GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

Mind & Spiritual (17) : เราได้รับความยุติธรรมจากความตายเสมอ

มีช่วงเวลาหนึ่งที่ดิฉันได้รู้จักเพื่อนท่านหนึ่งที่สอนให้รู้จักกับการทำ "มรณสติ"
อาจเนื่องมาจากประสบการณ์แห่งชีวิตที่ผ่านเหตุการณ์แห่งความเป็นความตาย...
มาได้อย่างหวุดหวิดเขาจึงเรียนรู้กับการมีลมหายใจอยู่อย่างมีสติ...

...ฉันจำเป็นต้องยอม...ร่างกายไม่ใช่ทุกสิ่ง...
ฉันจะไม่ยินยอม...ฉันจะไม่ยินยอม...

ขณะนั่งบันทึกนี้ ฟังเพลง "ชีวิตที่เจ็บปวดของคนป่วย" ของคุณมาโนช  พุฒตาล..คลอไปด้วย
คิดถึงพ่อผู้ล่วงลับ...คิดถึงปู่..ที่กำลังนอนหลับอย่างที่ไม่มีตื่น
วันนี้เป็นวันฌาปนกิจ...ท่าน
ภาพสุดท้าย...ในการมองเห็น
ท่านนอนอย่างสงบ...อย่างไม่รับรู้...
ใครๆ ที่มางานต่างทักว่า...ดิฉันละหม้ายคล้ายปู่...

...
เสร็จสิ้นจากงาน...
ดิฉันกลับมาที่บ้านพร้อมทุกคน...และเผลองีบหลับไป
แม่ปล่อยให้นอนพัก...และทุกคนก็ไปที่บ้านปู่...
ตื่นมาอีกที...นิ่งๆ ทบทวน...

...
มาเจอบันทึกที่พี่ไก่เขียนถึง..."หมวย..."
ความเห็นพี่ขวัญพูดถึง...ความยุติธรรมจากความตาย...
คนเราร้องเรียกหาความยุติธรรม...และความยุติธรรมนั้นก็มีอยู่แล้วในชีวิตเรา
เพียงแค่บางครั้ง...บางครา...เราอาจมองไม่เห็น...

ช่วงชีวิตการทำงาน
การให้คำปรึกษาผู้ป่วยในระยะสุดท้าย...
กับการดูแล...ภาวะทางจิตใจ
กับการเผชิญ...ต่อความตาย
ทบทวนและทวน...อย่างนิ่งๆ...ในตนเอง

เสียงเพลงของคุณมาโนช...ยังคลอไปพร้อมกับห้วงความคิด
"สติ"...ที่มีอยู่ในตัว...ทำให้ยอมรับและเข้าใจในความเป็นไปต่างๆ ได้ดียิ่ง
ไม่ว้าวุ่น...ไม่ขุ่นมัว...ต่อสิ่งใดใดที่มากระทบนัก

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53483
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 16
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (16)

  • เกิด แก่ เจ็บ ตายเป็นวัตรจักร ไม่มีใครหนีพ้น ถึงจะรวยหรือจนทุกคนก็ต้องตาย จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด ช่วยเหลือซึ่งกันและกันบ้าง อย่าเห็นแก่ตัว เอาแต่ผลประโยชน์กันเลย
  • นอนก่อนนะพี่สาว....คนสวยของผม

กะปุ๋มคะ....

เคยคิดนะว่า

ถ้าตัวเองตายแล้วจะไปไหน

ตายแล้วจะเป็นอย่างไร 

มันว้าวุ่น  มันสับสน  มันทุกข์ทรมาน 

อยู่หลายครั้ง อยู่หลายครา

จนปัจจุบันต้องศึกษาธรรมะ  นั่งสมาธิ และพิจารณาตัวเอง......

ก็ทำใจได้ระดับหนึ่ง......

...คนเราต้องมีสติทุกขณะจิต

และเตรียมตัวก่อนตาย....

....พี่ก็พยายามทำอยู่.....

..และสิ่งที่เป็นสัจธรรม คือ คนเราต้องตาย

 

(....ไม่ชอบวันศุกร์เลยค่ะ.....)

