หลังจากงัวเงีย...กับการเผลองีบหลับไป..
ดิฉันมองดูนาฬิกา ก็ประมาณห้าโมงครึ่ง...เกือบจะหกโมงเย็น...
ก็ได้แต้อ้อยอิงว่า...จะออกไปวิ่งดีไหม...งานที่กองอยู่เต็มโต๊ะ...ก็รอให้สะสาง...
แต่สุดท้าย...ก็ตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้า...เตรียมตัวออกไปวิ่ง...
ระหว่างที่ขับรถไปนั้น...
ชำเลืองมองเห็น...หมู่เมฆและท้องฟ้า...
ขับรถเปลี่ยนเส้นทาง...แทนที่จะไปสระพลาสติก...ที่ที่ไปวิ่งเป็นประจำ...
ก็ได้หักเห ... เส้นทาง..ขับรถไปทางแปลงเกษตร ของคณะเกษตร...
ระหว่างตาก็คอยชำเรือง...เมฆและท้องฟ้า...
เกรงว่าจะหายไป..จากภาพที่งดงามนั้น...
...
หามุมที่เหมาะ...ที่จะจับภาพนั้นได้...
และกว่าจะได้...แสงแห่งตะวันก็เกือยจะโรยรา...เสียแล้ว...
แต่ก็ได้ภาพที่ถูกใจยิ่ง...เก็บไว้ในรอยทรงจำ...อีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Note: บันทึกภาพเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2549 กะว่าจะตีพิมพ์ตอนดึกของค่ำคืน...แต่พอเจอภาพข่าวระเบิดที่หาดใหญ่...ทำให้ความรู้สึก "นิ่ง"....และสลดต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น...ด้วยความห่วงใยคนไทยด้วยกัน...