GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

Mind & Spiritual (20) : จิตหดหู่...พิจารณาแห่งจิต

      ความรู้สึกแห่งความหดหู่และเบื่อหน่าย...ท้อแท้ หมดแรงใจในการทำสิ่งต่างๆ...หรือดูพาลจะไม่มีกำลังใจ หรือกระจิตกระใจจะทำอะไร...สภาวะเหล่านี้เกิดขึ้นได้กับทุกคน ทุกที่ ทุกเวลา...หากเรารู้ไม่เท่าทัน สภาวะเหล่านี้ก็จะเกิดวนเวียนไปมาในห้วงคำนึง และความรู้สึกนึกคิดของเราอยู่ตลอดเวลา..

.....

เราลองมองมาดูที่ "จิต"...เหล่านี้ ในที่นี้เราลองสมมติให้เป็น "คน"...จะพบว่ามีคนสามคนที่เข้ามาในชีวิตเรา
- คนแรก จะมีลักษณะหดหู่ หมดแรงใจ ง่วงซึม
- คนที่สอง จะมีลักษณะเจิดจ้า ฟุ้งซ่าน
- คนที่สาม จะมีลักษณะคิดวนไปมา ลังเลไม่แน่ใจ...อยู่ระหว่างของการต้องตัดสินใจ

 

.....

 

ทั้งสามคนนี้จะทำงานสลับกัน ขณะที่อีกคนทำงาน อีกสองคนก็หยุดดู และหาโอกาสเข้ามาแทรกเมื่ออีกคนหยุด...ระยะเวลาการทำงานของแต่ละคนนั้น จะไม่มีลิมิตจำกัด ซึ่งสามคนนี้จะทำงานเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ มากขึ้นเรื่อย .. จากเป็นวัน ก็จะเร็วขึ้นเป็นชั่วโมง จากชั่วโมงก็จะเร็วขึ้นเป็นนาที เป็นวินาที เป็นเสี้ยววินาที...เขาสามคนจะทำงานหนักขึ้น และหนักขึ้นเรื่อยๆ อย่างขยันขันแข็งมาก แล้วเขาก็จะสลับกันทำงาน ... ยิ่งหากเราไม่รู้จักเขาสามคนแล้วล่ะก็เขาก็ยิ่งทำงาน ทำงาน ทำงาน...จน ณ วันนี้เรารู้สึกตัวและทนไม่ได้..หากการหาทางออกที่หลุด..ออกไป..บางครั้งอาจเป็นความตาย หรืออะไรก็แล้วแต่...ที่แสดงถึงความพ่ายแพ้และเพลี้ยงพร้ำต่อการทำงานของเขาสามคนนี้

.... 

       ดังนั้นหากเราเข้าใจ..การทำงานของเขาสามคนนี้..ทำความรู้จักเขา..และหาสาเหตุหรือเหตุให้เจอว่าเพราะอะไร เขาทั้งสามคนนี้จึงได้เข้ามาในชีวิตของเรา... เราก็จะสามารถหยุดวงจรการทำงานของเขาสามคนนี้ได้...

.....

 

       ดังเช่น..เรามีความรู้สึกเบื่อหน่ายว่า..ไม่อยากทำงานชิ้นหนึ่ง...แต่อย่างไรก็ตามเราก็ต้องทำ...แต่เรากลับรู้สึกหดหู่ท้อแท้ และท้อถอยไม่อยากทำ...เป็นต้น..และแล้ว..หากเราปล่อยไว้เขาสามคนนี้ก็จะเข้ามาในชีวิตของเรา มากขึ้นและมากขึ้น..เรื่อย...เขาก็จะเข้ามาครอบงำเรา และเราก็ไม่สามารถจัดการตนเองได้...

 

       เมื่อพิจารณาจากสิ่งดังกล่าวข้างต้นแล้ว..เราลองแบ่งเราออกเป็นสามคน..โดยกำหนดว่า "คนที่หนึ่ง นั้นไม่อยากทำ - นั่นหมายถึงสะท้อนออกมาเป็นเรื่องของอารมณ์ .." ..."ส่วนคนที่สองรู้สึกว่าควรจะทำ...ซึ่งเป็นเรื่องของเหตุ-ผล"...จากนั้น "คนที่สาม คือ คนที่เราแยกออกมาให้อยู่สูงขึ้นไป...คอยมองลงมาที่คนสองคนนี้ ด้วยความรู้สึกตื่นอยู่เสมอ และสั่งการไปในสิ่งที่เหมาะสม ที่ควรทำ"...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 55889
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 12
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (12)

พี่มีเป็นบ้าง แล้วแต่ช่วงหากภูมิต้านทานบกพร่อง ก็โดนเล่นงานเหมือนกัน ค่ะ บันทึกนี้อ่านยากนิดนึงค่ะ สีเดียวกันทั้งบันทึก ไม่มีจุดพักสายตาค่ะ

พี่จิ๊บ...คะ

ดูดีนะคะ...แท้จริงแล้วบันทึกนี้มีจุดพักสายตาคะ...

