ปรับปรุงบำรุงใจ 

ด้วยการใช้ภาวนา

ติดต่อรอเวลา

คำที่ว่าอยู่อย่างเดียว


"พุท-โธ" นั่นก็ดี 

ให้เป็นที่ใจยึดเหนี่ยว

ผูกมัดเหมือนรัดเกลียว

ใจท่องเที่ยวชะลอลง


มัดไว้ให้แนบแน่น

หลุดจากแดนแสนไหลหลง

ด้วยซื่อและถือตรง

เมื่อมั่นคงในความดี


ความคิดจิตวกเวียน

จึงแปรเปลี่ยนถูกวิถี

พุทธังยังคงมี

ทับทวีมโนทวาร


ดวงจิตติด “พุท-โธ”

ในมโนเป็นแก่นสาร

น้อมใจอยู่ในฌาน

กระแสธารกระแสธรรม


น้อมจิตพิจารณา

สังขาราทุกเช้าค่ำ

เกิดกายในกงกรรม

แล้วจึงนำสู่ความตาย


เช่นนี้จึงดีแท้

จิตแน่วแน่มีความหมาย

เป็นทุนมิวุ่นวาย

แม้จากไกลก็ไปดี