เช้านี้มีเมฆมาก

เช้านี้มีเมฆมาก เป็นเมฆขาวกลุ่มใหญ่หลายกลุ่มลอยเอื่อย บ้างเป็นรูปเรือสำเภา บ้างเป็นรูปม้า บ้างเป็นรูปนก ใครกันนะช่างเสกสรรปั้นแต่งได้ขนาดนี้ 

....
ด้านทิศตะวันออกยิ่งสวยกว่าทุกทิศ เป็นกลุ่มเมฆไร้รูปทรงกระจายตัวบาง ๆ ผืนใหญ่แต่ไม่ประติดประต่อ ถักทอเชื่อมกันด้วยใยบางขาวนุ่มนวล ยามต้องแสงอรุณแดงส้มสลับขาว ตื่นตาตื่นใจ งดงามยิ่งนัก แลวิจิตรบรรจงยากที่จิตกรรมเอกจะระบายสีเหมือน
....
กลุ่มเมฆดึงความสนใจจากฉันตลอดเส้นทางการเดินทางที่ยาวนาน ฉันมองอย่างสนุกสนาน โดยไม่สนใจเวลา ระยะทาง และความเหน็จเหนื่อย
.....
หลายครั้งฉันเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว นี่คือความสุขใช่ไหม
....
ฉันเฝ้ามองเมฆ เมฆทุกกลุ่มเดินทางไปตามทิศทางที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ฉันไม่รู้หรอกว่าใครกำหนด แต่ฉันรู้เพียงว่า มันไม่ใช่ทิศทางเดียวกันเลย
....
จากนั้นเมฆก็ค่อย ๆ เปลี่ยนรูปร่างไปทีละนิด จากเมฆรูปเรือสำเภาก็ค่อย ๆ กลายเป็นคน จากเมฆรูปนกกลายเป็นช้าง จากเมฆรูปรถกลายเป็นปลา
ฉันมองเมฆเปลี่ยนลักษณ์อย่างช้า ๆ ช้าจนฉันเหม่อลอย ใจฉันลอยไปไกลไร้การควบคุม
ฉันมีความสุขอย่างปะหลาด
นั่นคือความสุขใช่ไหม
ตั้งคำถามนี้แล้วฉันก็หลับตา
....
เสียงหนึ่งดึงสติจากภวังค์ ฉันลืมตา
เห็นผู้คนรายล้อมข้างกายมากมาย พวกเขานัดกันใส่ชุดสีดำสีขาว ล้อมฉันไว้ หลายคนสีหน้าเศร้านิ่งเงียบ ตาแดงคล้ำ หลายคนร้องไห้โห หลายคนสะอึกสะอื้น แต่ทุกคนนั่งพนมมือ ฉันเผลอหลับตาอีกครั้ง
....
นานเท่านาน ฉันรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่ากลุ่มเมฆรวมตัวกันก้อนใหญ่หนาแน่นและเปลี่ยนเป็นสีคล้ำเข้ม ทัองฟ้าคำรามร้องโครมครามสลับแสงแลบแปรบปราบแทรกลอดก้อนเมฆดำนั้นวาบวับแล้วลับหายไปอย่างรวดเร็ว แต่ไม่นานเกินช่วงหายใจแสงและเสียงนั้นก็ปรากฎขึ้นอีกครั้ง อีกครั้ง อีกครั้ง อีกหลาย ๆ ครั้ง แต่เปลี่ยนจุดเปลี่ยนทิศเปลี่ยนทางไปเรื่อยยากเกินคาดเดา เมฆอัดแน่นและลอยวนเร็วและต่ำราวจะติดผืนดิน เมฆไม่นิ่งลมไม่เที่ยง ดูน่ากลัว แต่ไม่น่ากลัว ฉันไม่กลัว
....
ฉันยิ้มรับ
นี่คือความสุขใช่ไหม
...
ฉันมองมองเมฆบนท้องฟ้า
เช้านี้มีเมฆมาก
....
วาทิน ศานติ์ สันติ
เขียนยามเช้า บนรถไฟฟ้า bts
3-10-2557

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน หัวต่างเท้า



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เมฆไม่นิ่ง..ลมไม่เที่ยง..ดูน่ากลัว..แต่ฉันไม่กลัว..ฉันยิ้มรับ..(ชอบมากค่า...ประโยคเหล่านี้..)ขอให้มีความสุขไปนานๆค่ะ...