วันที่ยี่สิบสี่...

.. หลังจากเห็นภาพการเตรียมการในวันสุกดิบ ของกองทัพธรรมแล้ว ก็มีความอยากจะเห็นภาพในวันจริงบ้าง ...ได้เจอะเจอความงดงามของผู้คนที่เดินทางมารวมกัน..


....ใช้บริการของมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ไปที่วัดเบญจมบพิตร...


...ผ่านจุดตรวจ น่าจะเป็นตำรวจ..เห็นป้ายหน้าหมวกคงจะเป็นตำรวจจากอยุธยา..คนบ้านเดียวกัน..ท่านผู้ถือโล่ท่านหนึ่งหันมาส่งรอยยิ้มให้..ต่างคนต่างทำหน้าที่..  


...เก็บภาพไว้เป็นที่ระลึก...


...เมื่อถึงบริเวณลานพระบรมรูปทรงม้า..


...เดินชมบรรยากาศโดยรอบ...








บริเวณแยกสวนมิสกวัน  เวลาประมาณ  ๑๑ .๑๕  น.




...ยังมีการสร้างเต็นท์ต่อไปอีกตามถนนราชดำเนิน ไปทางแยกมิสกวัน..


ที่เวทีกลาง...ลานพระบรมรูป..


...รอบเวทีกลาง..






...พอประมาณเวลาเที่ยง..ก็หาอะไรรองท้องไว้ก่อน...มีทั้งมังสวิรัต และอาหารทั่วไป...





ทานข้าวแล้ว ก็เก็บขยะให้เรียบร้อยโดย จิตรอาสา ที่มาแยกขยะ...


....ขอเดินต่อไปอีกสักรอบ...




...กลับมาแยกมิสกวันอีกรอบ..เวลาประมาณ ๑๔๐๐ น.



...และแล้วถึงเวลาประมาณ ๑๔๐๐ น.....


....โชคดีที่นำแว่นตาว่ายน้ำของลูกสาว  ผ้าขนหนู น้ำดื่ม ติดตัวไปด้วย...


...แล้วเหตุการณ์ก็สงบเมื่อผ่านไปเวลาประมาณ ๑๐ นาที....


..ซากที่เหลือตกบนถนน...


..........ด้วยสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง ไม่มีการเสียชีวิตทั้งสองฝ่าย........


....ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วิทยุชุมชน



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

หน้าวัดเบญจฯ...

เขียนเมื่อ 

เดินมาข้างเวทีกลาง...เจอผู้อาวุโสท่านหนึ่งคล้ายกับอดีตผู้บังคับบัญชาเมื่อยี่สิบกว่าปีมาแล้ว  เลยขออนุญาตเข้าไปสวัสดีท่าน....

"..ท่าน มากับใครครับ.."...

" ก็มากับแม่บ้าน ลูกสาวลางานมาด้วย..สบายดีหรือเปล่าไม่เจอกันยี่สิบกว่าแล้วนะ..."

"  เสธ.เป็นคนดี เป็นเพื่อนกัน..."

มีเสียงมือถือดังขึ้น...ท่านรับสาย.....

" .................."

"  พ่อมากับแม่ที่ลานพระรูป ฯ  ...... เดี๋ยวก็คงจะกลับ......."

ท่านกลับมาบอกกับผมว่า

" ผู้พันลูกชาย โทรมาบอกว่า สถานการณ์ไม่ค่อยดีอยากให้รีบกลับบ้าน..."

ท่านหันมาหัวเราะกับผม........

ผมขออนุญาตลาท่านไปเดินชมบรรยากาศรอบ ๆ .....

 

เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

แยกสวนมิสกวัน เมื่อเวลาประมาณ ๑๑.๑๐ น.

เวลาประมาณ ๑๔.๑๒  น.

เขียนเมื่อ 

...เมื่อยก็ นวด....ง่วง ก็ นอน....

เขียนเมื่อ