จากเศษฝุ่นสู่ก้อนควัน


งานน่ะไม่เบื่อหรอก แต่ที่เบื่อคือเบื่อคน

     นี้คงไม่ใช่ครั้งแรกอย่างแน่นอนทีี่ฉันได้มานั่งเขียนบันทึกแต่มันต่างกันตรงที่บรรยากาศในการเขียนต่างหาก

ฉันชื่่อ  ปุย  ตอนนี้ฉันทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งและไม่ได้เป็นทำงานในตำแหน่งวิศวกรเหมือนกับที่ร่ำเรียนมาจนจบ  

เป็นแค่เพียงพนักงานธรรมดาเงินเดื่อนหมื่นกว่าบาทยังไม่ถึงสองหมื่น  เหตุผลที่ฉันไม่เลือกจะเป็นวิศวกรนั่นหรือ?

นั่นสิ  ก็ไม่รู้เหมือนกัน  คงเพราะไม่อยากควบตำแหน่งเพิ่มมั่ง  บางทีก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมนายจ้างเบื้องบน

ทำไมถึงไม่ค่อยรับฟังเสียงเศษฝุ่นข้างล่างบ้าง  หรืออาจเป็นเพราะสมองของเขามีเมล็ดถั่วที่ใหญ่มากไว้กั้นความคิดทั้งสองฟาก

ทำให้การพัฒนาทางสมองจึงน้อยลง  หรืออาจจะดื่มลาเต้  คาปูชิโนมากไปจึงใช้ส่วนอื่นทำงานแทนสมอง

เคยได้ยินแต่คนหลายคนเขาพูดกันไว้ว่า  "งานน่ะไม่เบื่อหรอก แต่ที่เบื่อคือเบื่อคน"  แลดูคำพูดก็จะฉงนงงงวย

เพราะปัจจัยที่จะทำให้งานเดินนั้นคือ  คน  ไม่ใช่เหรอ แต่คนกลับไม่คิดจะทำงานเพราะ  คน  ฟังดูแล้วตลกดีเหมือนกัน

ลองนั่งคิดอะไรเล่นๆ  ถ้าลองรับคนที่ไม่ประจบเก่งเข้ามาทำงาน  บริษัทนั้นคงมีกะตังอีกมาก  เพราะอย่างน้อย

คงไม่ต้องมาเสียเวลาสอนงานให้กับพนักงานใหม่  แม้นว่าเขาคนนั้นจะเคยทำงานมาแล้วก็ตามแต่  

     จะว่าไปแล้วมองในมุมมองคนเบื้องล่างอาจดูเห็นแก่ตัวเกินไป  ขอกลับหัวมองในมุมมองคนเบื้องบนดูบ้าง

การที่ให้คนหนึ่งคนทำงานมากกว่าสองตำแหน่งขึ้นไปคือ  การประหยัดค่าใช้จ่ายอย่างหนึ่งนะ  

เป็นการบริหารทรัพยากรที่มีอยู่อย่างมีชั้นเชิง  เป็นการลดต้นทุนไปในตัว  และยังประหยัดค่าใช่จ่ายของบริษัท

(คงคิดแบบนี้สินะ "เราคนไทยเหมือนกัน  มีอะไรต้องช่วยเหลือกันสิ  แต่เงินเดือนเท่าเดิม  ปรับอีกทีปลายปีทีเดียวเลย  

โบนัสไม่มีต้องช่วยกันประหยัด  ถ้าบริษัทอยู่ได้  พวกคุณก็อยู่ได้")  แบบนี้ก็ดูจะโหดเกินไปว่าไหม  

แต่ส่วนมากเราก็พบเจอแต่แบบนี้มาตลอด  และเราก็นิ่งกันตลอด  ก็ไม่รู้ทำไม  ถ้าทนไม่ไหวเกินที่ใจจะรับได้เราก็ลาออก

มันก็คงกลายเป็นวัฏจักรมนุษย์ลูกจ้าง  แล้วจะมีสิ่งไหนล่ะที่ยึดจูงไม่ให้เราไปไหน  คงไว้แค่เงินเท่านั้นหรือ

แบบนี้ทั้งเบื้องล่างและเบื้องบน  ใจไม่ให้ใจแล้วจะมีค่าอันไหนเกิดขึ้นละ  นอกจากศูนย์

.

.

.

     

       เฮ้อ .... อยู่ที่ระยองว่าใกล้ทะเลมีเกลือมากแล้ว  เค็มมากแล้ว  ยังมีอะไรที่เค็มกว่าเกลืออีก  นั้นคือ ใจมนุษย์  

คุณว่าฉันคิดถูกบ้างหรือเปล่า  หรือความคิดฉันจะเป็นแค่ความคิดมีเสียงผ่านตัวหนังสือ

 

 

 ปุกปุย  PUKPUYWORM

คำสำคัญ (Tags): #เบื่อคน
หมายเลขบันทึก: 565549เขียนเมื่อ 7 เมษายน 2014 11:26 น. ()แก้ไขเมื่อ 7 เมษายน 2014 11:26 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง