ถอดบทเรียน "ต้นกล้าจิตสดใส วัยบริสุทธิ์ จูงลูกหลานเข้าวัด" ; ทักษะชีวิต + เรียนรู้เรื่องยาเสพติด


การมาเรียนวิถีวัดวิถีธรรมชาติของเด็กๆ ไม่ได้เพียงแค่ว่าเด็กๆ จะนั่งสมาธิหรือเดินจงกลมเท่านั้น สิ่งหนึ่งที่คณะทำงานได้ตระหนักก็คือ การกระตุ้นให้เด็กๆ ได้เกิดการสร้างความรู้ในเรื่องทักษะชีวิตและเรียนรู้เรื่องยาเสพติดไปพร้อมๆ กันแบบคู่ขนาน

เพราะในความเป็นจริง เด็กๆ...ยังต้องดำรงอยู่กับครอบครัวและวิถีชีวิตที่ยังคล้ายเดิม และวันหนึ่งพวกเขาอาจจะต้องเผชิญเรื่องราวต่างๆ มากมาย หากว่าเด็กๆ มีทักษะในชีวิตก็จะสามารถเป็นเครื่องมือที่จะหยิบมาใช้ในการเผชิญกับเรื่องราวนั้นๆ

การเรียนรู้เรื่องทักษะชีวิตและเรียนรู้เรื่องยาเสพติด ... ที่สอดคล้องกับวัยเด็กมากที่สุด คือ การเรียนรู้ผ่านการเล่น

เด็กคนไหนที่ได้รับการตอบสนองการเรียนรู้ผ่านการเล่นมากสุด กระบวนการทางปัญญาของเขาจะเติบโตมากกว่าเด็กๆ ที่มุ่งเรียนอย่างเดียว ... เพราะนั่นเด็กจะได้เรียนแต่เด็กจะไม่รู้ (ไม่เกิดการสร้างความรู้อันเป็นหัวใจของการเกิดกระบวนการทางปัญญา) เด็กที่เรียนอย่างเดียวแต่ไม่ได้เกิดการสร้างความรู้ อาจจะเป็นเด็กที่เรียนหนังสือเก่งมากๆ สอบแข่งขันได้ที่ดีๆ แต่กระบวนการทางปัญญาที่มีความหมายอันลึกซึ้งมากกว่าความหมายการเรียนเก่งอาจจะไม่เกิดขึ้นในเด็กที่เรียนเก่งก็ได้

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ...ของเด็กๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงการเรียนรู้นั้น สำหรับข้าพเจ้าแล้วเป็นเสียงที่มีพลังอย่างมาก

แม่นาง หรือคุณภัทราวรรณ จันทรศิริ เป็นพี่สาวที่จิตใจงดงามที่มาคอยช่วยข้าพเจ้าและพระอาจารย์บ่มเพาะเด็กๆ "ต้นกล้าฯ" ...มาต่อเนื่องตลอดหลายปี (๓-๔ ปี โดยประมาณ) เป็นผู้รับหน้าที่หลักของการทำกระบวนการบ่มเพาะในเรื่อง "ทักษะชีวิตฯ" ผ่านเกมส์หรือกิจกรรมที่ต้องมีการเคลื่อนไหว

ในครั้งนี้...เด็กๆ ได้เล่มเกมส์ "เติมน้ำเต็มขวด"

ข้าพเจ้าเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของเด็กๆ ต่างมีพลัง รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ ได้มองเห็นความคิดเชิงสรรค์ที่แปลกออกไป ได้เห็นพลังของความเป็นหนึ่งเดียวทำงานร่วมกันได้ง่าย (ต่างจากผู้ใหญ่อาจแสดงให้เห็นได้ว่าเด็กๆ มีมานะทิฐิน้อยกว่าผู้ใหญ่) ได้สัมผัสถึงจิตใจของเด็กที่เรียนรู้เรื่องแพ้-ชนะ...และการยอมรับได้โดยปราศจากอารมณ์อันขุ่นมัว

นอกจากนี้เด็กๆ ยังได้เรียนรู้เรื่องราวยาเสพติดผ่านเรื่องนิทาน ... ซึ่งลักษณะการเล่าเป็นเรื่องจริงแต่เล่าคล้ายการเล่านิทาน น้ำเสียงลีลาของผู้เล่าไม่ได้มีการแสดงท่าทางมากมาย แต่ก็สามารถสะกดผู้ฟังอย่างเด็กๆ ให้นั่งฟังได้นานพอสมควร

เรื่องราวเหล่านี้...

หากเราได้บ่มเพาะเด็กๆ ด้วยความอ่อนโยน จิตใจของเด็กๆ จะบอบช้ำน้อยลง

นุ่มนวล และแข็งแกร่งมากขึ้น เข้าใจปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นกับชีวิต และยอมรับสิ่งต่างๆ ด้วยความลึกซึ้งมากขึ้น

...

๒๑-๒๒ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๖

หมายเลขบันทึก: 549273เขียนเมื่อ 25 กันยายน 2013 21:00 น. ()แก้ไขเมื่อ 25 กันยายน 2013 21:27 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี