GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

คดีนายสมคิด ฆาตกรที่ฆ่าหญิงบริการหลายศพ เป็นปัญหาสุขภาพจิตแต่มิใช่โรคทางจิต

นายสมคิด ไม่ได้เป็นผู้ป่วยโรคจิตแต่อาจมีปัญหาสุขภาพจิตแน่นอน ด้วยเหตุผลที่ว่าผู้ป่วยโรคจิตจะมีลักษณะการกระทำความผิดที่ไร้ทิศทาง สะเปะสะปะ หูแว่ว แต่กรณีนี้มีการกระทำโดยไตร่ตรองใว้ก่อนมีการคิดวางแผนเป็นระยะ เป็นช่วง และมีความมุ่งหมายบางอย่าง เช่น ประสงค์ต่อทรัพย์สินของเหยื่อ มีเพศสัมพันธ์ที่รุนแรงก่อนตาย ใช้ความรุนแรงที่เคยเห็นบวกกับทักษะที่ตนเองมีในการฆ่า มาเป็นทางออกในการระบายอารมภ์ ซึ่งมีเหตุจูงใจในการกระทำร่วมกัน และผนวกกับวุฒิภาวะด้านจิตใจทำให้เป็นแบบนี้ไม่ได้เป็นโรคจิตอย่างที่สังคมเข้าใจ

       จากเหตุฆาตกรรมในช่วงต้นปี 2548 จนกระที่งถึงมิถุนายนกลางปีเดียวกัน มีการฆาตกรรมผู้หญิงในช่วงเวลาดังกล่าวต่อเนื่องกัน

       คดีนี้มีการพบศพผู้หญิงอายุประมาณ 30-40 ปี ถูกฆาตกรรมในโรงแรม ติดต่อกันตั้งแต่เหนือจรดใต้ เป็นการฆาตกรรมที่ต่อเนื่องห้าศพ โดยช่วงระยะเวลาของการฆ่าถูกเว้นห่างเป็นช่วงระยะเวลาที่ไม่ห่างกัน จากการสอบสวนและรวบรวมข้อมูลทำให้ตำรวจสรุปว่าเหตุฆาตกรรมที่เกิดขึ้น เกิดจากฆาตกรคนเดียวกัน

       ลักษณะการกระทำและสถานที่ที่กระทำรวมถึงเหยื่อที่ฆาตกรเลือกมีลักษณะเดียวกันในทุกสถานที่เกิดเหตุ

        โดยเหยื่อทั้งหมดจะเป็นผู้หญิงที่ทำงานในสถานบริการ แล้วฆาตกรเลือกเหยื่อโดยการซื้อบริการ ซึ่งสถานที่ที่ใช้ในการกระทำความผิดก็จะเกิดในโรงแรมที่เข้าไปใช้บริการ รวมถึงลักษณะการกระทำของฆาตกรรายนี้จะกระทำต่อเหยื่อในลักษณะเดียวกันคือการจับเหยื่อกดลงไปในอ่างน้ำหรือใช้มือบีบคอเหยื่อเพื่อให้เหยื่อเสียชีวิตโดยการขาดอากาศหายใจภายหลังจากที่ร่วมประเวณีกันแล้ว

         ซึ่งปรากฎว่าศพผู้หญิงทั้งห้าที่ถูกฆาตกรรมนั้นมีลักษณะพฤติการแห่งการตายที่คล้ายกัน จนนำไปสู่การจับกุมนาย สมคิด ฆาตกรรายนี้

         ซึ่งในกรณีฆาตกรรายนี้มีการวิเคราะห์ในหมู่นักจิตวิทยาจนได้ข้อสรุปกันว่า นายสมคิด ไม่ได้เป็นผู้ป่วยโรคจิตแต่อาจมีปัญหาสุขภาพจิตแน่นอน ด้วยเหตุผลที่ว่าผู้ป่วยโรคจิตจะมีลักษณะการกระทำความผิดที่ไร้ทิศทาง สะเปะสะปะ หูแว่ว แต่กรณีนี้มีการกระทำโดยไตร่ตรองใว้ก่อนมีการคิดวางแผนเป็นระยะ เป็นช่วง และมีความมุ่งหมายบางอย่าง เช่น ประสงค์ต่อทรัพย์สินของเหยื่อ มีเพศสัมพันธ์ที่รุนแรงก่อนตาย ใช้ความรุนแรงที่เคยเห็นบวกกับทักษะที่ตนเองมีในการฆ่า มาเป็นทางออกในการระบายอารมภ์ ซึ่งมีเหตุจูงใจในการกระทำร่วมกัน และผนวกกับวุฒิภาวะด้านจิตใจทำให้เป็นแบบนี้ไม่ได้เป็นโรคจิตอย่างที่สังคมเข้าใจ

     เพราะผู้ป่วยทางจิตจะทำอะไรสะเปะสะปะ มีอาการหูแว่ว ไร้ทิศทาง แต่รายนี้ทำโดยไตร่ตรองใว้ก่อน ซึ่งสภาพเช่นนี้จะไม่เกิดขึ้นกับผู้ป่วยโรคจิต

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 57081
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)