พวกเราชาวจิตเวช จะมีแผนการประชุมกลุ่มงานเดือนละหนึ่งครั้ง...แต่ในความเป็นจริงบางเดือนก็ต้องยกเว้นไป เพราะแต่ละท่านจะมีภารกิจ ส่วนใหญ่เราไม่ค่อยทำงานเป็น routine เท่าไรนัก อย่างพี่เบิร์ดก็จะมีงานสืบพยานเด็กแทรกเข้ามาร่วมด้วย น้องหนุ่ยก็ต้องขาจรไปประชุมในส่วนที่รับผิดชอบหลักงานสุขภาพจิตและงานวิกฤติสุขภาพจิตเป็นประจำ หรือแม้แต่ดิฉันเอง...ก็มีงานอื่นของโรงพยาบาลและงานข้างนอกที่ต้องช่วยทำอยู่เสมอ เป็นต้น

       แต่อย่างไรก็ตาม ชีวิตปกติประจำวันที่เราทำงาน เราจะมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันเป็นประจำ หากแต่ว่าไม่เป็นทางการมากนัก คือ ไม่ได้มานั่งประชุมกันเป็นกิจจะลักษณะ เริ่มตั้งแต่ที่เรามานั่งรวมกัน หลังจากแยกห้องกันนั่งนั้น ทำให้เราได้คุยกันมากขึ้น ปรึกษาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันมากขึ้น บางครั้งบางทีเรื่องราวอาจหาข้อสรุปได้ก่อนถึงวาระการประชุมประจำเดือนด้วยซ้ำไปคะ

       อย่างในภาพที่เห็นนี้ เป็นการประชุมประจำเดือนครั้งสุดก่อนปิดสิ้นปีงบประมาณ จะเป็นการสรุปงาน ทบทวนการทำงาน และการนำเสนอแผนงาน หรือ Project ในส่วนที่แต่ละคนรับผิดชอบ ในวันนั้นเราก็มีอะไรสนุกๆ ทำกันแม้ว่าจะเป็นการประชุมไม่กี่คน แต่เรามีการนำเสนอผ่าน Projecter ด้วยเครื่องส่วนตัวที่นำมาจากบ้านของน้องหนุ่ย ก็ทำให้บรรยากาศการประชุมเราดูไม่น่าเบื่อ และดูเป็นทางการดีคะ  บางครั้งบางทีดิฉันก็มองว่าเรามักทำอะไรแปลกๆ ประมาณว่าชาวบ้านไม่ค่อยทำกัน อาจแปลกเพราะอยู่จิตเวชหรือเปล่าไม่แน่ใจ!!!!

       โต๊ะที่เราใช้ประชุมกันนั้น บางครั้งเราก็ใช้ทำกลุ่มบำบัด บางครั้งก็ใช้นั่งทำงานเวลาที่ต้องเตรียม project ต่างๆ แต่ในส่วน office ที่เรานั่งทำงานวิชาการนั้นก็มีอีกโต๊ะ แต่นั่นก็จะไว้ใช้ในการเตรียมงานเล็กๆ...อุปกรณ์ หรือเฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ในสำนักงาน มักจะมาจากการบริจาคจากพวกเราคนทำงาน ส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะได้เบิกวัสดุครุภัณฑ์กันเท่าไร เราอยากได้อะไร ไว้ในสำนักงาน ในคลิกนิก เราก็จะซื้อเข้าในรูปแบบการบริจาคให้กลุ่มงานจิตเวช...หรือเวลาทำอะไรบางครั้งบางทีก็ใช้รถส่วนตัว ใช้งบส่วนตัวบ้าง...เพื่อความคล่องตัว ดังนั้น งานของเราจึงค่อนข้างทำได้รวดเร็ว และสิ่งที่ตามมาคือ ไม่ต้องมาคอยหงุดหงิดกับระบบมากนัก เราเอางานคล่อง ทำสนุก ได้ผลลัพธ์ดีมาเป็นตัวตั้งในการเดินหน้าการทำงานมากกว่าคะ...

 

 

       จากการประชุมนี้บทสรุปสำหรับทิศทางการทำงานเรา ยังคงเน้นการพัฒนางานประจำอย่างต่อเนื่อง และลงพื้นที่เน้นเชิงรุกมากขึ้น ทั้งงานสุขภาพจิต จิตเวช และงานยาเสพติด

อาการที่เริ่ม...ตาปรือกันคะ...!!!...สักพักพี่นางก็หาเครื่องดื่มมาให้คลายง่วง...บรรยากาศจึงค่อนข้างดีขึ้น