นี่คือสิ่งสำคัญ

nobita
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

การเดินทางมาพักผ่อนสุดสัปดาห์นี้ เป็นการรวมตัวกันของพี่ ๆ น้อง ๆ ที่เคารพและรัก และเลือกที่พักเป็นรีสอร์ทแห่งหนึ่งใกล้เขื่อนแก่งกระจาน เพชรบุรี ซึ่งต้องขอบอกว่า บรรยากาศ และกิจกรรมยอดเยี่ยมมาก เริ่มตั้งแต่การนั่งเรือยางล่องไปตามแม่น้ำเพชร ใต้เขื่อน ไหลลงไปตามทางที่มีธรรมชาติสดใส งดงาม การได้เล่นโหนสลิงลงแม่น้ำ การเดินไปเกือบถึงสันเขื่อนแล้วลอยตัวตามน้ำ การนั่งเรือไปดูเกาะแก่งบริเวณเหนือเขื่อน ฯ... ทำให้รู้สึกว่า บ้านเมืองไทยของเรายังมีสถานที่ที่น่าท่องเที่ยวและสวยงามอีกมากมายที่ผมยังไม่เคยไป...

การมาทำกิจกรรมครั้งนี้ สมาชิกรวมกันประมาณสิบกว่าคน วัตถุประสงค์สำคัญอีกอย่างของการพักผ่อนคราวนี้คือ การได้มาเลี้ยงส่ง พี่สาวคนหนึ่ง ที่จะเกษียณอายุราชการในปีนี้ ... หลังจากมื้อเย็น เราจึงเข้าไปนั่งร้องเพลงและเล่นเกมกันในห้องคาราโอเกะ สนุกสนานน่าดูชม ร้องเพลงกันได้บ้างไม่ได้บ้าง ร้องเพราะบ้าง เพี้ยงบ้าง ก็ว่ากันไป ใครใคร่ร้องก็ร้อง ใครใคร่เต้นก็ออกมา เป็นที่สนุกสนาน ... และก็เข้าสู่พิธีการคือการมอบดอกไม้ (ดอกดาวเรือง) ให้พี่สาวคนนี้  ช่วงระหว่างที่ให้ทุกคนมอบดอกไม้ ก็จะมีการร้องเพลงคลอไปด้วย ผมว่า แค่ความหมายของเพลง ก็กินใจ จนไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ 

"...ขอมือเธอหน่อย ไว้คอยประทับให้ชื่นใจ ขอมองตาหน่อย ไว้คอยเตือนเธอเมื่อเหงาใจ ขอใจเธอหน่อยไว้คอยเป็นแรงผลักดัน ฝันอันยิ่งใหญ่ หากมีหัวใจของเธอก็สุขเกินพอ...อยากจะจับมือกับเธอ จับมือให้เธอแน่ใจ อยากที่จะยืนกับเธอต่อไป และพบสิ่งใหม่ดีดี


และตามด้วย " ... จะเหนื่อยเพียงไหน จะทุกข์เพียงใดโปรดรู้  ตรงนี้ยังมีฉันอยู่ พร้อมจะดูแลหัวใจ หากมรสุม จะทำเธอเหน็บหนาวใจ พายุจะแรงแค่ไหน จะคอยอยู่ข้างเคียงเธอ..."  เป็นเพลงที่จะบอกว่า แม้ว่าพี่สาวคนนี้จะเกษียณออกไปแล้วก็ตาม แต่จะมีน้อง ๆ คอยอยู่เคียงข้างเพื่อแบ่งเบาความเหงา และความทุกข์ให้บรรเทาเบาบางและหมดไป


และก่อนจบงานคืนนี้ ก็มีการนำเพลงนี้มาปิดงานเพื่อแสดงความรักของพวกเราทุกคนด้วย "...นี่คือสิ่งสำคัญ ที่เรายังอยู่ด้วยกัน  สิ่งอื่นใดนั้นมันยังไม่มาถึง  บอกได้แค่นี้ จะรักหมดทั้งใจที่มี  ให้มันตราตรึง อยู่ในใจเพื่อไปถึงวันลาจาก..."


และความสุข ความทรงจำของพวกเราก็ถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป ขอบคุณความรู้สึกดี ๆ ของทุกคน และขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้ผมได้ผมกับเรื่องดี ๆ แบบนี้ครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วันและเวลาที่วิเศษที่สุด



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วมีความสุขไปด้วยค่ะ  ถึงฤดูกาลเลี้ยงส่งคนเกษียณกันแล้วนะคะ