยุ และวิทยุดาวเทียมด้วย นอกจากนั้นแล้ว นักแสดง และ ผู้สร้าง ซึ่งเป็น peopleware ของบริษัท ก็ผลิตเรื่องราว หรือ content มาป้อนสถานีด้วย ขณะเดียวกัน บริษัทผลิตเครื่องรับโทรทัศน์ ซึ่งเป็นตัวผลิต Hardware ป้อนตลาด ก็นับเป็นอีกขาหนึ่งของอุตสาหกรรม จอแก้ว เมื่อทำถึงขนาดนี้ เกาหลีก็ได้เป็น ผุ้ผลิตจอแบน หรือ LCD อันดับ 1 ของโลก เหนือกว่าญี่ปุ่นด้วย
อีกจอ คือ จอเงิน หรืออุตสาหกรรมภาพยนต์ ก็แยกออกมาชัดเจน และมีเป้าหมายการผลิตเพื่อส่งออกด้วย หนังเกาหลีได้รับรางวัลจากนักวิจารณ์จากฝั่งยุโรปมากมาย และกำลังยาตราทัพไปเป็นอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกอีกอันหนึ่ง นอกจากนี้ อุตสาหกรรมภาพยนต์ ยังเป็นตัวรองรับอีก S หนึ่งคื่อ Sex ด้วยการนำเสนอการปลดปล่อยทางเพศ ออกมาเป็นระยะๆ ผ่านภาพยนต์นี่เอง

Sex : S ตัวสุดท้าย หากเป็นเอเซียชาติอื่น คงหาช่องเจาะได้ยาก แต่เกาหลีมองต้นแบบอย่างญี่ปุ่นทุกเรื่อง อุตสาหกรรม AV ของญี่ปุ่นก็คงเป็นต้นแบบให้เกาหลีได้ศึกษาและต่อยอดไปปรับปรุงให้ smooth ขึ้น หนัง AV ถือเป็นอุตสาหรรมใหญ่อันหนึ่งของญี่ปุ่น แต่เกาหลีใต้ทำให้แตกต่างออกไป ด้วยการหยิบยืมไปใส่ในภาพยนต์จอใหญ่ แต่ในฉากอีโรติกทั้งหลาย กลับใช้วิธีเซนเซอร์แบบมุมกล้องแทน (ต่างจากที่ญี่ปุ่นใช้การทำโมเสคปิดบัง) ทำให้หนังดูนุ่มนวลขึ้น และฉายไปยังกลุ่มเป้าหมายได้กว้างขึ้นด้วย และยังเข้าประเทศที่เคร่งครัดจารีตประเพณีและศีลธรรมอย่างประเทศไทยได้ง่ายกว่า เพราะผ่านเซนเซอร์ง่าย เนื่องจากไม่มีการเห็นอวัยวะใด ๆ แม้ท่าทาง เสียง และ อากัปกริยา จะบอกเราว่า กำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม

ความน่าทึ่งอยู่ที่การคลี่คลายนโยบาย (ที่ดูว่าไม่น่าจะเกี่ยว) มาสูู่อุตสาหกรรมต่าง ๆ และพัฒนาอุตสาหกรรมให้เข้มแข็งขึ้นได้นี่แหละครับ ที่น่าจะเรียกได้ว่า Creative Economy จริง ๆ แต่ต้องอย่าลืมนะครับว่า รัฐบาลเกาหลีใต้ทุ่มทุนและมีธงอันหนึ่งว่า จะต้องสร้าง yDigital Highway ให้เป็นที่หนึ่งในโลกให้ได้ เพราะว่ามันคือ backbone หรือกระดูกสันหลังของทั้งหมดที่กล่าวมาจริง ๆ ผมยังอดคิดไม่ได้ว่า คนคิด ของเขา คิดได้ไง เพราะขนาดเราคิดตาม แถมมีคำอธิบายอีก บางครั้ง เรายังงงๆ ว่า เอ๊ะไปอย่างนั้นได้ไง

22/10/2014

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุวรรณบันทึก



ความเห็น (0)