ขอส่งกำลังใจและแสดงความเสียใจต่อการสูญเสียคุณปู่มายังกะปุ๋มและครอบครัวด้วย

...การพลัดพรากสูญเสียเป็นหนึ่งในทุกข์สิบเอ็ดอย่างที่เมื่อเราเกิดมามีชีวิตรอดแล้วก็จะต้องพบเจอ(เหมือนเป็นแพ็คเก็จที่ควบคู่มากับการเกิดของตัวเรา แม้ว่าไม่อยากได้แต่เขาก็ให้มาแล้ว) แต่จะหนักเบา ถี่ห่างแตกต่างกัน เวลาเป็นยารักษาโรคใจทางธรรมชาติที่ดีที่สุดที่ทำให้ความทุกข์ของคนเรานั้นทุเลาเบาลงได้แต่ทั้งสติและปัญญา(ความเข้าใจต่อธรรม-ธรรมชาติ)เป็นตัวภูมิคุ้มกันทุกข์ที่พี่เชื่อว่ากะปุ๋มมีอยู่แล้วในตัวเอง...เป็นห่วงและคิดถึงกะปุ๋มมากนะ

  • ไม่ได้เข้ามาในBlog เพราะที่ผ่านมายุ่งมาก 
  • พึ่งทราบข่าวว่าคุณปู่ Dr.กะปุ๋มเสีย
  • ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
  • คุณปู่ของสุชานาถก็เสียไปเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ประสบการณ์ในการสูญเสียและการจากไปของคนที่เรารักเราผูกพันเป็นอย่างไรนั้นสุชานาถก็เคยรับรู้มาแล้ว
  • เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นสัจจธรรม ทุกคนต้องพบต้องเจอ ไม่ว่าช้าหรือเร็ว 
  • เป็นกำลังใจให้ Dr.กะปุ๋มผู้เข้มแข็งนะคะ

ทุกคนคงจะทราบว่ายังไงก็ "หนีไม่พ้น" แต่ก็ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลว่าจะตระหนักแค่ไหน ซึ่งส่งผลต่อวิถีการใช้ชีวิต การเตรียมพร้อม ความประมาท ความมีสติ รวมถึงการใช้ชีวิตให้มีคุณค่า

ขอร่วมเติมพลังใจให้คุณกะปุ๋มอีกครั้งครับ

  • ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
  • ความตายเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
  • เป็นกำลังจให้น้องสาวคนนี้เสมอนะคะ

คุณ Mr_Jod

งานยุ่ง...ก็ยังอุตส่าห์แวะมานะคะ...
บันทึกนี้เขียนขึ้นเพราะไปสะดุด..กับความเห็นของพี่ขวัญในบันทึกของพี่ไก่
"เราได้รับความยุติธรรมจากความตายเสมอ"...
ก็เลยทำให้...นิ่ง..ทบทวนและเขียนบันทึกนี้ขึ้นมา...

*^__^*

กะปุ๋ม

พี่ sompornp...คะ

ตอนนี้สิ่งที่ทำ..และเตือนตน..คือ การทำวันนี้ให้ดีที่สุด
เสมือนว่าเราจะไม่มีโอกาส..ได้ทำ...
บางครั้งนะคะ..ณ ค่ำคืนนี้...เราหลับไป
พรุ่งนี้เรา..อาจตื่นหรือไม่ก็ได้...ใครจะรู้เล่า..
...
ฝึกและฝึก...อย่างเพียรและเตือนตน
พยายามทำสิ่งที่ดีงาม...เสมอคะ

เน้น..กับตัวเองว่า..
ภายใต้ลมหายใจนี้...เราพยายามไม่ทำให้ใครเดือดร้อนเพราะเรา
และไม่พยายามทำร้ายใคร...

...กะปุ๋ม..เคยพูดประโยคนี้กับพี่ที่รักท่านหนึ่งว่า..
"การมาและคงอยู่ของกะปุ๋ม..ต้องไม่ทำร้ายใคร.." และเมื่อรู้ว่า
เราไปทำร้ายใครอีกหลายคนโดยไม่ได้เจตนา..
เราก็จำเป็นต้องเลือกที่จะถอยคะ...

...
ตั้งหลักกับชีวิตอีกครั้ง
ขอบคุณ "มิตรภาพ"...ที่มีให้

*^__^*

กะปุ๋ม

คุณ seangja

พี่ขวัญคะ...

ขอบคุณนะคะสำหรับ...ประโยคดีๆ ที่กะปุ๋มนำมาตั้งเป็นชื่อบันทึกนี้..
โดนใจ..อย่างมากเลยคะ...
เหนือคำพูดใดใด...

ขอบคุณคะ..กับการเตือนสตินี้...
*^__^*

กะปุ๋ม

คนที่จากไปจะอยู่กับเราเสมอ  คงอยู่ในความทรงจำตราบเท่าที่เราจะจำ

ชีวิตคนเราสั้นนัก  วันนี้เราได้ทำอะไรให้กับคนที่เรารักและรักเราบ้างหรือยังค่ะ  รีบให้สิ่งดีดี  แก่กันเสียก่อนนะค่ะ  เพราะเราไม่รู้ว่าจะมีพรุ่งนี้อีกหรือป่าว  แล้วจะไม่ต้องมานั่งเสียใจว่า  รู้อย่างนี้จะทำ....   รู้อย่างนี้จะให้....   รู้อย่างนี้จะบอกว่ารักกัน

คุณสุชานาถคะ...

ขอบคุณนะคะ..สำหรับกำลังใจ
และขอ..เป็นกำลังใจให้เช่นเดียวกันนะคะ...
กับ..ชีวิต..และการอยู่...ในห้วงแต่ละวัน
เหนื่อยก็พักนะคะ..หายเหนื่อยก็ลุกเดินขึ้นมาใหม่นะคะ..

*^__^*
กะปุ๋ม

คุณเจษ...

ขอบคุณนะคะ..ที่เข้ามาเติมเต็มให้เมื่อเช้าเห็นไปแวะที่บันทึกพี่ไก่...
แต่กะปุ๋มรีบๆ..ก็เลยไม่ได้ทักนะคะ..
...
อยากให้..ตระหนัก..คะ
เพราะห้วงเวลาที่เหลืออยู่เรา..จะได้ใช้อย่างคุ้มค่ายิ่งขึ้นคะ

*^__^*
กะปุ๋ม

พี่ไก่...

ขอบคุณมากนะคะ..สำหรับบันทึกและเรื่องเล่า..บันทึกนี้กะปุ๋ม get มาจากบันทึกของพี่กรอปกับการจากไปของปู่ด้วยคะ...เลยทำให้นิ่งทบทวนตนเองมากขึ้น...

...

อยากฝากไปถึงท่านอื่นๆ..ด้วยคะ..ที่กำลังใช้ชีวิตอย่างประมาท...

*^__^*

กะปุ๋ม

คุณกัลปังหาคะ...

กะปุ๋มเคยผ่านกับความรู้สึกนั้นมาแล้วคะ..ตอนที่คุณพ่อเสีย
ไม่มีใครเตรียมตัวเตรียมใจ...จนเกิดเป็น "สิ่งที่ค้างคาใจ" ...
...
ทุกวันนี้พยายาม..ทำดีต่อตนและคนอื่นให้มากคะ..
เขาจะมองเห็นหรือไม่..ไม่คาดหวัง
แต่สำหรับตนนั้น...รู้ตัวเองก็พอใจแล้วคะ

*^__^*
ขอบคุณนะคะ..ที่มาเติมเต็ม..ต่อยอด.."สติ"
กะปุ๋ม

  • สวัสดียามดึกค่ะ คุณกะปุ๋ม...
  • nutim ก็นอนดึก....ตื่นเช้าทุกวันเลยช่วงนี้
  • สำหรับ nutim...
.....รอบนาทีเวลาที่เวียนมาถึง
คนๆหนึ่งอาจร่ำไห้เพราะความเจ็บช้ำ
บางคนอาจแย้มยิ้มอย่างอิ่มเอมใจ
หรือมีใครบางคนที่ต้องรอคอยอย่างทรมาน
บ้างเบ่งบานหอมกรุ่นดูสดใส
บ้างร่วงโรยไปตามจังหวะของสังขาร
เกิดและดับ...สลับกันเหมือนวันนี้ และเมื่อวาน
อีกไม่นานเริ่มและจบ...ก็มาประสบกัน
ที่พลาดพลั้งยังมีโอกาสอีกครั้งใหม่
ที่สดใสอาจกลายมลายฝัน
อยู่ที่ใครเปิดใจรับปรับได้มากกว่ากัน
ไม่ยึดมั่น..ไม่ถือมั่น..คือมรรคา
ทำให้ทุกนาทีมีค่าดีที่สุด
ไม่ยั้งหยุด..ชีพยังอยู่สู้และสร้างอย่างตั้งใจ
อย่าเสียใจ..ถ้าต้องถอยหรือปล่อยวาง
เพราะทุกอย่างต้องมาหยุด ...จุดเดิม

สวัสดียามดึก..เช่นกันคะ...คุณ nutim...

ยิ้มๆ...เลยคะ คาดว่าได้เจอ...เมื่อเห็นบันทึกนี้อยู่ที่ความคิดเห็นล่าสุด...คาดเดาว่าต้องเป็นคุณ nutim และก็ใช่จริงๆ..คะ (*^__^*)....

...

จำได้ว่า...ครั้งแรกที่กะปุ๋มได้เจอบันทึกเกี่ยวกับเรื่อง "นอนดึก"...ตอนนั้นรู้สึกแปลก...เหมือนเราโดนเตือน...ให้รีบนอน...สุดท้ายทั้งผู้บันทึกและผู้ให้ความเห็นในบันทึกนั้น...ก็อยู่เคียงข้างกันในค่ำคืนนี้นะคะ...

...

ขอบคุณนะคะที่ต่อเติม..ความรู้ความคิด...

(^__^  )

กะปุ๋ม