ถอดบทเรียน "ต้นกล้าจิตสดใส วัยบริสุทธิ์ จูงลูกหลานเข้าวัด" ; กรอบโมเดลการเรียนรู้


ภายใต้เมตตาบารมีธรรมจากองค์หลวงปู่ประสาร สุมโน ที่ให้เมตตาให้โอกาสอย่างไม่มีประมาณไม่มีที่สุด โครงการต้นกล้าจิตสดใส วัยบริสุทธิ์ จูงลูกหลานเข้าวัด ก็ได้เริ่มดำเนินขึ้นครั้งแรกในวันเสาร์-อาทิตย์ที่ ๒๑-๒๒ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๖ โดยรับเด็กเข้ามาร่วมในโครงการนี้จาก ๑๕ ครอบครัว อยู่ในช่วงวัยประถมตอนต้น ทั้งหญิงและชาย

กรอบคร่าวๆ ของกระบวนการที่จัดมีขึ้น เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้เด็กๆ ได้ออกจากเกมส์ อินเตอร์เนต การเรียนกวดวิชาก่อนวัยอันควร ปรารถนาให้เด็กๆ ได้เจริญเติบโตตามธรรมชาติ ภายใต้ร่มโพธิแแห่งพุทธธรรม เรียนรู้วิถีธรรมชาติวิถีวัด คืนชีวิตกลับสู่ความเรียบง่าย และบ่มเพาะพลังแห่งจิตวิญญาณด้านบวกอันเป็นด้านแห่งพุทธะ...

หลักการใหญ่ๆ ของกระบวนการที่จะให้เด็กได้เกิดการเรียนรู้ คือ เรื่อง ทาน => ศีล สมาธิ และปัญญา 

ซึ่งจัดกระบวนการให้เกิดการเรียนรู้ทั้งด้านภาคบรรยายจากพระอาจารย์ และเรียนผ่านการลงมือปฏิบัติแบบลองชิม ... ชิมลาง

"การเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติ" คือ หัวใจสำคัญ ดั่งเช่น ฝึกเรียนรู้การนั่งสมาธิ การเดินจงกลม การเดินธุดงค์ระยะทางไม่ไกล การใส่บาตร การทำวัตรเช้า-วัตรเย็น เรียนรู้เรื่องศีลผ่านวิถีจริงและผนวกผสมผสานกับภาคบรรยายของพระอาจารย์

และสิ่งที่เน้นเสริมเข้าไป คือ การฝึกทักษะชีวิต ... โดยเฉพาะในเรื่องยาเสพติด และทักษะการใช้ชีวิตเมื่อมีสิ่งต่างๆ เข้ามากระทบและการเผชิญกับชีวิตอย่างผู้รู้ทุกข์ ตระหนักในทุกข์

ที่ขาดไม่ได้คือ การฝึกฝนกระบวนทางปัญญาตามแนวโยนิโสมนสิการ ให้เด็กคิดได้คิดเป็น คิดอย่างใคร่ครวญ ลึกซึ้ง และเชื่อมโยงสรรพสิ่งต่างๆ ได้

กรอบแนวคิดที่ร่างขึ้นนี้...

เป็นความพยายามที่จะนำวิถีพุทธเข้าไปเนียนเนื้อในวิถีชีวิตธรรมชาติ เพราะทุกวันนี้เด็กเติบโตท่ามกลางสังคมบริโภค ที่วิ่งไปตามกิเลสตัณหา ... สภาวะทางจิตใจ อารมณ์ ความคิด และการแสดงออกของเด็กนำไปสู่ความอ่อนแอทางจิตใจและห่างไกลจากความสุขที่แท้จริง มีแนวโน้มเกิดสภาวะการเจ็บป่วยทางจิตวิญญาณ และบางรายอาจตกไปในวังวนของยาเสพติด ความรุนแรง และอาจเจ็บป่วยด้วยโรคทางจิตเวช

เท่าที่สังเกตดู...ผู้คนมากมาย ต่างเจ็บป่วยทางจิตวิญญาณ เสียงหัวเราะและแววตา หาได้สัมพันธ์กันไม่ พยายามดิ้นรนหาสิ่งที่ชดเชยว่าสิ่งเหล่านั้นคือ ความสุข และวิ่งวนไล่ตามความคิดและการแสวงหาความสุขจากสิ่งที่ตนเชื่อว่านั่นคือ เหตุแห่งการเกิดความสุข

การเตรียมความพร้อมในสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อย่างเด็กๆ ที่ดีที่สุด ที่ถือว่าเป็นวัคซีนใจ คือ ธรรมะ

การให้เด็กได้สัมผัสรสพระธรรมในวัยเด็กช่วยทำให้เด็กพร้อมที่จะเผชิญกับความทุกข์และเรียนรู้ที่จะอยู่กับความทุกข์ด้วยความเข้าใจและเกืดการยอมรับในชีวิต 

เน้นก่อให้เกิดความสุข...แบบสุขเบาเบาไม่หวือหวา หากแต่เย็นในจิตใจ

นี่คือความปรารถนา...ของกรอบแนวคิดในโมเดลที่ร่างขึ้นมานี้

...

๒๓ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๖

หมายเลขบันทึก: 549091เขียนเมื่อ 23 กันยายน 2013 21:32 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 กันยายน 2013 21:32 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี