เคยหรือเปล่า
สัญจรผ่านดินแดนใด ดินแดนหนึ่ง
คล้ายกลับว่า..
ชีวิต เคยได้ใช้ชีวิต ณ ดินแดนแห่งนั้น มาแล้ว
...
แสงแดด ในทุกฤดูกาล
ย่อมมีอารมณ์แตกต่างกันไป
เฉกเช่นกับแดดอุ่นในสายลมหนาว
ย่อมแตกต่างไปจากแดดอุ่นในสายลมร้อน
เพราะธรรมชาติ ละเอียดอ่อนต่อโลกและชีวิตของเราเสมอ
...
เพียงเพราะไม่ปรารถนาให้ใครอีกคน
เห็นน้ำตาที่เป็นประหนึ่งทะเลน้ำตา
จึงเลือกที่จะจากลา
ผ่านการเงียบหาย หลีกหลบ
...
วันใดที่ชีวิตไม่ได้สัมผัสถึงความเงียบเหงา
นั่นแสดงว่า...
ความเงียบเหงา
จะย่องเบาเข้ามาในยามหลับฝัน
...
บอกได้หรือไม่
มีใครรออยู่ที่บ้าน
...
เรามองไม่เห็นอนาคตก็จริง
แต่มิได้หมายความว่า
เราจะไม่เฝ้าฝัน และจินตนาการถึงอนาคต
...
คิดคำนึงถึงอดีต
อย่างมีสติ
คือการถอดบทเรียนชีวิต
...
มองหาความท้าทายใหม่ๆ ในแต่ละวัน
คือคุณลักษณะเฉพาะของคนที่จะประสบความสำเร็จ
...
คิดถึงอดีต
เพียงเพราะ
วันนี้เติบโตมาจากอดีต
...
แดดอ่อนก่อนตะวันลับฟ้าในสายลมหนาว
ประหนึ่งทุ่งสีทอง
ที่รอการเก็บเกี่ยว
สวัสดีท่านอาจารย์ แผ่นดิน
รายรอบริมทาง มีเรื่องราว มาร้อยเรียง บอกกล่าวเล่าเรื่อง
คิดคำนึงถึงอดีต...อย่างมีสติ ... คือการถอดบทเรียนชีวิต ....ขอบคุณค่ะ
อตีดที่ผ่านมา...เตือนใจเตือนสติ...ทำให้วันนี้มีกำลังใจ...ที่สำคัญอดีตทำให้มีความสุข...นั่งยิ้มคนเดียวนะคะ...
อันแรกฝรั่งเรียนว่ เตชาวู ครับ
เหมือนเคยไปที่นั่นมาแล้ว
ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆครับ
ย้อนหลัง เพื่อมุ่งมั่นก้าวไปข้างหน้า
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
รำพึงได้ไพเราะมากค่ะ