เทศกาลกล้วยแสนหวี ประเพณีแซนโดนตา บูชาหลักเมือง ประจำปี 2549 

เดิมทีเดียวตั้งใจไว้ว่าวันนี้จะปั่นจักรยานเข้าเมืองแต่เช้าตรู่เพื่อไปเก็บภาพบรรยากาศงานประเพณี
แต่บรรยากาศก็กลับไม่เป็นใจ--ฟ้าแลบ ฝนตกหนักตลอดคืน จนเกือบสว่างถึงได้สร่างซา
บรรยากาศไม่เป็นใจจริงๆ --ตี 1 เศษ พี่ผู้ดูแลฯโทรแจ้งว่ามีเหตุคดีฆาตกรรมในครอบครัวไม่ไกลจากสถานสงเคราะห์นัก--เป็นการฆาตกรรมทั้งพี่สาวและน้องสาว ขณะที่แม่ออกไปช่วยงานบุญเมื่อคืนนี้กับประเพณีแซนโดนตา

รองฯหลอด แห่ง สภ.ต. ปรือใหญ่ พร้อมคณะ และกำนัน รวมเกือบ 10 นาย/คน เข้าเยี่ยมชมสถานสงเคราะห์กลางดึก กว่าจะจัดการตรวจสอบในเบื้องต้นแล้วเสร็จก็เกือบตี 2 เข้าแล้ว--เปล่าผมไม่ได้ลงไป ได้รับแจ้งก็เมื่อจวนจะกลับกันแล้ว เมื่อคืนก็ได้แต่ติดตาม ตรวจสอบ ความเคลื่อนไหวทุกระยะผ่านโทรศัพท์มือถือ (พักนี้มือถือผมมีปัญหาโทร.ติดยากสักหน่อย) ติดตามจนทราบว่า ตำรวจพอใจกับการตรวจสอบเบื้องต้น---ว่าคนในบ้านใหญ่ไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง ตรวจสอบคนในบ้านว่ายังอยู่กันพร้อมหน้า !!!

คนเราจิตใจมันโหดร้ายเสียจริงนะ
ช่างทำได้ลงคอกับน้องผู้หญิงเสียถึง 2 คน--เป็นลูกสาวเพียง 2 คนของครอบครัว
ณ ตอนนี้หัวใจของผู้เป็นแม่จะบุบสลายเพียงใด คงไม่ยากแก่การคาดเดา

นอนไม่หลับ เปิดทีวีเป็นเพื่อน  นอนคิดโน่นคิดนี่ ไปเรื่อย

หยิบ "วิธีการของพระพุทธเจ้า" พระนิพนธ์ของสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช ขึ้นอ่านอีกรอบ
พระนิพนธ์ของพระองค์ท่าน อ่านเรื่องใด เล่มใดก็ตามแต่ ทำให้ผู้อ่านรู้สึกสงบร่มเย็นได้ทุกครั้งคราว
"แสงส่องใจ" เป็นพระนิพนธ์เล่มเล็กที่ได้รับแจกอยู่บ่อย และเป็นหนังสือสะสมของผมไปเสียแล้ว

ปิดไฟ ขอนอนหลับต่ออีกสักงีบท่ามกลางบรรยากาศสายฝนตลอดคืน ดูนาฬิกาอีกทีก็ปาเข้าตี 4 กว่าแล้ว
ตื่นนอนแม้จะเช้า แต่ก็ไม่ไหวละครับสำหรับการปั่นจักรยาน ประเดี๋ยวแรงเสียดจากรถทัวร์จะทำให้กลิ้งลงข้างถนนพอดี

เอาภาพที่เคยถ่ายไว้ก่อนหน้านี้มาอวดให้ดูชมละกันครับ


เป็นภาพที่เก็บได้เมื่อเช้าตรู่วันอาทิตย์ที่ 17 กันยายน 2549
เป็นภาพที่เก็บได้จากการปั่นจักรยานเข้าเมืองในยามเช้า
เป็นภาพที่ได้จากการกดชัตเตอร์หลังอาน

กดไปปั่นไป  กดไปปาดเหงื่อไป เช็ดเลนส์ไป ประสาคนเหงื่อเยอะ


เชิญทัศนา


ป้ายผ้าขึงบนบริเวณท้องถนนสายหลักข้อความว่า
อำเภอขุขันธ์ ร่วมกับ เทศบาลตำบลห้วยเหนือ ขอเชิญร่วมงาน
เทศกาลกล้วยแสนหวี ประเพณีแซนโดนตา บูชาหลักเมือง ประจำปี 2549
วันที่ 19 กันยายน 2549



ภาพ1  แม้ขุขันธ์จะไม่ใช่บ้านเกิดของผู้นำประเทศ แต่ถนนก็กว้างขวางพอๆ กับราชดำเนินกลาง  หลังคาเต้นท์ที่เห็นด้านซ้ายมือของภาพโน่นแหละครับเป็นที่จำหน่ายกล้วยตลอดถนน



ภาพ2  วันที่ไปเหมือนว่าจะลงกล้วยน้ำว้าสุกเสียเยอะ ถ้าจำหน่ายไม่หมดคงแย่แน่ๆ เกษตรกรไทย



ภาพ3  ปั่นตามติดป้าไปใกล้ๆ แล้วถามว่า "ป้าทำไมถึงซื้อกล้วยดิบละครับ?"--ป้าบอกว่า ถึงวันที่ 19 มันก็คงสุกพอดี---เปล่าครับ ผมไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยรู้จักกับป้ามาก่อนหน้านี้หรอกครับ



ภาพ4  ที่ไหนก็มีเด็ก เจ้าตัวเล็กยิ้มหน่อยๆๆๆๆๆ  เจ้าตัวเล็กผมได้แค่แย้มนิดๆ ครับ  เจ้าตัวเล็กเพิ่งตื่นนอน หน้าตายังไม่เด้ง ในมือถือมีดเสียด้วยสิ ว้าววววว



ภาพ 5  กล้วยจ้ากล้วย ไม่มีเม็ด ไม่มีกระดูก ชิมดูก่อนก็ได้จ้า แต่อย่าต่อเลย มันบาป !!!



ภาพ6  พี่ ป้า น้า อา ไม่ยักจะเห็นใครซื้อกล้วยสุกสักคน แฮะ

 


มองดูรอบๆ จะมีก็แต่ผมคนเดียวละ ที่ได้กล้วยสุกใส่ตะแกรงหน้ารถจักรยาน 2 หวี
ประสาคนชอบกินกล้วยแต่ไหนแต่ไรมา
ด้วยหวังผลว่ากินเยอะๆ อาจจะให้เกิดผลข้างเคียง

คิดอะไร ทำอะไรก็จะง่าย กลายเป็นเรื่องกล้วยๆ (ฮา)