และเป็นจุดพักสายตาที่ดีมากเลยคะ...

...

ลองดูนะคะ...

ลองชำเลืองไปที่มุมขวา...นิดนิดนะคะ...

จะเห็นจุดพักสายตา..แบบหน้าละอ่อนคะ...อิอิ

*^___________^*

กะปุ๋ม

พี่ง่วงแล้ว Good night นะจ๊ะ

นอนหลับฝันดีนะคะ...

....

ค่ำคืนนี้พี่จิ๊บ...ได้เจอความสดใส..

ต้องหลับสบายแน่เลยคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

  • สวัสดีครับท่านกะปุ๋ม ขออภัยที่หายไปนานครับ
  • ตอนแรกเห็นหัวข้อนึกว่าท่านกะปุ๋มกำลังจิตหดหู่เสียอีก
  • แต่พออ่านแล้วก็ทำให้ต้องนิ่ง ๆ และอึ้ง ๆ ไปนิดหน่อย ว่าเราอยู่ในกลุ่มไหนและเรากำลังเจอกับคนในกลุ่มไหน และถ้าเจอแล้วจะทำอย่างไร
  • ขอกลับไปขบและคิดก่อนนะครับ ถ้าได้อย่างไรจะมาแลกเปลี่ยนครับ

ขอบคุณกะปุ๋มค่ะ ที่ช่วยเตือนสติได้ดีทีเดียว

จากรูป ...เห็นแสงสว่างของดวงอาทิตย์เป็นลำอยู่ด้านหลังด้วย สวยดี

^___^

 

สวัสดีคะ...อ.จอห์น

ดีใจที่เจอว่าแวะมา...หวังว่าท่านคงสบายดีนะคะ

บันทึกนี้เขียนขึ้นจากการปฏิบัติตน...สนทนาธรรม

และสะดุดความคิดของตนเอง...ต่อบางสิ่งบางอย่าง

ก็เลยเขียนหนังสือไว้...และหยิบบางส่วนมาเขียนบันทึกนี้คะ...

(^___^)

กะปุ๋ม

รู้สึกเหมือนตอนนี้เขา 3 คนกำลังทำงานอยู่ในจิตใจผมเลย

สวัสดีคะ...แนน..

ขอบคุณนะคะที่แวะมา..และดีใจหากบางสิ่งบางอย่างก่อให้เกิดประโยชน์แก่กัลยาณมิตรหรือท่านๆ ได้...

...

ภาพนี้วิ่งไล่ตามแสงเช่นกันคะ...เก็บไว้หลายภาพ..ช่วยกันถ่ายกับพี่ทาน...แป๊บเดียวแสงก็เลือนหายไป..

เสียดายมาก...เพราะสวยมากและทำให้พระพุทธรูป...ดูขลังดีคะ...อิอิ

(^_____^)

กะปุ๋ม

สวัสดีคะ...คุณมัชชะ...

หากเราเริ่มรู้จักเขาสามคนนี้...เราก็จะสามารถที่จะจัดการ หรือหาวิธี...ที่จะควบคุมเขา...ได้ดีกว่าที่เขาจะมาควบคุมเราคะ..

...

(^__^)

กะปุ๋ม

อ่านแล้วทั้งสามคนที่ว่าจัดอยู่ในประเภท คบไม่ได้ หรือควรจะเลิกคบเป็นอย่างยิ่งค่ะ อย่าให้เข้ามากล้ำกลายได้เป็นดี --เอาเป็นว่าวันนี้ขอแวะมาเคาะประตูทักทายแบบรีบไปรีบมาค่ะ บ่าย 4 โมงจะครึ่งแล้วต้องไปรับเด็ก  ๆก่อน ดูเหมือนรูปมุมขวาจะช่วยพักสายตาได้ดีค่ะ  ดูละอ่อนแถมน่าหยิก เอ๊ย น่ารัก จริง ๆ -- ฮ่า ฮ่า

สวัสดีคะ...คุณศิริ...

ดีใจจังที่ยังมีคนแอบชำเลือง..มองมุมขวากับการพักสายตา...^__^...จะน่าหยิกหรือน่ารัก...กะปุ๋มไม่ว่านะขอแค่หน้าละอ่อน...ละมุนละไมก็พอใจแล้วคะ...

...

หากเราไม่เผลอ...เขาสามคนก็ไม่ย่างกรายเข้ามา...หากเมื่อไรก็ตามที่เราไม่รู้ตัวทั่วพร้อม...เขาก็พร้อมเข้ามาจ่อ...ในจิตเราตลอดเวลา...

(^_____^)

กะปุ๋ม